روایت صدثانیه‌ای

کد خبر: ۲۹۶۹۵۵

تاریخ: ۱۵ مهر ۱۴۰۳ - ۲۲:۲۴

ابوالقاسم محمدزاده

آقا وحید

سومین پسرم بود، مادرش بودم و نگران. وقتی می‌گفت می‌خوام برم سوریه‌، نگرانش می‌شدم‌، ولی چیزی بهش نمی‌گفتم‌، روزها حال خوبی نداشتم و شب‌ها تا صبح نمی‌خوابیدم‌، ولی با خودم می‌گفتم؛ بالاخره نیاز هست که این بچه‌ها برن.

پسرم آقا وحید زمانی دوست داشت که بره. منم مایل بودم که وحیدم از خودش و کارش چیزی برای ما تعریف کنه. ولی او چیزی نمی‌گفت.بهش می‌گفتم:

- مادر! شما ساعت ۳ یا ۴ صبح کجا می‌ری؟می گفت:

- مامان کار داریم و می‌رفت.

بعد از شهادتش فهمیدم که صبح به اون زودی‌، برا بردن حاج قاسم و انجام کارهاشون از خونه می‌رفت بیرون.

موضوع؛ شهید وحید زمانی‌نیا