درخواست رضازاده از منتقدان وزنه برداری راهکار ارائه کنید(گفت و گو)

رئیس فدراسیون وزنه‌برداری با بیان اینکه بهداد سلیمی یک سرمایه ملی است گفت: همه ما باید به این قهرمان کمک کنیم تا با قدرت بیشتر به صحنه رقابتهای وزنه‌برداری بازگردد و همچون گذشته برای کشور افتخارآفرین باشد.

کد خبر: ۳۰۳۱۵

تاریخ: ۰۲ آذر ۱۳۹۳ - ۱۹:۱۸

حسین رضازاده با اشاره به عملکرد تیم ملی در رقابتهای جهانی قزاقستان به بیان مطالبی پرداخت که گزیده‌ای از آن درادامه می‌آید:
* من قبول دارم که نتیجه تیمی می‌توانست بهتر از این باشد اما فراموش نکنید که سطح مسابقات جهانی قزاقستان واقعا با سالهای گذشته قابل قیاس نبود. در همین رقابتها تیم قدرتمند چین فقط یک مدال طلای مجموع به دست آورد و روسیه هم تا روز آخر دستش از رسیدن به مدال طلا کوتاه مانده بود.
* مردم عزیز ما خودشان بهترین کارشناس هستند و می‌دانند ارزش مدال نقره بهداد سلیمی باتوجه به 9 ماه زحمت بی‌وقفه این قهرمان چیزی کمتر از مدال طلا نیست. خود من در سالهای 2003 و 2005 در حرکت یکضرب دسته فوق سنگین شکست خوردم اما در دوضرب به لطف خدا توانستم این عقب ماندگی را جبران کنم. بهداد هم تلاش خودش را کرد اما رقابتهای امسال دسته فوق سنگین با توجه به حضور دو وزنه‌بردار روس واقعا از سطح بالایی برخوردار بود.
* به جرات می‌گویم در طول رقابتهای جهانی قزاقستان هیچ یک از وزنه‌هایی که کادر فنی برای ورزشکاران گرفتند مشکل نداشت، اما متاسفانه برخی که می‌خواهند کار فنی مربیان را زیر سئوال ببرند، بدون هیچ منطقی از آنها انتقاد می‌کنند. در همین مسابقات کیانوش رستمی روی انتخاب وزنه‌های خوب مربیان و ریسک آنها برای کسب مدال طلا، روی سکوی قهرمانی ایستاد. کیانوش همان کسی بود که دو ماه پیش در بازیهای آسیایی اینچئون مدال طلا را از دست داده بود، اما در این فاصله کوتاه موفق شد وزنه‌بردار چینی را شکست بدهد و بالاتر از همه مدعیان این وزن، با رکوردی که در سالهای اخیر بی‌سابقه بوده قهرمان جهان شود. اما انگار کسی مدال طلای رستمی را ندید.
* حرف من با همه این منتقدان این است که صندلی ریاست برای کسی نمانده که بخواهد برای حسین رضازاده بماند. آنچه در این میان ارزش دارد سعی و تلاشی است که برای رسیدن به موفقیت‌های بعدی صورت می‌گیرد. در طول تاریخ رقابتهای وزنه برداری، تیم ملی فقط دو بار روی سکوی سوم دنیا ایستاده که هر دو بار در دوره مدیریت من بوده است. اما اگر امسال نتوانستیم از عنوان سومی خود دفاع کنیم معنایش این است که دیگر کشورها هم در حال پیشرفت هستند. پس ما هم باید تلاشمان را بیشتر کنیم. این پیشرفت حاصل نمی‌شود مگر با همدلی بیشتر جامعه وزنه برداری.
* من بار دیگر از همه آنهایی که خود را دلسوز وزنه‌برداری می‌دانند درخواست می‌کنم به جای انتقاد کردن صرف، راهکار ارائه بدهند. با نادیده گرفتن موفقیت‌ها و سیاه نمایی کردن چیزی درست نمی‌شود.