تخریب «لاله افتخاری» به جرم مذمت سینمای بیگانه‌پسند!(اخبار ادبی و هنری)

سخنان لاله افتخاری در برنامه تلویزیونی هفت گویا برای عده‌ای سنگین تمام شده است، چراکه با گذشت پنج روز از بیان این سخنان، تخریب وی همچنان در دستور کار باندهای خبری و رسانه‌ای قرار دارد.

کد خبر: ۳۰۶۵۶

تاریخ: ۰۵ آذر ۱۳۹۳ - ۲۱:۲۹

لاله افتخاری عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی که با حضور در برنامه جمعه شب «هفت» شبکه سه سیما به دفاع از حیثیت «سینمای ایران» در برابر امواج جنگ نرم پرداخته بود، با واکنش تخریبی و هماهنگ رسانه‌های مدعی اصلاح‌طلبی روبه‌رو شد. به طوری که طی هفته اخیر، اغلب سایت‌ها و روزنامه‌های وابسته به این طیف‌ها مطالب و خبرهایی را علیه این نماینده مجلس منتشر کردند.
افتخاری در آن برنامه گفته بود: هنرمند فرزند این جامعه است و متعلق به این نظام است و اگر هنرمندنمایی آمد و هنرش را در اختیار دیگران قرار داد می‌خواهیم که از هنرمند واقعی تفکیک شود و ما می‌خواهیم از هنرمند خود دفاع کنیم چرا که وظیفه این کار را داریم. نماینده مجلس نیز از مردم است و جز مردم نیست و مردم حقوق و مطالبات خود را از نماینده دارند، بنابراین باید دفاع کند چرا که سوگند یاد کرده و وظیفه او نیز همین است.
وی همچنین اظهار کرده بود: ما نیز قبول داریم که سینمای اجتماعی لازم داریم و باید وجود داشته باشد اما باید این را تعریف کنیم و باید دید که چه اهدافی را باید برای آن در نظر بگیریم باید همه این موارد مشخص شود و از دیگر سو مرزها باید درست معین شود و چون بعضی اوقات مرزها را تعریف نکردیم گاه پاها از مرزها فراتر گذاشته شده است. ما باید در نظر بگیریم که در جنگ نرم قرار داریم. جنگی که دشمن علیه ما در حال برنامه‌ریزی است و از دیگر سو درصدد یافتن بهانه‌های مختلفی است که نشان دهد این نظام موفق نیست درحالی که اگر ما نیز شاخص‌هایی تعریف کنیم متوجه می‌شویم که در کشورهای خود آنها نیز مسائل بسیاری از این نوع وجود دارد اما هیچ گاه در سینمای اجتماعی خود سینمایی که برای نمایش این نوع مسائل است درصدد نمایش و جلوه آنها نیستند. گاه من هنرمند ممکن است که از زاویه‌ای به هنر و جامعه نگاه کنم اما همه این‌ها نیز ممکن است مصادیق جزئی داشته باشد. برای مثال اگر دو نفر دچار یک نوع بیماری شده‌اند از آن تحت عنوان سونامی یاد می‌کنند در حالی که ممکن است سونامی نباشد و تنها تعدادی از افراد پیرامون ما به آن دچار شده باشند. بنابراین دلیلی ندارد که من آن را به جامعه تعمیم دهم و دلهره ایجاد کنم و یک حالت بحرانی ایجاد کنم و یک عکس‌العمل نامناسبی از سوی آنان در حال شکل‌گیری باشد یا امنیت کشور خود را به خطر بیندازم و یا به بهانه‌های مختلف دشمن را علیه خود نیز تحریک کنم.