روایت شهرداری تهران از یک دروغ‌پردازی رسانه‌ای دیگر:

هیچ تابلویی در موزه امام علی(ع) گم یا دزدیده نشده است

کد خبر: ۲۹۶۱۳۲

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۴۰۳ - ۲۱:۱۶

در جلسه شورای شهر تهران، با حضور رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری، به حواشی مربوط به خروج چندین تابلوی ارزشمند از موزه امام علی‌(ع) پرداخته شد.

به گزارش تسنیم، در جلسه روز سه‌شنبه شورای شهر تهران، رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، گزارشی درباره حواشی مربوط به 30 تابلو در موزه امام علی(ع) و خروج این تابلوها ارائه کرد.

مهرداد باقری با تأکید بر اینکه هیچ تابلویی در این موزه گم یا دزدیده نشده، اظهار داشت: موزه امام علی(ع) یک موزه موضوعی است که از سال‌های گذشته آثار متعددی در آن جمع‌آوری شده، اما برخی از این آثار ارتباطی با موضوع موزه ندارند.

باقری افزود: یکی از اهداف تهاتر و فروش تابلوها در موزه امام علی، توسعه و تکمیل بخش‌های ناقص این مجموعه است. بر این اساس، به میزان تابلوهایی که فروخته می‌شود، آثار جدید خریداری و جایگزین خواهند شد. خرید این آثار نیز مطابق با مأموریت موزه و

بر اساس مصوبه هیئت‌مدیره در حال انجام است.

وی درخصوص حواشی و قیمت‌های میلیاردی برخی تابلوها توضیح داد: دو تابلو با قیمت کارشناسی فروخته شده و 28 تابلو دیگر همچنان در اختیار سازمان فرهنگی هنری است. برنامه‌ریزی برای حضور فعال‌تر در رویدادهای داخلی و خارجی نیز در حال انجام است. همچنین، مبلغ فروش دو تابلو بر اساس تفاهم‌نامه، 15 روز پس از فروش به حساب سازمان واریز شده است.

تابلوهای

سازمان فرهنگی هنری

شهرداری تهران بازگردانده شد

سخنگوی شورای شهر تهران نیز در حاشیه جلسه روز سه‌شنبه شورا گفت: سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران تحت نظارت شورا فعالیت می‌کند و از طرفی هیئت امنا دارد و باید به آن و نهادهای نظارتی پاسخگو باشد.

به گزارش خبرگزاری مهر، علیرضا نادعلی افزود: بنده و تعداد دیگری از اعضا، اسناد را مطالعه کردیم و من به عنوان رئیس کمیته تخصصی این موضوع، بررسی‌های لازم را انجام دادم و از لحاظ تخصصی اعمال نظارت درست بود و روال بر اساس قانون طی شده بود. ۳۰ اثر به نمایش گذاشته شده بود و دو اثر فروخته شده که آثار موزه‌ای نبوده است.

وی با اعلام اینکه رئیس شورا این پیشنهاد را داده است که کمیته‌ای تشکیل شود تا بدانیم روند چگونه بوده است، ادامه داد: تابلوها برگشته است. انتخاب مدیران در شهرداری به گونه‌ای بوده که خود مدیران احساس مسئولیت می‌کنند اما در عین اعتماد دوسویه، نظارت‌ها این مسئولیت را قوی‌تر می‌کند.