آمریکا از ترس دشمنانش در خاورمیانه سیاستی احمقانه در پیش گرفته است (خبر ویژه)

استاد دانشگاه شیکاگو تاکید کرد باقی ماندن نیروهای آمریکایی در منطقه خاورمیانه، سیاستی احمقانه و پرهزینه است اما دولت آمریکا با وجود علم به این موضوع می‌ترسد که خروجش حمل بر ضعف شود. دانیل لارسون می‌گوید آمریکا نگران نفوذ ایران و نیروهای همسو با این کشور است.

کد خبر: ۲۸۴۲۵۳

تاریخ: ۱۲ اسفند ۱۴۰۲ - ۲۲:۳۵

وی در تحلیلی که از سوی مؤسسه تحقیقات و مشاوره یونومیا منتشر شده، نوشت: در مورد مقاله ژنرال مکنزی که از ادامه حضور نظامی ایالات متحده در سوریه و عراق دفاع می کند، چیزهای زیادی می‌توان گفت، اما این ادعاها کاملا نادرست هستند. در نهایت ما می‌بینیم که نیروهای آمریکایی در سوریه و عراق حضور دارند تا از حمله داعش به آمریکا جلوگیری کنند. آنها مدعی هستند که اگر نیروهای آمریکایی از آنجا خارج می‌شدند، به آنها زمان و فضا داده می‌شد تا «خلافت» را دوباره برپا کنند و خطر علیه کشور ما بیشتر می‌شد.

برای جلوگیری از حملات تروریستی علیه ایالات متحده، نیازی به نگه داشتن نیرو در این کشورها نیست. این خطای بنیادی بود که ایالات متحده برای چند دهه پس از ۱۱ سپتامبر مرتکب شد و این اشتباهی بود که کمک کرد ایالات متحده به مدت چند دهه درگیر افغانستان بماند. مهم‌تر از آن، نیروهایی که در حال حاضر در سوریه و عراق حضور دارند واقعا برای محافظت از ایالات متحده در برابر داعش در آنجا نیستند. آنها به یک‌سری دلایل مبهم، که بیشتر آنها به مخالفت با نفوذ ایران مربوط می‌شود، در آنجا هستند. در عمل، نیروهای آمریکایی در عراق و سوریه در آنجا هستند تا اهدافی برای گروه‌های مسلح محلی باشند. این به معنای به خطر انداختن آمریکایی هاست؛ در حالی که هیچ دلیل قانع کننده ای برای ادامه به خطر انداختن جان آنها وجود ندارد. نیروهای آمریکایی در عراق و سوریه باید مدت‌ها پیش به خانه می‌آمدند و هر روز که می‌مانند بدون هیچ دلیل موجهی در معرض خطر قرار می‌گیرند.

دولت عراق دیگر نیروهای ما را در آنجا نمی خواهد و دولت سوریه هرگز نمی خواست این نیروها در کشورشان باشند و ایالات متحده نباید سعی کند در جایی که حضور او را نمی خواهند بماند. ایده «آنجا با آنها بجنگید» تبلیغات خسته‌کننده‌ای به‌شمار می‌رود. داعش در زمانی که در اوج قدرت بود، توانایی انجام حملات علیه ایالات متحده را نداشت و امروز بقایای این گروه خطر کمتری هم دارند. خطر حمله از سوی این گروه عملا وجود ندارد، و هر خطر احتمالی را می‌توان از طریق اطلاعات و نیروهای انتظامی بسیار راحت‌تر و ارزان‌تر مدیریت کرد.

مکنزی همچنین در مقاله خود به وحشت آفرینی معمول در مورد عقب نشینی که هر بار که بحث می‌شود می شنویم، اشاره می‌کند و عقب‌نشینی سریع نیروهای آمریکایی را نمونه دیگری از ضعف آمریکا تلقی می‌کند که می‌تواند از سوی دشمنان مورد بهره‌برداری قرار بگیرد. با وجود این، هیچ چیز ضعیف‌تر و احمقانه‌تر از ادامه سیاست‌های بد به دلیل ترس از ضعیف جلوه یافتن نیست. همیشه این امکان وجود دارد که دشمنان از خروج ایالات متحده سوءاستفاده کنند، اما زمانی که ایالات متحده دارایی مهمی ندارد که در معرض تهدید قرار بگیرد و آمریکایی‌ها بدون هیچ دلیل موجهی کشته و زخمی می‌شوند، خروج به وضوح گزینه هوشمندانه‌تری است.‌ قرار دادن نیروهای آمریکایی در جایی که بتوانند به راحتی توسط گروه‌های مسلح محلی مورد هدف قرار گیرند، هدیه‌ای به نیروهای متخاصم است که اگر آمریکایی‌ها در آنجا حضور نداشتند، راهی برای حمله، به این آسانی، به آمریکایی‌ها نداشتند.

کاملا واضح به نظر می‌رسد که ایالات متحده نمی‌تواند به این حملات پایان دهد، یا حداقل نمی‌تواند از طریق استفاده از زور به آنها پایان دهد، بنابراین نگه داشتن این نیروها در جای خود منطقی نیست. هرچه بیشتر در این کشورها بمانند، احتمال تلفات بیشتر آمریکایی‌ها و خطر تشدید تنش بیشتر است. اگر سیاست ما واقعا بر اساس «تصمیم روشن در مورد آنچه برای ایالات متحده بهتر است» استوار باشد، خروج از عراق و سوریه بسیار بهتر است.