یک شهید، یک خاطره

وقتِ گل نِی

کد خبر: ۲۸۴۴۴۰

تاریخ: ۱۵ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۹:۴۱

مریم عرفانیان

خودم محمد را تا میدان امام برای اعزام همراهی کردم. بعد از خداحافظی گفتم: «ان‌شاء‌الله کی برمی‌گردی؟»

خندید: «وقت گُل نِی!»

پرسیدم: «یعنی چی؟»

جواب داد: «برادر! دوستانم رفتن و دیگر ماندنم صلاح نیست. دعا کن خدا من رو از این فیض عظیم محروم نسازد.»

***

بعضی وقت‌ها با یادآوری گُل نِی گفتن‌هایش لبخندی بر لبانم می‌نشیند که آن‌طور مصمم و با شوخی میدان نبرد را هم به بازی گرفته بود!

خاطره‌ای از شهید محمدجواد آخوندی

راوی: محمدولی آخوندی، برادر شهید