#  پرسه ـ در ـ فضای ـ مجـازی

کد خبر: ۲۷۸۸۰۴

تاریخ: ۱۵ آذر ۱۴۰۲ - ۲۱:۱۹

سابقه روز دانشجو در ایران

عبدالله گنجی: «با یقین عرض می‌کنم در هیچ جای جهان مسئولین مانند ایران خود را در معرض دانشجو قرار نمی‌دهند؛ محتوای دیدارهای رهبری با دانشجویان چندین کتاب است؛ خاتمی، احمدی‌نژاد، روحانی بعضا ٧ بار از ٨ سال حضور در قدرت را پای صحبت روز دانشجو بودند، نقد، توهین و تهمت هم شنیدند. حال رئیسی.»

جدا انگاری وجود ندارد

ابوذر گوهری: «جنبش دانشجویی و انقلاب اسلامی هردو برآمده از اراده مردم، عدالت طلبی، آرمانگرایی و استکبارستیزی هستند. جداانگاری این دو لطمه به کشور است.»

از وعده فروپاشی تا فضائی شدن

سیدعلی عابدی با انتشار این تصویر نوشت: «اونایی که سال گذشته وعده فروپاشی جمهوری اسلامی میدادن، حالا مجبورن خبر فضائی شدن جمهوری اسلامی ایران رو تو رسانه‌هاشون کار کنن!»

سعید بامرام:« بعد از تقریبا ده سال تعطیلی صنعت فضائی کشور که یکی بزرگ‌ترین ضربه‌ها به آینده مردم ایران بود، با احیای این صنعت در دولت رئیسی داریم میرسیم به جایی که باید ده سال پیش می‌رسیدیم. و حالا اینم از پرتاب کپسول زیستی کاملا بومی ایران به فضا.»

عبدالرحیم انصاری: «بپذیرند یا نپذیرند، این جمهوری اسلامی بود که ایران را در باشگاه فضائی‌های عالم عضو کرد؛ ایران اکنون کشوری است که می‌تواند کپسول زیستیِ نیم تنی را با پرتابگر بومی به فضا بفرستد؛ باید افتخار کرد به محققان، طراحان، و مجریان چنین پروژه غرورانگیزی؛ باشد که سبب عصبانیت بدخواهان شود!»

حیثیت ویران شده غرب در غزه

مهدی فضائلی: «در بمباران مناطق مسکونی غزه، بیش از ویرانی ساختمان‌ها، حیثیت و ارزش‌های غربی بود که ویران شد و علاوه‌بر شهادت کودکان و زنان و مردان بیگناه، ادعاهای غرب بود که به هلاکت رسید؛ امثال ‌هابرماس هم بر این ویرانی و اجساد بتن ریختند تا برای همیشه مدفون شوند.»

فساد سیستماتیک یعنی چه؟

امیرحسین ثابتی: «فساد به هر میزان و در هر دولتی که باشد، مذموم است و باید با عوامل آن قاطعانه برخورد شود. اما فساد اگر «سیستماتیک» بود اصلا خود دولت آن را کشف و عوامل آن را به دستگاه قضا معرفی نمی‌کرد. فساد سیستماتیک یعنی دست مجری با ناظر در یک کاسه است و اصلا کشف و برخوردی در کار نیست.»

چهره سیاه لیبرالیسم

اکبر نبوی: «شرایط تلخ جاری در این روزهای ‎غزه آن‌قدر سهمگین است که گاهی انسان مرز میان واقعیت و خیال را گم می‌کند. مگر ممکن است این همه جنایت در واقعیت و علیه یک ملت رخ دهد و جنایتکار ایمن باشد از مجازات؟ جهان، یکی از تاریخی‌ترین روزهای آشکار شدن چهره‌ سیاه ‎لیبرالیسم را نظاره‌گر است.»