آمریکا به بهانه توان موشکی، 12 فرد و نهاد را تحریم کرد

تحریم‌های موشکی همزمان با مذاکرات هسته‌ای واشنگتن دنبال توافق نیست

کد خبر: ۳۰۹۸۳۰

تاریخ: ۱۰ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۲۱:۰۳

وزارت خارجه آمریکا بامداد چهارشنبه مدعی شد که واشنگتن کسانی را که به دنبال پیشبرد برنامه موشک‌های بالستیک ایران هستند، مؤاخذه می‌کند.

«تَمی بروس» سخنگوی وزارت خارجه آمریکا بامداد چهارشنبه از تداوم فشار حداکثری به برنامه موشکی ایران، در بحبوحه مذاکرات اخیر بین دو طرف، خبر داد.

بروس طی بیانیه‌ای مدعی شد: «آمریکا شش نهاد و شش فرد مستقر در ایران و چین را به دلیل نقش آنها در شبکه‌ای که مواد اولیه موشک‌های بالستیک تهیه می‌کرد، تحریم کرد».

در این بیانیه که روی وبگاه وزارت خارجه آمریکا قرار گرفت، آمده است: «اقدام امروز که شبکه تهیه سدیم‌پرکلرات و دی‌اکتیل سباکات از چین به ایران را هدف قرار داد، در راستای کارزار فشار حداکثری آمریکا برای محدود کردن برنامه موشک‌های بالستیک ایران و مختل کردن فعالیت‌های سپاه اتخاذ شد».

وی همچنین تهدید کرد: «آمریکا به مؤاخذه‌کردن کسانی که به دنبال پیشبرد برنامه موشک‌های بالستیک ایران، از جمله تهیه مواد اولیه موشک‌های بالستیک هستند، ادامه خواهد داد».

تهدید مجدد

این بار از زبان نمایندگی کاردار آمریکا در سازمان ملل متحد

دوروتی شی نمایندگی کاردار آمریکا در سازمان ملل متحد در نشست روز سه‌شنبه شورای امنیت در اظهاراتی وقیحانه و با اتهام‌زنی مجدد به کشورمان مدعی شد: برنامه هسته‌ای ایران، که یکی دیگر از ارکان کمپین بی‌ثبات‌سازی جهانی این کشور است.

وی افزود: ترامپ به‌وضوح اعلام کرده است: دو مسیر برای پایان برنامه هسته‌ای ایران وجود دارد. ایالات متحده راه‌حل مذاکره ‌شده را ترجیح می‌دهد. اما زمان محدود است. اگر ایران از رها کردن برنامه تسلیحات هسته‌ای خود سر باز زند، باید پاسخگو باشد. اما دیپلماسی واقعی و معنادار همچنان در دسترس است.

شی در ادامه اظهار داشته است: ایالات متحده نقش خود را برای ساختن واقعیتی جدید در کنار اسرائیل و شرکای عرب خود ایفا خواهد کرد.

به گزارش ایرنا، در همین راستا وزارت خزانه‌داری آمریکا روز سه‌شنبه به وقت محلی با تکرار ادعاهای خود علیه برنامه دفاع بازدارندگی ایران اعلام کرد: دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا (OFAC) شش نهاد و شش فرد مستقر در ایران و چین (PRC) را به دلیل حضور آنها در شبکه‌ای که مواد اولیه پیشران موشک بالستیک را برای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی(IRGC) تهیه می‌کند،

تحریم کرد.»

وزارت خزانه‌داری آمریکا مدعی شد: « این شبکه سدیم پرکلرات و دی‌اکتیل سباسات را از چین خریداری و به ایران ارسال کرده است. پرکلرات سدیم برای تولید آمونیوم پرکلرات استفاده می‌شود که توسط رژیم کنترل فناوری موشکی (MTCR)، یک تفاهم سیاسی چندجانبه بین کشورهایی که به دنبال محدود کردن تکثیر موشک‌ها و فناوری موشکی هستند، کنترل می‌شود. آمونیوم پرکلرات و دی‌اکتیل سباسات مواد شیمیایی قابل استفاده در موتورهای موشک سوخت جامد هستند که معمولاً برای موشک‌های بالستیک استفاده می‌شوند.»

اسکات بسنت وزیر خزانه‌داری آمریکا در سخنانی مدعی شد: «توسعه تهاجمی موشک‌ها و سایر قابلیت‌های تسلیحاتی ایران، امنیت ایالات متحده آمریکا و شرکای ما را به خطر می‌اندازد.

لبخند دیپلماتیک و خنجر تحریم

پیش از این سه‌شنبه 2 اردیبهشت (در آستانه دور سوم مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا) وزارت خزانه‌داری آمریکا، تحریم‌های ضدایرانی مرتبط با گاز مایع و نفت خام ایران را اعمال کرد.

چهارشنبه 27 فروردین (در آستانه دور دوم مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا) وزارت خزانه‌داری آمریکا، یک پالایشگاه، یک شرکت و چندین نفتکش‌ مرتبط با ایران را هدف تحریم قرار داد.

چهارشنبه 20 فروردین (در آستانه دور اول مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا) وزارت خرانه‌داری آمریکا پنج نهاد و یک شخص را به بهانه فعالیت در حوزه صنعت هسته‌ای ایران، تحت تحریم قرار داد.

واقعیت این است که این چهارمین دور از تحریم‌های آمریکا در طول همین روند مذاکراتی است و روشن‌تر از همیشه پیداست که آمریکا نه به دیپلماسی باور دارد و نه به توافق پایبند است. آن‌چه در عمل می‌بینیم، ترکیبی از لبخند دیپلماتیک و خنجر تحریم است؛ سیاستی دوگانه و مزورانه که با هیچ منطقی قابل پذیرش نیست. این اقدامات درست در میانه گفت وگوها انجام می‌شود و چیزی جز تلاش برای فشار روانی، باج‌خواهی و ارعاب طرف ایرانی نیست.

در چنین شرایطی، به نظر می‌رسد دستگاه دیپلماسی کشورمان باید موضعی محکم‌تر، صریح‌تر و فعال‌تر در برابر این تهدیدها و تحریم‌های فزاینده اتخاذ کند تا طرف مقابل به خوبی دریابد که جمهوری اسلامی ایران، میدان گفت‌وگو را با میدان باجگیری اشتباه نخواهد گرفت.

مسیر گفت‌وگو زمانی معنا دارد که احترام متقابل، صداقت و اراده واقعی برای حل مسائل وجود داشته باشد. اگر قرار باشد در حین گفت‌وگو، طرف مقابل تحریم کند، تهدید کند و به متحدان تروریست خود میدان بدهد، طبیعی است که تیم مذاکره‌کننده کشورمان به پشتوانه ملت ایران نیز گزینه‌های متناسب خود را روی میز خواهد داشت.

نامه ایران به شورای امنیت

در پی ادعاهای بی‌اساس وزیر خارجه فرانسه

امیرسعید ایروانی سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان ملل در نیویورک در پی ادعاهای بی‌اساس وزیر خارجه فرانسه به ژروم بونافون رئیس شورای امنیت و آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل نامه نوشت.

در این نامه آمده است: متعاقب دستور دولت متبوعم، بدینوسیله توجه جنابعالی را به اظهارات ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، که در خلال نشست غیرعلنی شورای امنیت سازمان ملل متحد مورخ ۲۸‌آوریل ۲۰۲۵ در محل استقرار رسانه‌ها ایراد شد جلب می‌کند. وزیر امور خارجه فرانسه در جریان سخنان خود ادعاهایی بی‌اساس و با انگیزه‌های سیاسی درباره برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران مطرح کرد، از جمله ادعای بی‌پایه مبنی بر اینکه «ایران در آستانه توسعه سلاح‌های هسته‌ای قرار دارد.»

در نامه فوق عنوان شده است: این‌گونه اتهامات یا ناشی از سوءتفاهمی بنیادین و یا تحریفی عامدانه از حقوق قانونی ایران ذیل حقوق بین‌الملل است. چنین اظهاراتی نیز بیانگر قرائتی گزینشی از واقعیات بوده و نمونه‌ای از الگوی مستمر رفتارهای دوگانه از سوی کشوری است که به‌عنوان عضو دائم شورای امنیت، مسئولیتی ویژه بر عهده ‌دارد.

اقدامات کاملاً شفاف و متناسب ایران

ایروانی عنوان کرده است: برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) دستاوردی تاریخی و چندجانبه بود که با تصویب قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) به تأیید قاطع شورای امنیت رسید. برهم خوردن این توافق نه به دلیل اقدامات ایران، بلکه در نتیجه خروج غیرقانونی و بی‌ملاحظه ایالات متحده آمریکا و نیز ناتوانی تروئیکای اروپایی در عمل به تعهدات اقتصادی خود رخ داد. ایران در پاسخ، بیش از یک سال صبر راهبردی در پیش گرفت و سپس، به شکلی تدریجی و مطابق با مواد ۲۶ و ۳۶ برجام، تعهدات خود را کاهش داده و متوقف ساخت. این اقدامات کاملاً شفاف و متناسب بودند.

نمونه‌ای آشکار

از اعمال زور سیاسی و اقتصادی

در نامه سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان ملل خاطرنشان شده است: تهدید آشکار وزیر امور خارجه فرانسه به اعمال مجدد تحریم‌هایی که «اثرات ویرانگری» بر اقتصاد ایران خواهد داشت، نمونه‌ای آشکار از اعمال زور سیاسی و اقتصادی است. توسل به تهدید و باجگیری اقتصادی کاملاً غیرقابل قبول بوده و نقض صریح اصول منشور ملل متحد محسوب می‌شود.

در نامه مذکور عنوان شده است: افزون بر این، تهدید فرانسه به فعال‌سازی سازوکار موسوم به «ماشه» علی‌رغم قصور خود این کشور در انجام تعهداتش، در تضاد با اصول اساسی حقوق بین‌الملل قرار دارد؛ اصولی که مانع آن می‌شود که طرف ناقض تعهدات، به حقوق ناشی از توافقنامه استناد کند. چنین اقدامی، از منظر حقوقی و رویه‌ای، مخدوش، غیرقابل پذیرش و فاقد اعتبار است و موجب تضعیف اعتبار شورای امنیت

خواهد شد.

سکوت فرانسه

در قبال برنامه تسلیحات هسته‌ای اسرائیل

ایروانی در این نامه می‌افزاید: در حالی که فرانسه نسبت به خطرات اشاعه هسته‌ای در ارتباط با برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای ایران ابراز نگرانی می‌کند، اعتبار این کشور در حوزه عدم اشاعه به واسطه کارنامه خود به شدت مخدوش است. فرانسه همچنان به توسعه و نوسازی زرادخانه هسته‌ای خود ادامه می‌دهد، از اعطای تضمین‌های امنیتی منفی بدون قید و شرط به کشورهای غیرهسته‌ای امتناع می‌ورزد، در قبال برنامه تسلیحات هسته‌ای اعلام‌ نشده رژیم صهیونیستی سکوت اختیار کرده و با آن همدستی می‌کند و نیز هنوز به تعهدات خلع سلاح خود ذیل ماده ششم پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای عمل نکرده است.

دیپلماسی واقعی نمی‌تواند

در فضای تهدید و فشار پیش رود

در پایان این نامه آمده است: جمهوری اسلامی ایران بار دیگر بر تعهد خود به دیپلماسی و تعامل سازنده تأکید می‌کند. با این حال، دیپلماسی واقعی نمی‌تواند در فضای تهدید و فشار پیش رود. اگر فرانسه و شرکای آن واقعاً به دنبال راه‌حلی دیپلماتیک هستند، باید دست از تهدید برداشته و به حقوق حاکمیتی کشورها تحت حقوق بین‌الملل احترام بگذارند.

آمریکن کانزروتیو: تصور برچیدن

برنامه هسته‌ای ایران با یک حمله نظامی دقیق «تفکری متوهمانه» است

«الی گرانمایه» کارشناس سیاسی و عضو «شورای روابط خارجی اروپا» در گزارشی درباره مذاکرات غیرمستقیم تهران واشنگتن نوشته چشم‌انداز توافق هسته‌ای میان آمریکا و ایران پس از مذاکرات سریع و غیرمنتظره‌ای که اخیرا انجام شده، بهبود یافته است.

به گفته او، «دونالد ترامپ» رئیس‌‎‌جمهور آمریکا مشتاق است که به عنوان رئیس‌جمهوری پیشگام در ایجاد صلح شناخته شود و با وجود در جریان بودن جنگ‌های اوکراین و غزه، پرونده‌ای وجود دارد که او در آن با فرصتی جدی روبه‌روست، یعنی ایران.

به گزارش ایسنا، نگارنده در این گزارش که در وبگاه خبری-تحلیلی «آمریکن کانزروتیو» منتشر شده، مطرح کرد: اکنون ترامپ با یک انتخاب روبه‌روست؛ حمایت از توافقی که برنامه هسته‌ای ایران را محدود می‌کند و می‌تواند بازار پررونقی را برای شرکت‌های آمریکایی فراهم کند یا خطر جنگ را بپذیرد، جنگی که می‌تواند ایران را به سمت ساخت بمب سوق دهد و به آمریکایی‌ها و منابع گسترده نظامی آسیب بزند.

با توجه به مذاکرات غیرمستقیم تهران-واشنگتن که ترامپ گفته «بسیار به خوبی» پیش می‌رود، به نظر می‌رسد که دو طرف نسبت مصمم هستند گشایشی حاصل شود و توافق کرده‌اند که هفته آتی باز هم دیدار کنند. با این حال، موانع فنی قابل توجهی باقی است و عوامل مخربی در هر ۲ طرف وجود دارد که می‌خواهند در این روند اخلال ایجاد کنند.

با وجود این که مقام‌های ایرانی تاکید کرده‌اند تولید و به‌کارگیری تسلیحات اتمی جایی در دکترین دفاعی ایران ندارند و برخورداری از برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای حق مسلم ایران است، گرانمایه نوشت: به نظر می‌‎رسد چارچوب اصلی توافق مشخص شده و هدف جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای در ازای تسهیلات اقتصادی است. اما اظهارات مقام‌های آمریکایی دربردارنده پیام‌های متناقضی درباره خط قرمزهایی می‌فرستند که برای یک برنامه هسته‌ای قابل قبول در نظر دارند.

هشداری درباره

اظهارات متناقض مقام‌های آمریکایی

با وجود این که مقام‌های ایرانی تاکید کرده‌اند تولید و به‌کارگیری تسلیحات اتمی جایی در دکترین دفاعی ایران ندارند و برخورداری از برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای حق مسلم ایران است، گرانمایه نوشت: به نظر می‌‎رسد چارچوب اصای توافق مشخص شده و هدف جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای در ازای تسهیلات اقتصادی است. اما اظهارات مقام‌های آمریکایی دربردارنده پیام‌های متناقضی درباره خط قرمزهایی می‌فرستند که برای یک برنامه هسته‌ای قابل قبول

در نظر دارند.

تندروهایی که اکنون در تلاش‌های خود برای حمله نظامی علیه ایران شکست خورده‌اند، تلاش خود را به سمت خرابکاری در مذاکرات معطوف کرده‌اند. ابتدا مدل «لیبی» را برای توافق پیشنهاد دادند که برنامه هسته‌ای ایران را به‌کل منحل می‌کند. اکنون آن‌ها تمرکز خود را روی این ایده شکست‌خورده معطوف کرده‌اند که ایران نباید هیچ غنی‌سازی اورانیومی در خاک خود انجام دهد. همچنین تلاش‌هایی نیز برای اعمال محدودیت‌های دائمی بر برنامه هسته‌ای ایران صورت می‌گیرد.

ایران این پیشنهادها را نقض حقوق خود تحت معاهده منع اشاعه تسلیحات اتمی(ان‌پی‌تی) برای برخورداری از یک برنامه صلح‌آمیز اتمی دانسته است. تهران خط قرمزهای خود را دارد و در ۲۰ سال گذشته نشان داده است که در برابر خواسته‌های بیشینه‌گرایانه تسلیم نمی‌شود.

نگارنده معتقد است: اظهارات متناقض آمریکا ممکن است برای سنجیدن واکنش ایران و آرام کردن تندروها باشد. همچنین می‌تواند نشان دهد که هیچ کسی، حتی ترامپ نمی‌داند دقیقا چه می‌خواهد. تا زمانی که این ابهامات روشن نشود، توانایی تیم آمریکا برای دستیابی به توافق سریع مورد نظر ترامپ تضعیف و فضائی برای خرابکاران ایجاد می‌شود.

ایران اکنون دانش فنی گسترده

و مواد شکافت‌پذیر کافی برای تولید چندین بمب در عرض چند هفته دارد

در ادامه این مطلب آمده است: «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر اسرائیل یکی از مخالفان فعال راهبردی مذاکراتی ترامپ است و تلاش می‌کند آمریکا به سمت حمله نظامی به ایران و برچیده شدن کامل برنامه هسته‌ای آن سوق دهد. مشخص نیست که آمریکا خطوط قرمزی برای حمله اسرائیل به ایران تایین کرده باشد. ترامپ در گفت‌وگویی که اخیرا انجام داده بود، گفت که «مانع» اسرائیل از حمله به تاسیسات اتمی ایران نشده اما «شرایط را نیز برای آن‌ها راحت نکرده است». در حالی که بعید است اسرائیل همزمان با مذاکرات ایران و آمریکا به تاسیسات اتمی ایران حمله کند، ممکن است دست به حملات سری در ایران بزند.

گرانمایه درباره پیامدهای هرگونه اقدام متجاوزانه رژیم صهیونیستی علیه ایران در این برهه حساس نوشت: حملات پنهانی اسرائیل برای هر دو طرف، ایران و دولت ترامپ معضل ایجاد می‌کند. اگر ایران واکنش تلافی‌جویانه‌ای نشان دهد، فضای ادامه مذاکرات برای ترامپ تنگ می‌شود و ممکن است حمایت نظامی آمریکا از اسرائیل برای حملات بیشتر را به دنبال داشته باشد. اگر ایران از مذاکرات خارج شود، به برنامه نتانیاهو برای خرابکاری در دیپلماسی جامه عمل می‌پوشاند و آمریکا را بیشتر به سمت گزینه نظامی سوق می‌دهد. اگر اصلا واکنشی نشان ندهد، ممکن است باعث ادامه حملات اسرائیل شود. رئیس‌جمهور ترامپ باید برای جلوگیری از این فاجعه، صراحتا به نتانیاهو اعلام کند که تا زمان در جریان بودن مذاکرات، هیچ‌گونه حمله پنهانی یا آشکاری علیه ایران انجام نشود.

در این گزارش همچنین مطرح شد: هزینه شکست دیپلماتیک برای هر ۲ طرف ایران و آمریکا بالاست. این تصور که برنامه هسته‌ای ایران را می‌توان با یک حمله دقیق متوقف کرد، تفکری متوهمانه است. ایران اکنون دانش فنی گسترده و مواد شکافت‌پذیر کافی برای تولید چندین بمب در عرض چند هفته دارد. بدون اشغال ایران توسط آمریکا، حملات نظامی در بهترین حالت، می‌توانند برنامه هسته‌ای ایران را به مدت حدود یک سال به تاخیر بیندازند نه این که آن را کاملا از بین ببرند. آمریکا مجبور خواهد بود منابع خود را به کارزارهای منظم بمباران ایران اختصاص دهد که خطر واکنش تلافی‌جویانه ایران علیه نظامیان و کارکنان دیپلماتیک آمریکایی، همچنین متحدان منطقه‌ای آن را به دنبال

دارد.