یادی از شهید مدافع حرم روزبه هلیسایی

آرزوی گمنامی (حدیث دشت عشق)

کد خبر: ۳۰۹۲۷۷

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۲۱:۱۷

سردار جاویدالاثر شهید روزبه هلیسایی، برادر شهیدان رضا و کوروش هلیسایی نهم فروردین سال 1343 در محله حصیرآباد اهواز دیده به جهان گشود، از لحاظ مالی وضع خوبی داشتند و پدرش مترجم زبان خارجه بود. با آغاز جنگ به دلیل سن کم نتوانست به جبهه‌ها برود ولی در سال 1361 به عنوان بسیجی به جبهه رفت و دو بار مجروح شد. بعد از پایان جنگ دوره افسری را در دانشگاه امام حسین(ع) گذراند، همچنین به عنوان مسئول دفتر فرمانده سپاه اهواز، معاونت عملیات لشکر هفت ولی‌عصر(عج)، فرمانده گردان پشتیبانی لشکر و مدیرعامل شرکت ایثارگران نور که سهامداران آن رزمندگان گردان کربلا بودند فعالیت داشت و از سال 1384 با پایگاه‌های بسیج همکاری کرد. بعد از حمله داعش برای دفاع از حرم حضرت زینب(س) و حضرت رقیه(س) دو بار به سوریه اعزام شد که روز 31 فروردین سال 1394 به فیض شهادت نائل آمد ولی پیکر مطهرش به وطن بازنگشته است. جانباز 70 درصد دفاع مقدس بود و از او یک پسر به نام عبدالصادق و دو دختر به یادگار مانده است. پسر شهید روزبه هلیسایی می‌گوید: «پدرم بار‌ها نزد خانواده و دوستانش گفته بود که دوست دارد به صورت گمنام به شهادت برسد، ما فکر می‌‌کنیم که حکایت پیدا نشدن پیکر پدر بعد از چند سال، برگرفته از خواسته‌ خود شهید بوده، علی‌‌رغم این ‌که دوست داریم بر مزار پدر حاضر شویم و یاد و خاطرش را گرامی بداریم، اما به خواست پدر و اجابتش توسط معبود احترام می‌گذاریم و همین که می‌بینیم یاد و خاطره‌‌اش در اذهان و افکار جاری است، شاکر تقدیر پروردگار هستیم.»