نتیجه غرور و خودبرتربینی عابد (حکایت خوبان)

کد خبر: ۲۸۷۷۷۹

تاریخ: ۱۹ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۲۱:۳۸

روزی حضرت عیسی(ع) از صحرایی می‌گذشت. در راه به عبادتگاهی رسید که عابدی در آنجا زندگی می‌کرد. حضرت با او مشغول سخن گفتن شد. در این هنگام جوانی که به کارهای زشت و ناروا مشهور بود از آنجا گذشت. وقتی چشمش به عیسی(ع) و مرد عابد افتاد پایش سست شد، و از رفتن بازماند و همان‌جا ایستاد و گفت: خدایا من از کردار زشت خویش شرمنده‌ام. اکنون اگر پیامبرت مرا ببیند و سرزنشم کند چه کنم؟ خدایا عذرم را بپذیر و آبرویم را مبر. مرد عابد تا آن جوان را دید سر به آسمان بلند کرد و گفت: خدایا! مرا در قیامت با این جوان گناهکار محشور مکن. در این هنگام خدای متعال به پیامبرش وحی فرمود که به این عابد بگو: ما دعایت را مستجاب کردیم و تو را با این جوان محشور نمی‌کنیم، چرا که او به دلیل توبه و پشیمانی از گناه، اهل بهشت است و تو به دلیل غرور و خودبینی اهل دوزخ!(1)

____________

1- کیمیای سعادت، ج 1، ص 105