بی‌رؤیت روی او بلاتکلیفم مثل گل آفتاب‌گردان در شب (چشم به راه سپیده)

کد خبر: ۲۹۹۶۷۳

تاریخ: ۲۳ آبان ۱۴۰۳ - ۲۰:۲۶

بی‌تو زندگی تنهاست

گمان کنم که زمانش رسیده برگردی

به ساحت شب قدر ‌ای سپیده برگردی

هزار بیت فرج نذر می‌کنم شاید

به دفتر غزلم ‌ای قصیده برگردی

زمان آن نرسیده کرامتی بکنی

قدم به خانه گذاری به دیده برگردی

مزار حضرت مهتاب را نشان بدهی

به شهر سبز‌ترین آفریده برگردی

گمان کنم که زمانش...گمان کنم حالا

که پلک شاعری من پریده برگردی

نگاه کن! به خدا بی‌تو زندگی تنهاست

قبول کن که زمانش رسیده برگردی

نغمه مستشار نظامی

آیا من نیز هستم؟

این روزها که می‌گذرد

هر روز

احساس می‌کنم که کسی

در باد

فریاد می‌زند

احساس می‌کنم که مرا

از عمق جاده‌های مه‌آلود

یک آشنای دور صدا می‌زند

آهنگ آشنای صدای او

مثل عبور نور

مثل عبور نوروز

مثل صدای آمدن روز است

آن روز ناگزیر که می‌آید

روزی که آسمان

در حسرت ستاره نباشد

روزی که آرزوی چنین روزی

محتاج استعاره نباشد

ای روز آفتابی

ای مثل چشم‌های خدا آبی

ای روزِ آمدن

ای مثل روز، آمدنت روشن

این روزها که می‌گذرد

هر روز

در انتظار آمدنت هستم

اما با من بگو

که آیا من نیز

در روزگار آمدنت هستم؟

قیصر امین‌پور

باد را پَرپَر می‌کند!

بهارهای شگفتی

در راهند

فردا، گلی می‌شکفد

که بادها را

پرپر می‌کند

علیرضا قزوه

بیا که دیر می‌شود

خزان ز راه می‌رسد، جوانه پیر می‌شود

نَفَس چه زود می‌رود، بیا که دیر می‌شود

شب است و باد می‌وزد، چگونه صبح می‌کنی؟

دلم چه شور می‌زند؛ به غم اسیر می‌شود

چه راه‌ها که بی‌عبور تو غبار می‌خورد

چه دشت‌ها که بی‌حضور تو کویر می‌شود

همیشه در تخیلم ز شوقِ وصل، خُرّمم

مگو ز هجر با دلم، بهانه‌گیر می‌شود

اگر نیایی ‌ای بهار آرزوی فاطمه

مرام تازیانه خدشه‌ناپذیر می‌شود

که گفت زود می‌رسی؟ «چه دیر زود می‌شود»

نَفَس نمانده زود باش! بیا که دیر می‌شود...

حسین بیاتانی

بلاتکلیف ...!

بی‌تاب‌تر از جان پریشان در شب

بی‌خواب‌تر از گردش هذیان بر لب

بی‌رؤیت روی او بلاتکلیفم

مثل گل آفتاب‌گردان در شب

محمدمهدی سیار

جمعه آخر

ای مهر! بیا و ماه شهریور باش

ای جمعه! بیا و جمعه آخر باش

ما منتظر حلول ماه از قدسیم

ای عید! بیا و جمعه دیگر باش

احسان کاوه

با یک گل

شهر آینه‌دار می‌شود با یک گل

پروانه تبار می‌شود با یک گل

گفتند نمی‌شود ولی می‌بینند

یک روز بهار می‌شود با یک گل

هادی فردوسی

تسبیح باران

ای قبله‌ ابرهای بار‌آور تو

دریا به نماز ایستاده در تو

باران که گرفته است تسبیح به دست

دارد صلوات می‌فرستد بر تو

جلیل صفربیگی