تمام زندانیان گوانتانامو منتقل شدند آیا این زندان مخوف تعطیل شد؟

کد خبر: ۲۹۴۸۲۵

تاریخ: ۰۹ شهريور ۱۴۰۳ - ۲۱:۰۱

سرویس خارجی-

به گفته مقامات ناشناس پنتاگون ۳۰ زندانی

باقی مانده گوانتانامو به کمپ دیگری منتقل شدند. آیا آمریکا بالاخره تصمیم دارد این زندان را- که یکی از بدنام‌ترین زندان‌های تاریخ است!– تعطیل کند؟

گویا نه فجایع اخلاقی زاییده‌شده از زندانِ مخوفِ گوانتانامو بلکه مشکلات زیرساختیِ فاش‌نشده ارتش آمریکا را مجبور به تخلیه خلیج گوانتانامو کرده است، زندانی که مقامات واشنگتن سال‌ها از آن به عنوان زندان مخفی برای تروریست‌ها، از جمله کسانی که متهم به آماده‌سازی حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ (20 شهرویور 1380) بودند، استفاده می‌کردند. وزارت دفاع آمریکا یا همان پنتاگون در مورد بسته‌شدن ناگهانی زندان در آخر هفته اظهارنظری نکرده است. آن‌طور که باشگاه خبرنگاران جوان نوشته است، مقامات پنتاگون به طور ناشناس به رسانه‌ها گفته‌اند که گمان می‌رود تا روز سه‌شنبه، همه ۳۰ زندانی در خلیج گوانتانامو به زندانی با امنیت متوسط ​​به نام «کمپ ۶» منتقل شده باشند. جالب این‌جاست که در سال ۲۰۱۶، نیروی دریایی آمریکا، به دلیل طوفان، ۷۰۰ پرسنل را از این پایگاه مورد مناقشه از خلیج گوانتانامو تخلیه کرد. اما همه زندانیان سر جای خود رها شدند. شایان ذکر است که آمریکا همچنان به دلیل استفاده از شکنجه در اردوگاه گوانتانامو و اینکه مظنونان بدون محکومیت به آن‌جا فرستاده شده‌اند با انتقاد فعالان حقوق بشر مواجه است.

«رائول کاسترو»، رهبر کوبا، در جریان گفت‌وگو با «باراک اوباما»، رئیس‌جمهورِ وقتِ آمریکا، موضوع بازگرداندن قلمرو گوانتانامو به کوبا را مطرح کرد، جایی که زندان و پایگاه در آن قرار دارد، اما آمریکا به این موضوع کوچک‌ترین توجهی نکرد. سال پیش میز مقامات کوبا بار دیگر از دولت آمریکا خواستند که مرکز بدنام گوانتانامو خود را ببندد و فوراً سرزمین‌های اشغالی را بازگرداند.

اواخر سال 1401 بود که «اریکا گوارا روزاس»، مدیر بخش آمریکا در عفو بین‌الملل، در بیانیه‌ای گفت: «غم‌انگیز است که ۲۱ سال پس از بازگشایی یک بازداشتگاه در یک جزیره که به طور خاص برای فرار از حاکمیت قانون ایجاد شده‌، دولت آمریکا همچنان ۳۵ مرد را در گوانتانامو زندانی کرده‌ است.» در گزارشِ آن موقع عفو بین‌الملل درخصوص نگرانی از نقض حقوق بشر در گوانتانامو، مشخص شد که ۳۵ نفر هنوز در این زندان تحت شرایط سخت و طاقت‌فرسا به سر می‌برند. عفو بین‌الملل در آن زمان از «جو بایدن»، رئیس‌جمهور آمریکا، خواست تا این زندان را تعطیل کند و به این «لکه‌ ننگ ماندگار» نقض حقوق بشر در تاریخ آمریکا پایان دهد. در این سال‌ها، زندانیان گوانتانامو به دور از نظارت‌های بین‌المللی تحت شدیدترین روش‌های شکنجه و آزار قرار گرفته‌اند. باوجود تلاش دو دهه‌ای ارتش آمریکا برای ممانعت از درز اطلاعات و تصاویر زندان آمریکا در خلیج گوانتانامو، مجموعه‌ای از عکس‌های مخفی و تاکنون منتشرنشده از اولین زندانیان این زندان منتشر شده‌ است. این عکس‌ها که خردادماه سال 1401 توسط روزنامه آمریکایی نیویورک‌تایمز منتشر شد، مردانی در غل و زنجیر و با چشم‌بند و گوش‌گیر را هنگام ورود به این زندان بحث‌برانگیز در سال ۲۰۰۲ نشان می‌داد.

گفتنی است، این پایگاه طبق قرارداد بین آمریکا و کوبا، از سال ۱۹۰۳، در اجاره نیروی دریایی آمریکا بوده است و اگرچه پس از انقلاب کوبا در سال‌های ۱۹۵۰، دولت آن کشور خواستار لغو این اجاره‌نامه شد، اما آمریکا با این درخواست موافقت نکرده است و هرساله چک مبلغ اجاره را برای دولت کوبا می‌فرستد و دولت کوبا هم از نقد کردن آن خودداری می‌کند! در واقع دولت آمریکا از طریق «توماس استرادا پالما» که یک شهروند آمریکایی و اولین رئیس‌جمهور کوبا بود، توانست این منطقه را از ۲۳ فوریه ۱۹۰۳ (3 اسفند 1281) به طور مادام‌العمر تحت اجاره خود درآورد. بازداشتگاه گوانتانامو پس از اشغال افغانستان در سال ۲۰۰۱ میلادی، زیرنظر پایگاه نیروی دریایی ارتش آمریکا در خلیج گوانتانامو ایجاد شد و افرادی که متهم به ارتباط با فعالیت‌های تروریستی در خارج از خاک آمریکا بودند، به این بازداشتگاه انتقال یافتند. آمریکا در دوران ریاست‌جمهوری «جورج دبلیو بوش» زندانیان بازداشتگاه گوانتانامو را «جنگجوی دشمن» و همچنین «دشمنان متخاصم» می‌نامید. آمریکا تقریباً ۷۵۰ پایگاه نظامی در ۸۰ کشور جهان دارد و در آن سال نیز که این پایگاه را برای این زندان انتخاب کرد نیز پایگاه‌های نظامی متعددی در سراسر جهان داشت. بنابراین هیچ کمبودی در گزینه‌ها وجود نداشت پس «چرا خلیج کوبا برای زندانی‌های مورد خشم آمریکا انتخاب شد؟» در پاسخ باید گفت که هرکدام از پایگاه‌های آمریکا یک‌سری مشکلات و موانعی داشت. پایگاه‌های نظامی در اروپا به طور بالقوه در معرض مطبوعات لیبرال و انزجار عمومی نسبت به سیاست‌های «جنگ علیه ترور» آمریکا بودند. همچنین استقرار پایگاه‌های آمریکا در جهان عرب از نظر سیاسی حساس بود، به‌ویژه با توجه به اینکه زندانیان، مسلمان و عمدتاً عرب بودند.