ديندارى صحيح و دينداري برای دنیا

کد خبر: ۳۰۱۱۴۷

تاریخ: ۱۷ آذر ۱۴۰۳ - ۲۰:۱۴

روح دين تهذيب نفس و طرد اخلاق رذيله و مبارزه با هواى نفس است.

البته روح اصلى دين‌،خداخواهى و خداپرستى و توحيد به معنى واقعى كلمه است كه مستلزم امور نامبرده است.

ولى برخى دينداري‌ها ناشى از هواى نفس و مطامع زياد و دنياپرستى است؛ يعنى شنيده‏اند كه مثلًا اگر از فلان راه مذهبى برويم‌، پول و سرمايه ما اضافه مى ‏شود، سلامت مصون مى‏ماند،

عمر زياد مى ‏شود،فلان ذكر يا ورد فلان اثر دنيوى را دارد. براى اينكه به وسيله دين به دنيا يعنى به ماديات برسند، دنبال مظاهر به اصطلاح دينى مى ‏روند.

شك نيست كه ديندارى صحيح، زندگى سالم به دنبال خود مى ‏آورد ولى فرق است ميان اينكه انسان دين را به عنوان راه سالم زندگى انتخاب كند و اينكه مظاهرى دينى را وسيله براى ماديات قرار دهد و هدفش انباشتن و تأمين ماديات باشد.

از نظر اين طبقه، دين چيزى است مرموز و سحرآميز و تأثيراتى مرموز در كائنات دارد آنچنانكه جادو و سحر و طلسمات‏ دارد و همچنان‌كه دنبال جادو و سحر رفتن هدفى جز يك مطمع ندارد.

ديندارى هم چنين است.

از اين رو اين گونه دينداري‌ها در جهت نذر و نياز و ختم و روضه هفتگى و خلاصه چيزهايى كه گفته مى ‏شود تأثير جادويى در باز شدن گره‌ها و حل مشكلات دارد، سير مى ‏كند.

* يادداشت‌هاى استاد مطهرى؛ ج‏4؛ صص141- 140