برجام غول چراغ جادو نیست

آدرس غلط «روزنامه سازندگی» به مردم با تیتر «برجام یعنی اشتغال»

کد خبر: ۲۹۵۶۸۳

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۴۰۳ - ۲۲:۲۶

سرویس سیاسی ـ
روزنامه زنجیره‌ای شرق خرداد 99 نوشت: «در صورت رشد اقتصادی هشت درصدی از سال 1399 به بعد، حداقل به شش سال زمان نیاز خواهد بود تا به سطح درآمد سرانه سال 1390 باز گردیم.» با این وجود روزنامه سازندگی می‌نویسد؛ «برجام یعنی اشتغال»(!)
در نشست خبری رئیس‌جمهور مسائل داخلی و خارجی مختلفی مطرح شد و بازخورد و بازتاب رسانه‌ای را به همراه داشت؛ روزنامه زنجیره‌ای سازندگی عبارت متضمنِ تحریف اذهان و آدرس غلط «برجام یعنی اشتغال» را به عنوان تیتر یک خود اختصاص داد.
رئیس‌جمهور در رابطه با برجام در نشست خبری سه‌شنبه گفت: «اگر بتوانیم در قدم اول در داخل مشکلاتمان را حل کنیم، آن زمان می‌توانیم اعتماد و اطمینان را برای سرمایه‌گذاران، نخبگان و تولید‌کنندگان ایجاد کنیم، بنابراین باید بستر را برای کار آنها ایجاد کنیم. مسئله FATF و مسئله برجام و هرگونه ارتباط با دنیا را باید حل کنیم، [اگر] اشتغال و سرمایه‌گذاری در کشور به وجود بیاید نه‌تنها می‌توانیم معضلات را حل کنیم، می‌توانیم خود را به چشم‌اندازهای رهبر معظم انقلاب برسانیم.»
گفتنی است، قبل از هر چیزی باید بدانیم که در مسئله برجام ایران «طلبکار» ‌است و دست بالا را دارد و باید بر کرسی مطالبه‌گری ‌بنشیند، درحالی که عده‌ای نقش «بدهکار» را برای ایران تعریف کرده و حیات و ممات را در توافق برجام خلاصه می‌کنند، فارغ از این که ظرفیت کشور، دستاوردها و جوانان این مرز و بوم بارها خط بطلانی بر پروژه‌های غربی کشیده‌اند و نقشه‌های غرب را نقش بر آب کرده‌اند. باید یادآور شویم، برجام غول چراغ جادو نیست که با ناکارآمدی و عدم تلاش خود را به مدد آن جبران کنیم.
تعبیر «برجام یعنی اشتغال» تفسیری است که در تضاد با دستاورد این توافق بوده و حافظه تاریخی مردم را نادیده می‌گیرد. عده‌ای نیز با استفاده از این تعبیر، قصد گره زدن برجام را به اقتصاد و اشتغال مردم دارند، درحالی که با رجوع به سابقه دولت شهید رئیسی مثال نقض آن قابل مشاهده است.
برجام غول چراغ جادو نیست
نکته‌ دیگر این که برجام «غول چراغ جادو» نیست که آمال و آرزو‌ها را به آن گره بزنیم و کشور را معطل چنین توافقی کنیم و به‌ جای تلاش و حرکت رو به جلو، منتظر توافق باشیم و کم‌کاری خود را در پناه عدم توافق توجیه کنیم، عملی که در دولت روحانی به کرّات مشاهده شد، کما اینکه در گذشته وقتی ایران به تمامی تعهدات خود عمل کرد، طرف مقابل از برجام خارج شده و دیگر کشورها را نیز وادار به سنگ‌اندازی و عدم اجرای مفاد توافق کرد؛ و این یعنی توافقی در این سطح، «ضمانت اجرائی» ندارد. بنابراین بهتر است برنامه‌هایی که منجر به رشد و توسعه می‌شود و اشتغال جوانان را فراهم می‌سازد را به ناف برجام گره نزده و کشور را معطل یک توافق نکنیم.
در حالی‌که، جمله «خزانه خالی است» روحانی، منوط کردن آب خوردن مردم به مذاکره و توافق هسته‌ای، اعتماد به دشمن، رویکرد توافق به هر قیمت، اجرای توافق به هر قیمت و حفظ توافق به هر قیمت، توجیه عهدشکنی و خباثت دشمن، تحمیل تعلیق و انتظار به اقتصاد و... از جمله اقدامات ضد منافع ملی است که پالس امتیازگیری حداکثری را به دشمن داد و مشت مذاکره کنندگان را خالی کرد.
کاسبان برجام توضیح دهند چرا هر وقت با غرب (چه دو دهه قبل و چه در سال 94) توافق کردند، فقط امتیازات نقد دادند و با گرفتن وعده‌های نسیه، مردم را فریب دادند و پس از مدتی معلوم شد که آمریکا و اروپا صرفا می‌خواسته‌اند زمان بخرند و در اثر توافق‌های بی‌تضمین، فشارها را تشدید کنند؟!
رهبر انقلاب نیز در این باره معطل نگه داشتن کشور برای توافق در سال 1397 در جمع سران نظام فرمودند: «یک تجربه‌ مهمّ دیگر در این قضایای برجام، این است که گره زدن حلّ مسائل کشور به برجام و امثال برجام یا به مسائل خارجی، یک خطای بزرگی است. ما نبایستی مسائل کشور را، مسائل اقتصادی کشور و مسائل گوناگون کشور را گره بزنیم به امری که از اختیار ما خارج است، در بیرون کشور تدبیر می‌شود و تصمیم‌گیری می‌شود. وقتی ما مسئله‌ اقتصاد کشور را، کسب‌و‌کار کشور را به مسئله‌ برجام گره می‌زنیم، نتیجه این می‌شود که صاحبان کار و سرمایه چند ماه باید منتظر بمانند تا ببینند خارجی‌ها در مورد برجام چه تصمیمی می‌گیرند؛ چند ماه تأمّل کنند، صبر کنند، منتظر بمانند تا ببینند که آیا در توافق می‌مانند یا از توافق خارج می‌شوند.»
گفتنی است، برخی دولتمردان دولت روحانی می‌گفتند شاید شش هفت سال طول بکشد تا به درآمدها و رشد اقتصادی هفت سال قبل برسیم.
روزنامه زنجیره‌ای شرق نیز خرداد 99 نوشت: «در صورت رشد اقتصادی هشت درصدی از سال 1399 به بعد، حداقل به شش سال زمان نیاز خواهد بود تا به سطح درآمد سرانه سال 1390 باز گردیم.» با این وجود روزنامه سازندگی می‌نویسد؛ «برجام یعنی اشتغال»(!)
مدعیان اصلاحات در حالی برجام را مساوی اشتغال جا می‌زنند که اقتصاد کشور را در انتظار توافق برجام
یک لنگه پا نگه داشتند و دومینوی تعطیلی کارخانه‌ها و مراکز تولیدی راه انداختند. مسبب بیکاری هزاران کارگر شدند و رکوردهای تورمی برجای گذاشتند.
کلاغ را به جای قناری غالب نکنید
یکی از مواردی که با نظر به آن باطن «توافق برجام» مکشوف خواهد شد، اظهار نظر مسئولین دولت روحانی در رابطه با این توافق است که هم قابل استناد بوده و هم به خوبی در «حافظه‌ تاریخی» مردم ماندگار شده است. عراقچی (معاون وزیرخارجه وقت) در سال 96 در اندیشکده «چتم‌هاوس» گفت: «برجام برای ایران موفق نبود».
وی همچنین دستاورد برجام را نزدیک صفر دانسته بود. محمد جواد ظریف (وزیر وقت خارجه) در نشست «دوحه» در سال 1397 در رابطه با برجام گفت: «نتایج برجام روی هواست.» ولی‌الله سیف رئیس اسبق بانک مرکزی نیز دستاورد برجام را «هیچ» می‌داند این درحالی است که علی ربیعی در سال 1402 در رابطه با برجام گفت: «برجام یعنی زندگی مثل آدمیزاد، برجام یعنی حدفاصل امید به آینده. امید به تحول و سرمایه‌گذاری، امید به توریسم.» این دست از اظهارات نشأت گرفته از همان اندیشه‌ای است که «آب آشامیدنی» و هوای سالم و پاک را به توافق گره می‌زند.