جنگ سرد فرهنگی؛ سازمان سیا در عرصه فرهنگ و هنر- ۲۲

مجله دِر مونات ؛ نمونه‌ای از راهبرد جنگ سرد  فرهنگی آمریکا

کد خبر: ۲۹۲۶۶۵

تاریخ: ۰۸ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۹:۵۹

فرانسیس استونر ساندرس

ترجمه حسین باکند

خلأ واقعی و سهمگینی که لاسکی به آن اشاره کرد: ناکامی در «جلب طبقات فرهنگی و باسواد بود-که در درازمدت، رهبری سیاسی و اخلاقی را برای آرمان آمریکایی در جامعه فراهم می‌کند.

او استدلال کرد که بخشی از این نقاط ضعف را می‌توان با انتشار مجله جدید جبران کرد.

این مجله دو کارکرد دارد: کمک سازنده به تفکر آلمانی- اروپایی می‌نماید و نیز نشان می‌دهد که پشت نمایندگان رسمی دموکراسی آمریکایی، یک فرهنگ عظیم و مترقی وجود دارد که در عرصه هنر، ادبیات، فلسفه و همه جنبه‌های فرهنگ، سرشار از دستاورد است و این‌ها موجب اتحاد سنت‌های آزاد اروپا و آمریکا خواهد شد».

دو روز بعد او «بروشوری برای بررسی آمریکا1» را تقدیم کرد که با تشریح پیشینه ایده‌ها، فعالیت معنوی، دستاورد‌های علمی و ادبی که دموکراسی آمریکایی از آن‌ها الهام گرفته، هدف خود را حمایت از اهداف کلی سیاست آمریکا در آلمان و اروپا تعریف نمود.

او استدلال کرد این بررسی نشان می‌دهد آمریکا و آمریکایی‌ها در تمامی حوزه‌هایی که مشترک روح انسان برای جهان جدید و قدیم است، به پیروزی شگرفی دست یافته‌اند. بدین ترتیب این اولین تلاش واقعا جدی در جلب بخش‌های عظیمی از روشنفکران آلمانی و دور کردن آنها از نفوذ کمونیست محسوب می‌شود.

نتیجه کار، انتشار مجله دِر مونات2 (به معنی ماه در زبان آلمانی) بود.

ماهنامه‌ای که به منظور ایجاد پل ایدئولوژیکی بین روشنفکران آلمانی و آمریکایی طراحی شده بود و همان‌طور که صراحتا توسط لاسکی بیان شد: [این مجله] با حمایت از اهداف کلی سیاست آمریکا در آلمان و اروپا، راه را برای تامین منافع سیاست خارجی آمریکا، هموار می‌کرد. با حمایت ژنرال کلِی این مجله در 1 اکتبر سال 1948 راه‌اندازی شد.

تحت سردبیری لاسکی این مجله ابتدا در مونیخ چاپ شد و [سپس] با هواپیماهای باری متفقین که شهر [برلین] در زمان محاصره به آن وابسته بود، به برلین منتقل می‌گردید.

در طول سال‌ها، مجله دِر مونات از طریق «بودجه‌های محرمانه» که به طرح مارشال اختصاص می‌یافت، بعد از طریق صندوق سازمان مرکزی اطلاعات، سپس با پول بنیاد فورد3 و بعد هم دوباره از طریق دلار‌های سیا تامین مالی شد. تامین مالی مجله خود به تنهائی محصول - و نمونه‌ای از- راهبرد‌های جنگ سرد آمریکا در زمینه فرهنگی محسوب می‌شد.

دِر مونات معبد تفکری بود که می‌گفت: یک فرد نخبه تحصیلکرده می‌تواند جهان پس از جنگ را از انقراض نجات دهد.

این، به همراه وابستگی آن‌ها به دولت اشغالگر آمریکا، چیزی بود که لاسکی، جوسلسون و ناباکوف را به هم وصل می‌کرد و متحد می‌ساخت.

فردی مثل ژان کوکتو4 (شاعر و فیلمساز فرانسوی)، خیلی زود به آمریکا هشدار داد: «نجات تو نه در سلاح و نه در پول، بلکه در یک اقلیت متفکر است، چرا که جهان در حال انقراض است، چون دیگر فکر نمی‌کند و فقط خرج

می‌کند».

آن‌ها فهمیدند که دلارهای طرح مارشال کافی نخواهد بود: کمک مالی باید مکمل برنامه متمرکز جنگ فرهنگی می‌بود.

این مثلث کنجکاو- متشکل از لاسکی (یک مبارز سیاسی)، جوسلسون (مسئول سابق خرید در فروشگاه)، و ناباکوف آهنگساز- اکنون آرام و با متانت در لبه تیز چیزی ایستاده بودند که قرار بود تحت هدایت آنها، به یکی از جاه‌طلبانه‌ترین عملیات مخفی جنگ سرد تبدیل شود: و آن جلب نظر روشنفکران غربی به سوی دیدگاه آمریکایی بود.

پانوشت‌ها:

1- Prospectus for the ‘American Rview

2- Der Monat

3- Ford Foundation

4- Jean Cocteau