یک شهید، یک خاطره

تبسمی از درد

کد خبر: ۲۸۵۵۰۴

تاریخ: ۱۴ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۹:۵۴

مریم عرفانیان

ایام ماه مبارک رمضان بود. یک روز قدیر به دل‌دردی شدید دچار شد، طوری که از درد روی زمین پهلوبه‌پهلو می‌شد. برایش داروی خانگی آوردم و به دستش دادم تا بخورد؛ قبول نکرد!

- با این دارو حتماً خوب میشی...

هر چه اصرار کردم نخورد و تا اذان مغرب صبر کرد. دردش بی‌تابم می‌کرد، برای همین گفتم: «چرا روزه‌ت رو باز نمی‌کنی؟»

تبسمی از درد روی لب‌های خشکیده‌اش نشست.

- نیم ساعت بیشتر تا افطار نمونده، اون وقت من روزه‌ام رو بخورم؟

چشم‌های نگرانم را که دید ادامه داد: «از دل‌درد که انسان طوری نمی‌شه...» بااینکه درد داشت، با حرف‌هایش مرا آرام کرد.

بعد از افطار، داروی خانگی را برایش آوردم و حالش بهتر شد...

بر اساس خاطره‌ای از شهید قدیر برسلانی

راوی: عذرا مشهدی، همسر شهید