تا پای جان

کد خبر: ۳۰۳۷۰۹

تاریخ: ۲۳ دی ۱۴۰۳ - ۲۰:۳۷

هر صبح که پدربزرگ بعد از نماز صبح دعا می‌کرد، دو جمله‌اش تکرار می‌شد:

«خدایا به مادران سلامتی بده و هیچ پدری را شرمنده زن و بچه‌اش نکن.»

یک روز پرسیدم: «چرا برای پدرها هم سلامتی نمی‌خواهی؟»

گفت: «پدری که سالم باشد اما شرمنده خانواده‌اش شود، آرزوی مرگ خواهد کرد.»

خیلی فکرم درگیر شد. تازه فهمیدم چرا بابا هر روز قبل از بیدار شدن ما سر کار می‌رود و بعد از خوابیدن ما برمی‌گردد. چقدر تن خستگی‌اش برایم معنادار شد و مقدس.

نمی‌توانم منکر شوم که تا بابا هست، اصلاً نمی‌پرسم قیمت فلان جنس چند است یا فلان مسئله چه طور حل شد. پشتم به کوه گرم است و حالا این کوه در مقابل چه ایستاده تا من آسیب نبینم...

خدا می‌داند چه شب‌ها که عمداً دیر آمده تا ما شرمندگی‌اش را نبینیم و چه روزهایی زودتر رفته تا چروک دست‌ها و چین پیشانی‌اش دلمان را نشکند...

پدر یعنی تمام سهم من از استواری

پدر یعنی همیشه تا همیشه بردباری

پدر رنج است و درمانی ندارد

پدر گنج است و پنهانی ندارد

پدر تا پای جان، تا پای جان است

پدر جان جهان و جاودان است

محدثه خوشی