اخبار ویژه

کد خبر: ۲۸۹۶۱۱

تاریخ: ۱۸ خرداد ۱۴۰۳ - ۲۱:۵۹

آتلانتیک: اضطراب بزرگی در پایتخت‌های اروپایی حاکم است

نشریه وابسته به اندیشکده آمریکایی تاکید کرد: اضطراب عظیمی در پایتخت‌های اروپایی به خاطر احتمال پیروزی ترامپ در انتخابات آمریکا در جریان است.

آتلانتیک می‌نویسد: در اوایل ماه آوریل، جمعی از دیپلمات‌ها و مقامات بلندپایه در حومه شهر فلاندر گرد هم آمدند تا هفتادوپنجمین سالگرد تاسیس ناتو را جشن بگیرند. با این حال، در پس این ظاهر متحد، نگرانی‌هایی عمیق در مورد آینده این اتحاد وجود داشت. مقامات ارشد با کاروانی از خودرو‌ها به محل برگزاری مراسم رفتند. این ملک که پیش از این متعلق به یک شکلات‌ساز بلژیکی بود، با قیمتی نازل به دولت آمریکا فروخته شده بود. هدیه‌ای به پاس قدردانی از نقش آمریکا در آزادسازی اروپا که تبدیل به محل اقامت سفیر ایالات‌متحده در ناتو شده بود.

جولین اسمیت، سفیر فعلی ایالات‌متحده در ناتو، میزبان مراسم بود. مقامات حاضر، اتحاد ناتو را قوی‌تر از همیشه اعلام کردند. ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو، به طور مستقیم به خطرات خروج احتمالی ایالات‌متحده از این اتحاد پرداخت و با اشاره به خروج آمریکا از اروپا پس از جنگ جهانی اول، خاطرنشان کرد: «این اقدام، موفقیت بزرگی به‌شمار نمی‌رفت.» با این حال، استولتنبرگ چند هفته بعد در مصاحبه‌ای با مجله آتلانتیک اذعان کرد که سخنرانی او بیشتر به مثابه فریادی جمعی بود تا بیانی از قدرت و اقتدار. آن شب بیشتر شبیه به یک التماس بود.

بزرگ‌ترین درگیری مسلحانه در اروپا از زمان جنگ جهانی دوم، به سومین سال خود قدم گذاشته. ضدحمله اوکراین با شکست رو‌به‌رو شده و روسیه در حال پیشروی بود. کمک‌های نظامی ۶۰ میلیارد دلاری که به شدت برای اوکراین موردنیاز بود، به دلیل بن‌بست در کنگره ناکارآمد ایالات‌متحده، ماه‌ها مسکوت مانده بود. شاید نگران‌کننده‌تر از همه این بود که ایالات‌متحده، ناتو، در آستانه انتخاب مجدد رئیس‌جمهوری قرار داشت که بار‌ها تهدید به خروج از این اتحادیه کرده بود.

طنز وسواس اروپا نسبت به انتخابات پیش‌رو در آمریکا آن است که مردمی که در مورد نتیجه ناتو و اروپا تصمیم خواهند گرفت اصلاً به اروپا فکر نمی‌کنند. این موضوع تا حدی بدان خاطر است که بسیاری از آمریکایی‌ها در طول عمر خود نیاز به ناتو را مشاهده نکرده‌اند.

آلمانی‌ها اکنون خود را برای بازگشت ترامپ آماده می‌کنند. آنان از خود می‌پرسند آیا این‌بار می‌توان روحیات ترامپ را پیش‌بینی کرد؟ معتمدان او چه افرادی خواهند بود و دولت آلمان چگونه می‌تواند به آنان نزدیک شود.

مقام‌هایی از وزارت خارجه آمریکا در واشنگتن که نخواسته‌اند نام‌شان فاش شود، اذعان داشتند که تلاش‌ها برای اطمینان بخشیدن به متحدان اروپایی در حال حاضر تا حد زیادی بی‌ثمر بوده است. یکی از مقام‌های آمریکایی در این‌باره گفته است: «در واقع کاری نمی‌توانیم انجام دهیم. رهبران اروپایی مردم باهوش و متفکری هستند. نمی‌توان آنان را صرفا با وعده مطمئن ساخت».

چه ترامپ پیروز شود چه پیروز نشود اجماع فزاینده‌ای در اروپا وجود دارد که فشار سیاست آمریکا که او نمایندگی می‌کند، بازگشتی به انزواگرایی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ خواهد بود و این رویکرد از بین نخواهد رفت. از سال گذشته صحبت از نیاز به «خودمختاری دفاعی» در میان سیاستمداران اروپایی رایج شده است. رهبران اروپایی به دنبال درک آن هستند که چگونه روابط‌شان با آمریکا را در صورت پیروزی ترامپ تنظیم کنند. برای برخی از آنان نوسانات عاطفی رئیس‌جمهور سابق یک تهدید جدی است.

یک مقام ارشد ناتو که بار‌ها ترامپ را ملاقات کرده می‌گوید: «او بسیار معامله‌گر و بسیار خودشیفته است. اگر این دو مورد را با یکدیگر ترکیب کنید می‌توانید با او معامله کنید. شما می‌توانید شلغم را به‌گونه‌ای به او بفروشید که گویی لیمو است».

اکنون اروپایی‌ها برای آمریکایی آماده می‌شوند که مانند هر ابرقدرت معامله‌گر دیگری رفتار می‌کند. چندین مقام ابراز نگرانی کردند که ترامپ عضویت آمریکا در ناتو را به ابزاری برای چانه‌زنی تبدیل خواهد کرد و تهدید می‌کند که ناتو را ترک خواهد کرد مگر آن که این متحد شرایط تجاری بهتری ارائه دهد».

بی‌کفایتی غربگرایان و آویزان شدن دوباره از حربه زنگ‌زده تحریم

گاردین از احتمال تشدید تنش تهران و غرب در گرماگرم انتخابات خبر داد.

روزنامه انگلیسی گاردین در حالی از احتمال اثرگذاری تحریم‌ها و قطعنامه‌های سیاسی غرب در انتخابات ایران خبر داد که تحریم‌های آمریکا علیه دیوان دادگستری بین‌المللی، بیش از پیش، آمریکا و غرب را بی‌حیثیت کرده است.

گاردین در تحلیلی نوشت: «۸۰ نامزد برای شرکت در انتخابات ریاست‌ جمهوری ایران در ۲۸ ژوئن ثبت‌نام کرده‌اند و این در حالی است که در پس‌زمینه انتخابات، رویارویی فزاینده با غرب بر سر برنامه هسته‌ای تهران و دسترسی آژانس به سایت‌های هسته‌ای این کشور قرار دارد. پیروز انتخابات، جانشین سیدابراهیم رئیسی می‌شود که در سانحه سقوط بالگرد جان باخت.

رئیس آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، از همه طرف‌ها خواسته که «سلاح‌های هسته‌ای را به دیگ جوشان خاورمیانه» اضافه نکنند. تلاش‌های ناموفق گروسی برای مذاکره و دسترسی کامل‌تر به سایت‌ها، از جمله از طریق تماس با علی باقری، سرپرست وزارت امور خارجه ایران حاکی از آن است که حداقل تا پس از رأی‌گیری ریاست‌ جمهوری، هیچ پیشرفتی در این زمینه حاصل نخواهد شد. اعضای اروپایی شورای حکام آژانس، اخیراً قطعنامه انتقادی علیه ایران را کلید زدند. این اولین قطعنامه در ۱۸ماه گذشته است و تهران قول داده به آن پاسخ دهد. انتخابات ریاست‌جمهوری ایران با مضامین تداوم در مقابل تغییر، تا حدی نشان‌دهنده این است که آیا ایران باید دوباره اقتصاد خود را به سمت غرب باز کند یا از خودکفایی و مقاومت حمایت کند؛ سیاستی که هسته آن بر رد توافق هسته‌ای۲۰۱۵ متمرکز است.

شورای نگهبان ایران برای افزایش مشارکت رأی‌دهندگان، تحت فشار قرار دارد تا انتخاب سیاسی گسترده‌تری نسبت به انتخابات ریاست‌ جمهوری گذشته در سال۲۰۲۱ فراهم کند. هفت نامزد در آن سال برای شرکت در انتخابات تأیید شدند. یکی از آزمون‌های باز بودن نسبی انتخابات این خواهد بود که آیا علی لاریجانی رئیس سابق مجلس، سیاستمداری باتجربه که در سال۲۰۲۳ از شرکت در انتخابات منع شد، می‌تواند به رقابت بپیوندد یا خیر؟ گفته می‌شود لاریجانی تنها پس از اینکه به او اطمینان داده شد که رد صلاحیت نخواهد شد، نامزدی خود را اعلام کرد. از قضا، بسیاری از کاندیداها خود را در رسانه‌های اجتماعی غربی تبلیغ می‌کنند؛ رسانه‌هایی که اغلب به‌عنوان یک ابزار خرابکارانه غربی مورد انتقاد قرار می‌گیرند. هر کاندیدا پس از ثبت ‌نامزدی مجاز به سخنرانی مختصری است. یکی از منتقدان عباس آخوندی است که مورد تأیید برخی از چهره‌های نزدیک به حسن روحانی، رئیس‌جمهور سابق قرار گرفته است. وی با بیان اینکه «محصور بودن هرگز سرنوشت و ویژگی ملت ایران نبوده»، از ایران خواست که درها را باز کند. اما اصلاح‌طلبان جذابیت خود را از دست داده‌اند».

همزمان با فضاسازی خارجی، محمد مهاجری (عضو مشاوران رسانه‌ای دفتر روحانی در دولت سابق) در واکنش به صدور قطعنامه آژانس هسته‌ای علیه ایران در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: ‏خوشمان بیاید یا نیاید، صدور قطعنامه آژانس هسته‌ای علیه ایران با هر نگاهی، نقطه ضعف دیپلماسی دولت سیزدهم است. امید که در انتخابات پیش ‌رو، دولتی بر سر کار آید که حل چنین موضوعاتی برایش پیش‌پا افتاده باشد».

فضاسازی‌ها برای همانند‌نمایی فضای فعلی انتخابات با سال 1392 در حالی است که افکار عمومی ما تا حدود زیادی درباره وعده‌های غربگرایان و نتایج خسارت‌بار آن آبدیده شده‌اند.

دولت روحانی، 95 درصد برنامه هسته‌ای را واگذار و یا تعطیل کرد و در مقابل، 800 تحریم را به 1700 تحریم رساند! دولتی که مدعی اعتبار بخشیدن به ویزای ایران بود، تا جایی تنزل کرد که دولت اوباما، حتی معاون سیاسی دفتر آقای روحانی را دیپورت کرد و حاضر نشد به او برای نمایندگی ایران در سازمان ملل ویزا بدهد! در صادرات نفت به جایی رسید که نوبخت و زنگنه (رئیس سازمان برنامه و وزیر نفت) اواخر می‌گفتند قادر به صادرات حداقلی نفت نیستیم.

آویزان شدن غربگرایان به حربه تحریم، معنای دیگری هم دارد و آن این که طیف مذکور، جز بازی با ابزار فشار غرب، هیچ آورده و کارنامه مستقل قابل عرضه‌ای به مردم ندارند.

از سوی دیگر، اتفاق راهبردی مهمی هم درباره تحریم‌ها رخ داده است. از یک‌طرف اجماع جهانی در این باره شکسته شده و با همت دولت شهید رئیسی، صادرات نفت ایران پنج برابر شده است. از طرف دیگر، آمریکا که ایران و برخی کشورهای مستقل را به عنوان معارضان حقوق و امنیت بین‌الملل جا زده و تحریم می‌کرد، اکنون رسماً قضات دادگاه بین‌المللی را تهدید و تحریم می‌کند.

آمریکایی‌ها پس از نسل‌کشی رژیم صهیونیستی در غزه، علاوه‌بر تأمین تسلیحاتی، در مجامع عمومی هم از پشت جنایتکاران صهیونیست در آمدند. در شورا، قطعنامه‌های آتش‌بس و توقف نسل‌کشی را وتو کردند. و از آن بدتر، دادگاه بین‌المللی را به خاطر پیگرد متهمان، تحت فشار گذاشتند.

در حالی که رئیس سابق موساد، دادستان دادگاه بین‌المللی و خانواده او را تهدید کرده تا تحقیقات جنایات جنگی را متوقف کند، محافل حاکمیتی آمریکا هم هشدار می‌دهند که دادستان‌های دیوان دادگستری بین‌المللی را در صورت تعقیب قضائی سران اسرائیل، مورد مجازات و تحریم قرار خواهند داد. همزمان با مصوبه تحریمی مجلس نمایندگان آمریکا، مایک جانسون رئیس ‌مجلس نمایندگان گفت: «دادگاه بین‌المللی را سخت مجازات می‌کنیم و دادستان آن را سر جایش می‌نشانیم. اگر دادگاه کیفری امروز مجاز باشد که سران اسرائیل را تهدید کند، می‌دانیم که گزینه بعدی، آمریکا خواهد بود».

آمریکا با این رویکرد از سر استیصال، هیچ مشروعیت و اعتباری برای تحریم‌های ضد ایرانی و تحریم علیه دیگر کشورهای مستقل باقی نگذاشته و حال آن که رسانه‌هایی مانند وال استریت ژورنال و فایننشال تایمز و رویترز، بارها طی چند ماه اخیر تأکید کرده‌اند تحریم‌های آمریکا بسیار ناکارآمد شده و صادرات نفت ایران به بالاترین میزان ظرف شش سال گذشته

رسیده است.

بی‌کفایت‌ترین وزیر دولت روحانی نامزد اول جبهه اصلاحات شد!

اکثریت احزاب عضو جبهه اصلاحات ضمن حذف برخی نامزد‌ها، عباس آخوندی، پزشکیان و جهانگیری را به عنوان سه نامزد این جبهه معرفی کردند.

سخنگوی جبهه اصلاحات در توئیتی نوشت: در نشست مجمع عمومی جبهه اصلاحات ایران به ترتیب حروف الفبا آقایان: عباس آخوندی، مسعود پزشکیان و اسحاق جهانگیری حائز دو سوم آراء به‌عنوان کاندیدا‌های معرفی‌شده از سوی جبهه اصلاحات ایران شدند. همچنین خانم حمیده زرآبادی حائز بیش از نصف آرا مجمع عمومی شد. نامزد نهائی جبهه اصلاحات متعاقباً از بین همین افراد انتخاب می‌گردد.

جواد امام در حالی اعلام اسامی را به ترتیب الفبا خوانده که برخی رسانه‌های اصلاح‌طلب نوشتند در رأی‌گیری جلسه روز جمعه جبهه اصلاحات، این نتیجه حاصل شد: عباس آخوندی ۲۶ رأی، مسعود پزشکیان ۲۴ رأی و اسحاق جهانگیری ۲۴ رأی.

جبهه اصلاحات، دارای ۴۶ عضو، شامل نمایندگان ۳۱ حزب (اعضای حقوقی) و ۱۵ عضو حقیقی است. در این میان، در رأی‌گیری انجام شده، عباس آخوندی رای اول را آورده و در عین حال، ۲۰ نفر به وی رأی نداده‌اند. همچنین نامزدهایی، مثل ناصر همتی، علی صوفی، محمد شریعتمداری، محمود صادقی، حمیده زرآبادی و مهدی شیخ

حذف شده‌اند.

اکثریت اعضای جبهه دو دسته اصلاحات، به کسی رأی داده‌اند که بدترین و منفی‌ترین کارنامه را در دولت روحانی (در بخش مسکن) داشت و در سال پنجم دولت، در اثر شدت اعتراض‌های عمومی و حتی اصلاح‌طلبان، از وزارت استعفا کرد. قیمت مسکن در دولت روحانی بیش از هفت برابر شد.

عباس آخوندی، همچنان که به تنگ‌حوصلگی، تندخویی و قهر بودن با رسانه معروف است، فاقد کمترین جذابیت انتخاباتی هم هست و در عین حال، جزو محتمل‌ترین نامزدها برای رد صلاحیت در شورای نگهبان شمرده می‌شود. جهانگیری هم در دوره قبلی انتخابات، رد صلاحیت شده است. بدین ترتیب، به نظر می‌رسد اکثریت اعضای جبهه اصلاحات، روی مظلوم‌نمایی و قهر و نه پیروزی انتخاباتی شرط‌بندی کرده‌اند و این در حالی است که پیش از این در اثر شدت تندروی، بهزاد نبوی و عارف و موسوی لاری را مجبور به استعفا از ریاست جبهه اصلاحات و شورای سیاستگذاری کردند. این طیف همان‌هایی هستند که در انتخابات اخیر مجلس هم ضمن هو کردن احزاب مشارکت‌جو در داخل جبهه اصلاحات، خاتمی را مجبور کردند در انتخابات شرکت نکند.

در همین حال به گزارش جبهه اصلاحات، نامزدهای مورد حمایت این طیف می‌بایست تعهد خود را نسبت به میثاق نامه جبهه اصلاحات به‌شکل کتبی و بدین شکل اعلام کنند: «به کلیه سازوکارهای تصمیم جبهه اصلاحات ایران برای رسیدن به نامزد واحد پایبند باشم. در صورتی‌که نامزد منتخب جبهه اصلاحات براساس سازوکارهای تعیین شده فرد دیگری بود، رسماً کناره‌گیری از رقابت انتخاباتی و حمایت خود را به نفع نامزد منتخب اعلام نمایم. قبل و بعد از اعلام صلاحیت‌ها و تا رسیدن به نامزد واحد علیه هیچ‌یک از نامزدهای جبهه موضع‌گیری نداشته باشم. به منظور اجرای فصل سوم قانون اساسی و با در نظر گرفتن بیانیه ۱۵‌بندی آقای خاتمی یعنی تأمین حقوق کلیه شهروندان جامعه رنگین کمانی ایران، سیاست‌ها و عملکردها همه توان خود را به‌کار گیرم. برای قدرتمند شدن جامعه مدنی ایران که از لوازم دولت توانمند است، بکوشم و تقویت جامعه مدنی را از اولویت‌های دولت خود بدانم. حل مشکلات معیشتی و تأمین رفاه و کاهش آلام مردم ایران را با اصلاح اقتصاد سیاسی کشور و نیز تعامل سازنده با جهان در رأس اولویت‌های دولت خود قرار دهم.»