گیسوی شهر عطر تو را پخش می‌کند بی‌ شک عبور کرده‌ای از این کنارها (چشم به راه سپیده)

کد خبر: ۲۸۴۵۹۴

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۲۲:۰۰

شانه‌های زمان را تکان بده

از بس که درد می‌کشی و دم نمی‌زنی

حتی خدا به صبر تو تبریک گفته است

مهتاب اگر هنوز درخشنده مانده است

نام تو را در این شب تاریک گفته است

***

نام تو را پرنده به گوش بهار خواند

صدها درخت پیر جوان شد جوانه زد

چتر اقاقیا به سر کوچه‌ها نشست

گیسوی باغ را نفس باد شانه زد

***

گیسوی شهر عطر تو را پخش می‌کند

بی شک عبور کرده‌ای از این کنارها

دلدادگان رفته کفن پاره می‌کنند

صوت سلام می‌شنوم از مزارها

***

این انتظار، پشت زمین را شکسته است

آقا تو شانه‌های زمان را تکان بده

تنها به دست تو کمرش راست می‌شود

لطفی کن و دوباره خودت را نشان بده

***

این انتظار را به بهاری تمام کن

یا ذرّه‌ای به ما بده از آن صبوریت

بی تو نفس کشیدن و مردن بدون تو

تقدیرمان مباد که سخت ست دوریت

نغمه مستشار نظامی

خانه‌ای از نور خدا

خنده غنچه مرا یاد تو می‌اندازد

در دلم، خانه‌ای از نور خدا می‌سازد

بس تفاخر کند این باغ به صحرا و به دشت

که به یمن نفست، بر همگان می‌نازد

جامه‌ات سبز، چمن سبز، همه صحرا سبز

پرچمی سبز، به تکریم تو می‌افرازد

باغ، خندان و غزل‌خوان و زمین پرنعمت

همه دشت، به توصیف تو می‌پردازد

خنده سبز چمن‌زار، بهنگام بهار

به همه زَردی و هر سَردی و غم می‌تازد

مست و دل شاد، ز دیدار تو، هر رهگذری

به تماشای تو عالم دل و جان می‌بازد

مصطفی معارف

بی تو بهار نیست

احساس می‌کنم که نباشی بهار نیست

شعری میان دفتر این روزگار نیست

معطوف می‌شود به شما حس واژه‌ها

آقا خودت بگو مگر این افتخار نیست؟

من با سروده‌های همه شرط بسته‌ام

بیتی بدون نام شما ماندگار نیست

سین سلام سفره هفت سین من بگو!

معنای این قصیده مگر انتظار نیست؟

روزی ظهور می‌کنی و می‌رسد بهار

امّا به ماه و سال و زمان اعتبار نیست

تقویم هم به گفته من اعتراف کرد

سوگند می‌خورد که نباشی بهار نیست

هدیه ارجمند

صدایت می‌کنم

صدايت مي‌كنم، عالم شميم عود مي‌گيرد

دو چشمانم به ياد تو، غمي مشهود مي‌گيرد

شبي در خلوت لاهوتي روحم تجلّي كن

كه دارد شعر‌هايم رنگي از بدرود مي‌گيرد

سواحل در سواحل، خاك سرگرم گل افشاني‌ست

كه روزي رنگ و بو از آن گل موعود مي‌گيرد

در ‌اشراق ترنّم‌ها و آفاق تغزّل‌ها

زمين را نغمه جادويي داوود مي‌گيرد

هلا اي قدسي سرچشمه انفاس جالينوس

به دشت زخم‌هامان نقشي از بهبود مي‌گيرد

ببين مولا! به محض اينكه از عشق تو مي‌گويم

جهان را، شوق يك فرداي نامحدود می‌گیرد

آرش شفاعی

خاک حبیب

ز کاروان سفر کرده‌ام نشانی نیست

برای گفتن درد دلم زبانی نیست

برای اینکه به کوی حبیب خود برسم

من غریب چه سازم که کاروانی نیست

شبیه خیمه نازی که خانه‌ام شده بود

برای دیدن دلدار من مکانی نیست

چه چهره‌های قشنگی که نور مهدی داشت

شبیه همسفرانم که دلسِتانی نیست

اذان جبهه سحرگه دل از همه می‌برد

چو رفته روح نمازم دگر اذانی نیست

خوشا گلی که به خاک حبیب خود افتاد

نشان ز جسم غریبش جز استخوانی نیست

مرا نبود لیاقت که رخت خون پوشم

کسی که وصل به دنیاست آسمانی نیست

چه عاشقان جوانی که پیر ره بودند

به شور و عشق شهیدان دگر جوانی نیست

برای مرغ شکسته پری که جا مانده

به غیر منزل دلدار آشیانی نیست

جواد حیدری

جمعه‌ها

دل هوای روی ماه یار دارد جمعه‌ها

دل هوای دیدن دل‌دار دارد جمعه‌ها

صبح جمعه چشم در راهیم ما ‌ای عاشقان

یار با ما وعده دیدار دارد جمعه‌ها

چشم‌های منتظر با ‌اشک‌های عاشقی

هر نگاهش حرف‌ها بسیار دارد جمعه‌ها

آفتابا امر کن تا ابرها پنهان شوند

آسمان بر تابش‌ات اصرار دارد جمعه‌ها

بی تو دلتنگیم جان مادرت زهرا بیا

بی تو دیگر حالت تکرار دارد جمعه‌ها

دلخوشم با جمله‌ای سرشار از عشق و امید:

یار با ما وعده دیدار دارد جمعه‌ها

سعید محمدی