یار من از ۱۷ سال پیش قرآن است

جوانمردی: دلم برای به اهتزاز درآوردن پرچم ایران تنگ می‌شود

کد خبر: ۲۹۴۹۷۰

تاریخ: ۱۶ شهريور ۱۴۰۳ - ۲۲:۵۴

پاراتیرانداز طلایی ایران که در پارالمپیک پاریس از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد، گفت: بعد از مدال طلا و موقع اهتزاز پرچم کشورم به این فکر می‌کردم که این آخرین بار است و دلم برای این صحنه تنگ می‌شود.

ساره جوانمردی که بعد از اتمام کارش در مسابقات میکس تپانچه خفیف ۵۰ متر SH1 و ایستادن در جایگاه پنجم این رقابت‌ها، از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد، در مورد این تصمیم خود و دیگر مسائل توضیح داد. جوانمردی که چهار طلای پارالمپیک در کارنامه دارد، گفت: من‌ امروز می‌خواهم بگویم هنوز دود از کنده بلند می‌شود و هنوز ساره جوانمردی آن‌قدر توانمند است که طلای پارالمپیک و پنجمین مدالش (۴ طلا و یک برنز) در این بازی‌ها را بگیرد. امیدوارم تیم ملی پاراتیراندازی با بازیکنان جدیدش موفق باشد و بتواند مدال‌های طلا را تا چند پارالمپیک بعد حفظ کند.

این پاراتیرانداز پارالمپیکی در مورد برنامه‌هایی که برای دوران بعد از خداحافظی خود دارد، خاطرنشان کرد: فعلا برنامه‌ای ندارم، می‌خواهم استراحت کنم و به کارهای عقب‌ افتاده زندگی و فرزندم برسم. دو هفته از او دور بودم و این تجربه تلخ و سختی بود. این اولین‌بار بود به این‌ اندازه دور بودم و می‌خواهم از این‌ به بعد بیشتر برای او مادری کنم. در چند ماه اخیر واقعا نتوانستم آن‌طور که باید به او برسم.

جوانمردی در مورد بوسه بر قرآن و پرچم که بعد از کسب مدال طلا در تپانچه ۱۰ متر اقدام به انجام آن کرد، گفت: قرآنی که من بوسیدم ۱۷ سال است که همراه و یار من است و در خط‌ها کنار من است، جلد آن پاره شده چون سفرهای زیادی کنار من بوده است اما با داشتنش خیلی آرامش می‌گیرم. شاید بعضی‌ها به این موضوع گارد داشته باشند اما مونس من قرآن است. وی در پایان و در ادامه این موضوع گفت: فارغ از همه مسائل من فکر می‌کنم همه به پرچم کشورمان عرق داریم، عرق به وطن و پرچم این‌جا نمود بیشتری دارد. خوشحالم که توانستم برای آخرین‌بار باعث اهتزاز پرچم و نواخته شدن سرود کشورم شوم. آن لحظه به این فکر می‌کردم که برای آخرین‌بار است و دلم برای این صحنه تنگ می‌شود.