راه‌حل عجیب دولتمردان انگلیس برای مقابله با زن‌ستیزی در این کشور

کد خبر: ۲۹۴۰۳۲

تاریخ: ۲۸ مرداد ۱۴۰۳ - ۲۲:۴۰

سرویس خارجی-
منابع انگلیسی می‌گویند دولت این کشور برای جلوگیری از رشد فزاینده زن‌ستیزی در این کشور تلاش می‌کند تا این مسئله را مساوی با «تروریسم» قرار دهند.
گرچه بحث «حقوق زنان» به عنوان بحثی مجزا و مستقل از حقوق انسانی در اروپا درقرون اخیرمطرح بوده، اما واقعیت زندگی زنان در اروپا به ویژه در جزیره انگلیس، همچنان «اسفناک» است. شاید زنان در این روزهای انگلیس از لحاظ حقوقی دیگر همچون صد و اندی سال پیش جزو دارایی‌های همسران و پدران خود محسوب نمی‌شوند که به ارث برسند، اما همچنان زیر مشت و لگد مردان انگلیسی جان می‌بازند و قربانی فرهنگِ همچنان پابرجایِ زن‌ستیز می‌شوند. باری؛ دولت انگلیس هم به جای آنکه پرتو افکنی بر زوایای تاریک دیگر جوامع کند، بهتر است فکری به حال زنان جزیره خود کند.
آمار خشونت علیه زنان در کشور انگلیس آماری تکان دهنده است، برای نمونه در همان ماه‌های نخستین پس از شیوع ویروس کرونا که قرنطینه‌ها کمابیش برقرار بود خبر آمد که «تنها در سه هفته ۱۶ زن بر اثر خشونت‌های خانگی جان خود را از دست دادند.» بر اساس برخی بررسی‌ها طی ده سال گذشته در انگلیس، به طور متوسط در هر 4 روز یک زن توسط همسر خود به قتل می‌رسد که در 21 روز 7 قتل صورت می‌گیرد. که البته این آمار الان شاید بیشتر از این حرف‌ها باشد.
آمارها نشان می‌دهد تعداد قربانیان تجاوز جنسی که از طریق دادگاه‌های جنائی انگلستان پیگیر شکایت خود می‌شوند و به نتیجه می‌رسند، بسیار اندک است.
برای نمونه در سال ۲۰۲۱ از تعداد ۶۳ هزار و ۱۳۶ موردی که با اتهام تجاوز به عنف به پلیس انگلستان و ولز گزارش شده بود، فقط ۸۲۰ نفر از متجاوزان مجرم شناخته شدند. به عبارتی میزان تعقیب قانونی برای تجاوز فقط ۱.۳ درصد بوده است.
حالا روزنامه تلگراف با استناد به طرح‌های دولت انگلیس گزارش داده است که سران این کشور تلاش می‌کنند تا برای اولین بار در انگلیس زن‌ستیزی شدید را ذیل عناوین تروریسم طبقه‌بندی کند.
براساس گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، «ایوت کوپر»، وزیر کشور انگلیس، دستور بازنگری در استراتژی مبارزه با تروریسم برای رسیدگی به خشونت علیه زنان و دختران، شناسایی شکاف‌ها در قوانین فعلی و مطالعه ایدئولوژی‌های نوظهور را صادر کرده است.
بر اساس این پیشنهادها، معلمان از نظر قانونی ملزم خواهند بود دانش‌آموزانی را که مشکوک به زن‌ستیزی شدید هستند به Preventبرنامه ضد تروریسم دولت انگلیس ارجاع دهند.
کوپر به تلگراف گفت: «برای مدت طولانی، دولت‌ها در مقابله با افزایش افراط‌گرایی، چه در فضای مجازی و چه در خیابان‌های‌ها، شکست خورده‌اند. ما شاهد هستیم که تعداد فزاینده‌ای از جوانان رادیکالیزه شده‌اند که این مسئله تار و پود جوامع و دموکراسی ما را پاره و متلاشی می‌کند.»
این نماینده حزب کارگر افزود: «اقدام علیه افراط‌گرایی در سال‌های اخیر به شدت ضعیف شده است، در شرایطی که باید بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز باشد.»
او اظهار داشت: «به همین دلیل است که من به وزارت کشور دستور داده‌ام تا تحلیل سریعی از افراط‌گرایی انجام دهد، روند‌های افراطی را ترسیم و رصد کند، شواهدی را در مورد آنچه که باعث ایجاد اختلال و دور کردن مردم از دیدگاه‌های افراط‌گرایانه می‌شود را درک کند و هر گونه شکاف در جریان فعلی را شناسایی کند.»
انتظار می‌رود این بررسی در پاییز امسال به عنوان بخشی از استراتژی جدید ضد افراط‌گرایی که قرار است توسط وزارت کشور انگلیس در سال آینده رونمایی شود، تکمیل شود.
در همین مورد، پس از یک سری تحقیقات در انگلیس مشخص شد که حتی پلیس این کشور نیز دچار زن‌ستیزی شدید است. این تحقیق سه سال پیش در پی تجاوز و قتل زنی به اسم سارا اورارد اهل لندن توسط وین کوزنز، افسر پلیس متروپولیتن انجام شد.
موضوع خشونت زنان ابعاد اجتماعی وسیع‌تری در جامعه انگلیس پیدا کرده است. الجزیره انگلیسی در یادداشتی انتقادی با عنوان «انگلیس با یک اپیدمی خشونت علیه زنان و دختران مواجه است» نوشت که امروزه، زنان و دختران در انگلیس کمتر بر این باورند که پلیس اقدامات لازم را برای اطمینان از امنیت‌شان انجام داده و با کسانی که به آن‌ها آسیب وارد می‌کنند برخورد می‌کند.
روزنامه گاردین نیز گزارش داده است که «گروه کمپین زنان کشته‌شده» تخمین می‌زند سالانه بیش از ۱۳۰ قتل پنهان در انگلیس و ولز رخ می‌دهد که در آن زنان توسط شریک زندگی یا یکی از اعضای خانواده به قتل می‌رسند، اما مرگ آن‌ها رسماً به عنوان تصادف یا خودکشی ثبت می‌شود.
بزرگ‌ترین مشکل این روزهای انگلیس
خبر دیگر آنکه شفقنا به نقل از رویترز نوشته است، مؤسسه نظرسنجی ایپسوس اعلام کرد: «مهاجرها در صدر فهرست موضوعاتی است که بریتانیایی‌ها برای اولین بار از سال ۲۰۱۶ – زمانی که بریتانیا رأی به خروج از اتحادیه اروپا داد- آن را اصلی‌ترین نگرانی خود می‌دانند.»
بیش از یک‌سوم از انگلیسی‌ها (۳۴ درصد) مهاجرها را به عنوان بزرگ‌ترین مشکل پیش از مراقبت‌های بهداشتی با ۳۰ درصد، اقتصاد با ۲۹ درصد، جرم و جنایت با ۲۵ درصد و تورم با ۲۰ درصد می‌دانند. برای ۱۱ درصد از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی هم روابط نژادی مهم‌ترین مسئله است.