احساس خطر بخش کشاورزی آمریکا از رونق تجارت بین اعضای بریکس

کد خبر: ۲۹۵۷۲۴

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۴۰۳ - ۲۲:۲۶

میلیون‌ها تن تجارت سالانه محصولات کشاورزی، اکنون خارج از بورس آمریکا و در چارچوب جدید بریکس و در قالب سیستمی چندقطبی از معاملات دوجانبه با استفاده از ارزهای ملی و قراردادهای بدون دلار انجام می‌شود.
به گزارش مسیراقتصاد، یکی از جاذبه‌های اصلی برای کشورهایی که به بریکس می‌پیوندند، توسعه یک سیستم تجاری جهانی جدید است که به طور کامل از سیستم رهبری‌ شده توسط ایالات متحده، مبتنی بر دلار آمریکا و سیستم بانکی سوئیفت، مستقل است.
سیستم غربی که تجارت در آن با دلار آمریکا و توسط بانک‌های غربی اجرا می‌شود، مزایای آشکاری برای ایالات متحده و معایب آشکاری برای دیگران دارد. به عنوان مثال در بخش کشاورزی هیچ دلیل منطقی وجود ندارد که یک کشاورز در برزیل که سویا به چین می‌فروشد، باید از یک بانک آمریکایی یا بورس شیکاگو برای انجام معامله استفاده کند یا به دلار آمریکا نیاز داشته باشد.
بانک‌های آمریکایی برای تبدیل یوآن چین به دلار آمریکا کارمزد می‌گیرند و سپس از برزیل برای تبدیل دلار آمریکا به رئال هزینه دریافت می‌کنند. این فرآیند گران و کند است و هرچند تا به امروز برقرار بوده، اکنون در حال از بین رفتن است.
البته یک ویژگی مهم سیستم فعلی غربی که برای فعالان داخل آن بسیار سودمند است، کشف قیمت است. تصمیم‌گیرندگان در سراسر جهان می‌توانند بازارها را ببینند. مثلا آمریکایی‌ها می‌توانند بفهمند که چین به تازگی یک میلیون تن سویا از برزیل خریده است؛ زیرا خود آمریکایی‌ها معامله را انجام داده‌اند.
حرکت در تاریکی
اما اکنون چین، برزیل و دیگر کشورهای بریکس، فناوری لازم برای ساختن سیستم خود را دارند و به طور مستقیم بدون دلار آمریکا، بدون بانک‌های غربی و بدون عبور از واسطه‌های تجاری و بورس‌های شیکاگو خرید و فروش می‌کنند.
بنابراین، هنگامی که تمام تجارت‌ها و تجارت جهانی به سمت سیستم‌های تجاری جدید بریکس و دور از سیستم غربی حرکت می‌کند، آمریکا دیگر قیمت‌ها را نمی‌بیند، تقاضای واقعی جهانی را نمی‌فهمد و نمی‌داند که عرضه برای تأمین این تقاضا از کجا می‌آید. کشاورزی آمریکا در حال حرکت در تاریکی است زیرا حلقه‌های بازخورد اطلاعاتی که در سیستم‌های خود ایجاد کرده‌، دیگر وجود ندارند.
به همین دلیل بخش کشاورزی آمریکا از رونق تجارت بین اعضای بریکس احساس خطر می‌کند.
کشاورزان در آمریکای شمالی و اروپا هزینه زیادی برای مشاوره حرفه‌ای و بهترین اطلاعات در مورد آنچه که در حال حاضر در حال رخ دادن است، می‌پردازند.
سپس، آن‌ها بازارهای آتی را به دقت زیر نظر می‌گیرند تا هر خبری که بر قیمت‌های محصولات کشاورزی آن‌ها تأثیر می‌گذارد را ببینند.
تاکنون مشخص بود که هزینه‌های ورودی آن‌ها چه تغییری کرده است. حالا که همه نهاده‌ها در مزرعه گران‌تر شده، پیش‌بینی صحیح سایر متغیرهای برون‌زا به شدت حیاتی می‌شود زیرا آن‌ها در حال حاضر با حاشیه سود بسیار کم فعالیت می‌کنند.
کسی نمی‌داند چین از کجا خرید می‌کند
اوایل امسال، یک زنگ خطر توسط چین به صدا درآمد؛ زمانی که این کشور سفارش‌های عظیم گندم از ایالات متحده و استرالیا را لغو کرد. چین طی یک هفته دو محموله ۲۴۰ هزار تن و سپس ۲۶۴ هزار تن گندم نرم سرخ ایالات متحده را لغو کرد.
در مرحله بعدی نیز سفارش یک میلیون تن گندم دیگر را از استرالیا لغو کرد. این لغو بزرگ‌ترین فسخ معامله گندم در تاریخ بود.
خبر بلومبرگ در این رابطه نکته واضحی را می‌گوید: چین گندم ارزان‌تری را از جای دیگری پیدا کرده است.
«بن باکنر»، تحلیلگر ارشد غلات در یک شرکت شیکاگو، جایی که بزرگ‌ترین بورس‌های کشاورزی آمریکا قرار دارند، می‌گوید که آن‌ها نیز نمی‌دانند چین از کجا
یک و نیم میلیون تن گندم برای جایگزینی خریدهای لغو شده خود از ایالات متحده و استرالیا پیدا کرده است. هیچ‌کس نمی‌داند و بنابراین کشاورزان هم نمی‌دانند.
درواقع میلیون‌ها تن تجارت سالانه محصولات کشاورزی، اکنون خارج از بورس آمریکا و در چارچوب جدید بریکس با قیمت پایین‌تر از تابلوهای بورس انجام می‌شود. اکنون سیستمی چندقطبی از معاملات دوجانبه با استفاده از ارزهای ملی و قراردادهای بدون دلار ایجاد شده است. مدیران ارشد شرکت‌های غربی تنها پس از متحمل شدن زیان‌های بزرگ متوجه می‌شوند که صرفا تأمین‌کننده بازماندگان بازار خواهند بود.