بی‌توجهی به تخصص در ورزش (نکته ورزشی)

کد خبر: ۲۸۶۰۷

تاریخ: ۱۴ آبان ۱۳۹۳ - ۱۷:۳۳

سرویس ورزشی-
درباره اهمیت رشته‌های پایه و به اصطلاح «مادر» تاکنون خیلی صحبت شده است. حرف‌هایی مثل این که ما اگر ورزشی با ریشه‌های قومی و مستحکم می‌خواهیم باید به رشته‌هایی مثل دوومیدانی اهمیت بدهیم، ما اگر می‌خواهیم در میادینی چون بازی‌های آسیایی و المپیک، عرض اندام کنیم و خود را به عنوان کشوری صاحب ورزش مطرح نمائیم و جایگاهی آبرومند در جدول مدال‌ها برای خود دست و پا کنیم، باید برای رشته‌های مدال‌آوری چون دوومیدانی، شنا و... حسابی جداگانه قائل شویم و درباره این رشته‌ها برنامه‌های مفصل و کارهای حسابی طراحی کنیم و به اجرا بگذاریم. و... حرف‌هایی که مثل خیلی حرف‌های حساب دیگر آن طور که انتظار می‌رود، مورد توجه مسئولان مربوطه قرار نمی‌گیرد و...
باری، از جمله رشته‌هایی که از نظر کارشناسان و حتی مسئولان ورزشی نمره قابل قبول و کارنامه موفقی در بازی‌های آسیایی به دست نیاورد، رشته دوومیدانی بود. رشته‌ای که طلای احسان حدادی تنها مدالی بود که در بازی‌های ذکر شده به نامش ثبت شد. این که چرا دوومیدانی علی‌رغم اهمیت آن در ساختار و وضعیت کلی ورزش، هنوز در ورزش ما جایگاه خود را پیدا نکرده و اینکه چرا دوومیدانی حتی با توجه به شرایط فعلی، نتوانسته در بازی‌های آسیایی در حد انتظارات ظاهر شود، سؤالات و نکاتی است که باید در نشست‌های کارشناسانه بررسی و ریشه‌یابی شود. کاری که مسئولان ورزش قول داده‌اند درباره کل کاروان ورزشی ایران و عملکرد آن انجام دهند.
هر چیزی سر جای خودش
این مقدمه را عرض کردیم تا به حرف‌های سجاد مرادی کاپیتان تیم ملی دوومیدانی اشاره‌ای مختصر داشته باشیم. مرادی در مصاحبه‌ای بعد از اینکه درباره وضعیت شخصی خودش مسائلی را مطرح می‌کند به برخی از مشکلات دوومیدانی می‌پردازد، از جمله اینکه «لیگ دوومیدانی اصلاً شرایط خوبی ندارد. دمپایی فلان جا، یا پف فیل بهمان جا که تیم نشد! به پرداختی‌های لیگ نگاه کنید، همه چیز دستگیرتان می‌شود. او در بخش دیگری به نیاز دوومیدانی به مدیرانی مثل کفاشیان، کریمی (مصطفی) و... اشاره می‌کند. «ما مدیری مثل کفاشیان یا کریمی را می‌خواهیم» و... یعنی مدیرانی که رشته تخصصی آنها دوومیدانی است و برای اهالی آن رشته شناخته شده هستند. این نکته را که جالب هم هست داخل پرانتز عرض می‌کنیم که در حالی که علی کفاشیان در مسند ریاست فدراسیون فوتبال در شرایطی متزلزل قرار دارد، کاپیتان تیم ملی از او به عنوان مدیری که می‌تواند بر دردهای دوومیدانی مرهم بگذارد یاد می‌کند، صرف نظر از این که خاستگاه این حرف کجاست؟ انگیزه مرادی از مطرح کردن این نام‌ها چیست؟ حرف او این اصل اساسی را به خاطر می‌آوردو در ذهن تداعی می‌کند که یکی از راه‌های کم کردن مشکلات ورزش، یکی از راه‌های پیشرفت ورزش، این است که هر کسی سر جای خودش در حوزه تخصص و دانش خود عمل کند و هر کسی نیز سرجای خودش بنشیند. مثلاً اگر قرار است از آقای کفاشیان در حوزه مدیریتی ورزش استفاده شود، خوب بهتر است ایشان را در جایی به کار گرفت که به خاطر تخصص و دانشی که دارد، کارآمدتر، و مفیدتر باشد. شاید یکی از دلایل این که رشته‌هایی مثل دوومیدانی از رشد و پیشرفت مورد انتظار برخوردار نیستند و تلاش‌ها و هزینه‌هایی که در آن خرج می‌شود، بازدهی لازم را ندارند، همین موضوع باشد که در این رشته‌ها آن طور که لازم است هر چیز و کسی در جای خود قرار نگرفته است و.... البته همان طور که در حرف‌های مرادی دیدیم، مشکلات دیگری مثل کیفیت لیگ و نحوه باشگاه‌داری و وضعیت مالی و اقتصادی و... در این عدم رشد و بازدهی مؤثر هستند.