با استمرار سیاست‌های جمعیتی دهه 70

ساختار جمعیت ایران تا 30 سال آینده کاملاً سالخورده خواهد شد

معاون شورای فرهنگی زنان با اشاره به اینکه کاهش جمعیت و برنامه‌های تنظیم خانواده نوعی سلطه‌طلبی قدرت‌های بزرگ جهانی است، اظهار داشت: با استمرار روند کاهش اساسی باروری در ایران از سال 1365، ساختار جمعیت ایران در سال 1425 کاملاً سالخورده خواهد بود.

کد خبر: ۳۰۱۹۵

تاریخ: ۰۱ آذر ۱۳۹۳ - ۲۱:۲۴

فرشته روح‌افزا در گفت‌وگو با فارس، تأکید کرد: اهمیت باروری برای جمعیت‌شناسان تا آنجا است که آن را جزو وقایع چهارگانه حیاتی برمی‌شمارند.
وی افزود: باروری از آنجا که در افزایش یا کاهش جمعیت بطور مستقیم تأثیرگذار است به عنوان مهم‌ترین عامل حرکت زمانی جمعیت شناخته می‌شود.
روح‌افزا اظهار داشت: در حال حاضر هرم سنی جمعیت ایران در حال انتقال از جوانی و به سالخوردگی است، بدین ترتیب اگر نقطه شروع کاهش اساسی و مستمر باروری در ایران را سال 65 در نظر بگیریم، در سال 1425 ساختار جمعیت ایران کاملاً سالخورده خواهد بود.
معاون شورای فرهنگی زنان گفت:‌ بحران میزان باروری و تحدیدنسل، کاهش حجم کل جمعیت ملی، بحران‌های کاهش نیروی فعال در سن کار، سالمندی، افزایش مهاجرت‌های بین‌المللی، ایجاد تغییرات فرهنگی و هویتی و بحران امنیت ملی از مشکلات پیش‌روی کشور است چرا که براساس برخی پیش‌بینی‌های بخش جمعیت سازمان ملل روند نزولی رشد جمعیت ایران همچنان استمرار خواهد داشت به طوری که در سال 1430 نرخ باروری کل به 1/35 فرزند خواهد رسید.
معاون شورای فرهنگی زنان گفت: بعد از انقلاب اسلامی سیاست‌های رسمی کنترل جمعیت متوقف شد و دولت به تشویق و ترغیب ازدواج در سنین پایین پرداخت و سن قانونی برای ازدواج دختران را از 15 سال به 13 سال و پسران را از 18 سال به 15 سال کاهش داد.
روح‌افزا بیان کرد: میزان باروری از سال 64 به تدریج شروع به کاهش کرد و هر چند دولت از سال 67 سیاست‌های آشکاری را برای تعدیل نرخ رشد در پیش گرفت اما باید اذعان کرد این سیاست‌ها از نیمه دهه 60 به بعد تأثیر بسزایی در کاهش نرخ باروری داشته است.
وی همچنین در خصوص میزان به کارگیری روش‌های پیش‌گیری از حاملگی گفت: این آمار در سال 55  و در نقطه اوج برنامه تنظیم خانواده قبل از انقلاب اسلامی به 36 درصد رسیده بود تا سال 87 به دو برابر یعنی بیش از 70 درصد افزایش پیدا کرد.
روح‌افزا تصریح کرد: بنابراین کشور ما در حال حاضر تجربه حدود 3 دهه تصویب و اجرای سیاست‌های کنترل جمعیت و برنامه‌های تنظیم خانواده برای کاهش رشد جمعیت را پشت‌سر گذاشته است و این سیاست‌ها به شکل حیرت‌آوری بر روند رشد جمعیت تأثیر گذاشته و آن را از رقم 3/9 درصد برای سال‌های 55 تا 65 به 1/3 درصد در سال 90 رسانده است.
معاون شورای فرهنگی زنان ادامه داد: برنامه‌های تنظیم خانواده از نوعی سلطه‌طلبی و برتری‌طلبی قدرت‌های بزرگ جهانی آغاز و با گذشت زمان رنگ و لعاب کمک‌های بشردوستانه رفاهی و توسعه‌ای به خود گرفته است به طوری که محققان آمریکایی می‌گویند افزایش جمعیت در کشورهای در حال توسعه نه تنها موقعیت سیاسی برتر آمریکا را به خطر می‌اندازد بلکه مانع اصلی در راه توسعه جهانی است.