منطق امام صادق‌(ع) در مواجهه با بی‌دینان

کد خبر: ۲۸۸۸۱۹

تاریخ: ۰۵ خرداد ۱۴۰۳ - ۲۰:۰۶

ابن ابى العوجاء- ماتریالیسم و منکر خدا- يك سال در فصل حج به مسجدالحرام رفته بود! با رفقاى زنديق- مادی- خود حلقه‏اى را تشكيل داده بودند و با هم سخن مى‏گفتند.

ظاهرا ابن مقفّع هم در آنجا بوده.

يك وقت ابن مقفّع مى‏گويد:  اين مردم را ببين‌، مثل گاوى كه به خرمن بسته باشند دور اين سنگها مى‏چرخند و در بين اينها يك نفر آدمى كه قابل صحبت كردن باشد نيست مگر آن شيخ- اشاره به امام صادق ع- كه آنجا نشسته.

ابن ابى العوجاء به‌طرف حضرت رفت اما چقدر جسارت‏ آميز!

ابتدا كه نشست،گفت: يا ابن رسول الله! مى‏‌دانى آدم وقتى در راه‌حلقش سرفه بگيرد بايد سرفه كند.

فرمود: بله.

گفت: آدم شك هم كه در دلش پيدا مى‏شود بايد بگويد.

فرمود: بله.

گفت من مى‏گويم:  الى‏ ما تَدوسونَ هذَا الْبَيْدَرَ وَ تَحومونَ حَوْلَهُ حَوْمَ الْبَقَر؟! (و از اين‌گونه تعبيرات)

تا كى شما مى‏خواهيد- العیاذ بالله- مثل گاو دور اين خرمن بچرخيد؟ بعد شروع كرد به سؤال كردن راجع به خدا.

امام صادق‌(ع) جواب دادند و متنش در كتب حديث هست.

ابن ابى العوجاء گفت: اگر خدا راست است چرا خودش را نشان نمىدهد؟

حضرت فرمود: خدا چگونه خودش را نشان بدهد از اين بهتر؟!

يك صانع چگونه مى‏تواند خودش را در صنعتش نشان بدهد كه خدا خودش را در اين عالم نشان نداده است؟

آيا خدا خودش را در خلقت تو نشان نداد؟ در خلقت آسمان و زمين نشان نداد؟

در چشم و دست و پا و جهاز‌هاضمه و ريه‏ات نشان نداد؟ در فلان گياه نشان نداد؟

ابن ابى العوجاء مى‏گويد:

آن‌قدر گفت كه‏ يك مرتبه پيش من مجسم شد كه الان خدا خودش مى‏آيد و مى‏خواهد خودش را به من نشان بدهد!

شما نظير و شبيه اين رفتارها را در كجا پيدا مى‏كنيد؟ علت اين امر چه بود؟

اين بود كه اسلام به منطق خودش اعتماد داشت... و اينكه پايه اين دين روى منطق و فكر و تفكر است‏.

* مجموعه‏ آثار استاد شهيد مطهرى (پیرامون انقلاب اسلامی ایران)، ج‏24، صص 397-399- با تلخیص و ویرایش