ویژگی تلاوت قرآنى مطلوب

کد خبر: ۳۰۷۲۴۰

تاریخ: ۱۸ اسفند ۱۴۰۳ - ۲۰:۰۸

دوستان سعى كنند در همه‌ اوقات ‌-بخصوص در ماه رمضان - تلاوت قرآن را از ياد نبرند. قرآن نبايد از زندگى‌تان حذف شود. تلاوت قرآن را حتماً داشته باشيد؛ هر‌چه ممكن است. تلاوت قرآن هم با تأمّل و تدبّر اثر مى‌بخشد. تلاوت عجله‌‌اى كه همين‌طور انسان بخواند و برود و معانى را هم نفهمد يا درست نفهمد، مطلوب از تلاوت قرآن نيست؛ نه اينکه بى‌فايده باشد ‌-بالاخره انسان همين‌كه توجّه دارد اين كلام خداست، نفس اين يك تعلّق و يك رشته‌ ارتباطى است و خود همين هم مغتنم است و نبايد كسى را از اين‌طور قرآن‌خواندن منع كرد ليكن تلاوت قرآنى كه مطلوب و مرغوب و مأمورٌبه است، نيست.

تلاوت قرآنى مطلوب است كه انسان با‌تدبّر بخواند و كلمات الهى را بفهمد، كه به نظر ما مى‌شود فهميد. اگر انسان لغت عربى را بلد باشد و آنچه را هم كه بلد نيست، به ترجمه مراجعه كند و در همان تدبّر كند؛ دو‌بار، سه‌بار، پنج‌بار كه بخواند، انسان فهم و انشراح ذهنى نسبت به مضمون آيه پيدا مى‌كند كه با بيان ديگرى حاصل نمى‌شود؛ بيشتر با‌تدبّر حاصل مى‌شود؛ اين را تجربه كنيد. لذا انسان بار اول وقتى مثلاً ده آيه‌ مرتبط به‌هم را مى‌خواند، يك احساس و يك انتباه دارد؛ بار دوم، پنجم، دهم كه همين را با توجّه مى‌خواند، انتباه ديگرى دارد؛ يعنى انسان انشراح ذهن پيدا مى‌كند. هرچه انسان بيشتر انس و غور پيدا كند، بيشتر مى‌فهمد و ما به اين احتياج داريم.

اُنس با قرآن و تدبّر در آن؛ عامل حفظ انسان در مسير حق

كسانى كه پايشان لغزيد، خيلى از مواردش را كه ما ديديم، ناشى بود از عدم تعمق در امر دين و معارف اسلامى؛ شعائرى بود، شعارهايى بود، احساساتى بود، بر زبانشان بود، امّا در دلشان عمق نداشت. لذا در گذشته ما كسانى را ديديم كه آدم‌هاى خيلى تند و داغ و پُرشورى هم بودند، بعد صدوهشتاد درجه وضع اين‌ها عوض شد.  سال‌هاى اول انقلاب كسانى بودند ‌-من با خصوصيات، آدم‌هايش را مى‌شناسم؛ يعنى كليات نيست - كه افرادى مثل شهيد بهشتى را راحت و صريح از نظر انقلابى‌بودن و فهم درستش از انقلاب و از راه امام، نفى مى‌كردند. بعد از گذشت مدتى، مشى اين‌ها آن‌چنان شد كه مبانى انقلاب و نظام را انكار كردند! بعضى از آن‌ها كه آدم‌هاى با انصاف‌ترى بودند، صريحاً و بعضى‌شان ملتوياً و مزوراً (با‌ تزویر و تلویحی) انكار كردند. آدم‌هاى بى‌انصاف‌ترشان اين‌ها هستند، كه به يك معانى‌‌اى هم تظاهر مى‌كنند؛ امّا باطن‌شان اين‌طور نيست. اين به خاطر اين بود كه اين‌ها عمق نداشتند. البتّه اين يكى از عوامل است؛ يك عامل هم شهوات و دنياطلبى و امثال اين‌هاست كه كسانى را هم كه عمق دارند، منحرف مى‌كند. بسيار كسانى بودند كه عمق نداشتند. يكى از راه‌هايى كه اين عمق را در اعتقادات انسان، در مبانى فكرى انسان، در روح انسان، در ايمان انسان ايجاد مى‌كند، انس با قرآن است. بنابراين در زندگى حتماً قرآنِ با‌تدبّر را در نظر داشته باشيد و نگذاريد حذف شود.

* بیانات در ديدار اعضاي هيئت دولت -‌ 17/7/1384