هنری کیسینجر، قاتل 3 میلیون نفر در سن 100 سالگی مُرد

«هنری آلفرد کیسینجر» استاد دانشگاه هاروارد و دیپلمات سرشناس آمریکایی که بسیاری در خود غرب معتقدند وی به جای دریافت جایزه صلح نوبل به خاطر جنایت‌هایش باید محاکمه می‌شد، در سن 100 سالگی مرد.

کد خبر: ۲۷۸۳۸۷

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۴۰۲ - ۲۲:۰۰

چهارشنبه‌شب شرکت مشاوره «کیسینجر آسوشیتس» در بیانیه‌ای از مرگ «هنری کیسینجر» خبر داد. در این بیانیه بدون اشاره به دلیل مرگ وی اعلام شد که «این بازیگر کلیدی دیپلماسی جهانی در طول جنگ سرد، در خانه خود در ایالت کنتیکت درگذشت». «هنری کیسینجر» را باید نابغه دنیای سیاست دانست نابغه‌ای که از نبوغ و استعداد خود به جای آن که در راه انسانی و اخلاقی آن استفاده کند در راه بسط قدرت شیطانی آمریکا استفاده کرد او را باید به حق شاگرد اول مکتب ماکیاولی یعنی سیاست منهای اخلاق دانست. دیدگاهی که پیشبرد منافع آمریکا را صرف‌نظر از نتایج و فجایع آن برای دیگر نقاط دنیا در اولویت قرار می‌داد. دیدگاه شیطانی کیسینجر از اظهارنظرهای وی در‌باره شیوه پیشبرد منافع ملی آمریکا کاملاً عیان است. وی زمانی گفته بود: «نفت را تحت اختیار بگیرید تا دولت‌ها را مهار کنید و غذا را تحت اختیار بگیرید تا ملت‌ها را مهار‌ نمایید».
«کیسینجر» یک پناهنده یهودی بود که در سال ۱۹۳۸ با خانواده خود از آلمان نازی به نیویورک آمریکا ‌گریخت و در سال ۱۹۴۳ تابعیت این کشور را کسب کرد. او بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۷ در دولت‌های «ریچارد نیکسون» و «جرالد فورد» حضور داشت. کیسینجر بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۵ هشتمین مشاور امنیت ملی آمریکا و بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷ وزیر خارجه این کشور بود. به گزارش مهر از مهم‌ترین دستاوردهای کیسینجر به عنوان یکی از پیروان بارز رویکرد «سیاست واقعگرایانه» می‌توان به پایان جنگ ویتنام، بهبود روابط واشنگتن با اتحاد جماهیر شوروی و چین اشاره کرد. وی برای نقش‌آفرینی در مذاکرات آتش‌بس در ویتنام که منجر به امضای توافق پاریس شد در سال ۱۹۷۳ میلادی جایزه صلح نوبل را کسب کرد؛ جایزه‌ای که به دنبال استعفای اعتراض‌آمیز دو عضو کمیته صلح نوبل جنجالی شد. تیرماه امسال نیز این استراتژیست معروف و کهنه‌کار حوزه سیاست خارجی آمریکا در سفری غیرمنتظره به چین، با مقامات این کشور دیدار کرد. این دیدار در حالی انجام شد که کیسینجر بارها نگرانی خود را از وقوع جنگ جهانی سوم به واسطه تنش‌های مزمنی که میان واشنگتن و پکن رخ داده، اعلام کرده ‌بود.
چرا کیسینجر
یک جنایتکار جنگی است
علی‌رغم دریافت جایزه صلح نوبل و همچنین تلاش برای عادی‌سازی روابط بین آمریکا با چین و شوروی بسیاری از کارشناسان وی را یک جنایتکار جنگی می‌دانند که دستش به خون میلیون‌ها انسان بی‌گناه در اقصی‌نقاط جهان آغشته است. منتقدان کیسنیجر در کتاب‌ها، مستندهای تلویزیونی و نوشته‌های متعدد گفته‌اند که کیسینجر نه‌تنها جنایتکار جنگی بوده بلکه از اصلی‌ترین مهره‌های بنیانگذاران سویه‌های امپریالیستی در سیاست خارجی آمریکا بوده که این کشور را تا چندین دهه بعد از خروج او از قدرت در وضعیت «جنگ‌های بی‌پایان» قرار داده است.
منتقدان کیسینجر بر این باور هستند که وی در بمباران کامبوج(500هزار کشته)، حمایت از حمله به تیمور شرقی(200هزار کشته)، سرنگونی دولت قانونی شیلی و حمایت از دیکتاتوری پینوشه، کشتار‌ها در بنگلادش(3میلیون کشته)، کشتار غیرنظامیان توسط دولت آرژانتین(30هزار کشته و 30هزار ناپدید)، بمباران لائوس(200هزار کشته)، جنگ ویتنام (2 تا 3میلیون کشته) نقش داشته است.
چندی پیش نیز مجری سرشناس آمریکایی برنامه «ام‌اس‌ا‌ن‌بی‌سی» در یک برنامه تلویزیونی به مناسبت 100 سالگی کیسینجر خواستار محاکمه وی شده بود. «مهدی حسن» در این برنامه تلویزیونی گفت: می‌خواهم در مورد افراد زیادی که در سرتاسر جهان نتوانستند به‌خاطر حمایت‌های کیسینجر از دیکتاتورهای ظالم، رژیم‌های ظالم‌، جنگ‌های بی‌رحمانه و جرائم جنگی‌، 60سالگی، 70سالگی یا 100سالگی خود را ببینند صحبت کنم.»
وی افزود: «بیایید از آسیای شرقی شروع کنیم. جنگ ویتنام که در آن کیسینجر به طرز تمسخرآمیزی برنده جایزه صلح نوبل شد، آن هم به‌خاطر پایان دادن به جنگی که خود او آن را طولانی کرده بود. او این جنگ را به‌طور غیرقانونی و مخفیانه به کشورهای لائوس و کامبوج هم کشاند. طبق گزارشی که توسط وزارت دفاع آمریکا در سال 1973 منتشر شد. حالا می‌دانیم که شورای امنیت با رهبری کیسینجر تمام 3875 دفعه بمباران کامبوج در سال‌های 1969 و 1970 و روش‌های درز نکردن اخبار این حملات به روزنامه‌ها را تایید و مدیریت کرد... خود او در جریان یک حمله هوائی در کامبوج دستور داد هر چیزی که پرواز می‌کند و هر چیزی که حرکت می‌کند را بمباران کنند. همان‌طور که دیده‌بان حقوق بشر در سال 2001 اشاره کرد، بمباران هوائی ویتنام جنوبی با نظارت کیسینجر حدوداً 350هزار شهروند لائوسی و 600هزار شهروند کامبوجی را به کام مرگ کشاند.»
این مجری آمریکایی ادامه داد: «به آرژانتین می‌رویم جایی که در سال 1976 دولت مردمی «اواپرون» در اثر کودتا با یک شکارچی نظامی جایگزین شد. آن شکارچی بعد‌ها «جنگ کثیف» را رقم زد. این جنگ با تأیید و تشویق کیسینجر منجر به کشته شدن مخالفان سیاسی و دانشجویان اتحادیه‌های تجاری شد. برآوردها نشان می‌دهد حدوداً 30هزار نفر در جنگ کثیف آرژانتین دستگیر، شکنجه و کشته شدند که جسد بسیاری از آنها هرگز کشف نشده است.»
وی می‌افزاید: «به تیمور شرقی می‌رویم جایی که توسط اندونزی در دسامبر 1975 اشغال شد. این تجاوز که به اعتراف سازمان ملل حداقل 100هزار کشته برجای گذاشت با چراغ سبز کیسینجر انجام شد. در حمله پاکستان به بنگلادش در 1971 که صدها هزار بنگالی کشته و میلیون‌ها نفر آواره شدند، کیسینجر با قاطعیت از ژنرال‌های پاکستانی حمایت کرد. به عقیده تاریخدان معروف گرک کرندین یک محاسبه ساده نشان می‌دهد که بین 3 تا 4 میلیون نفر در اثر اقدامات هنری کیسینجر کشته شده‌اند. چه‌ کسی پاسخگو است؟ عدالت کجاست؟»
به گزارش تسنیم «کریستوفر هیچنز» نویسنده و روزنامه‌نگار انگلیسی- آمریکایی نیز در کتاب خود به نام محاکمه هنری کیسینجر در سال 2001 استدلال کرد که کیسینجر باید تحت قوانین بین‌المللی تحت پیگرد قانونی قرار گیرد زیرا او را باید مسئول «سازماندهی و فرمان تخریب جمعیت غیرنظامی، ترور سیاستمداران ناخوشایند، ربودن و ناپدید شدن سربازان و روزنامه‌نگارانی که بر سر راهش قرار می‌گرفتند» دانست. به گزارش یورونیوز «رید برودی»، از وکلای مدافع حقوق بشر هم درباره هنری کیسینجر می‌گوید: «برای من جای هیچ شک و شبهه‌ای باقی نیست که سیاست او منجر به مرگ صدها هزار نفر شد و دموکراسی را در چند کشور نابود کرد.» این وکیل مدافع حقوق بشر از اینکه هنری کیسینجر هرگز مجبور به پاسخگویی بابت اقداماتش نشد ابراز تأسف می‌کند. «مونتاسیر مامون»، تاریخ‌نگار در دانشگاه داکا نیز معتقد است که هنری کیسینجر در سال ۱۹۷۱ «فعالانه از نسل‌کشی در بنگلادش» حمایت می‌کرد.
بسیاری از تحلیلگران سیاست خارجی هم معتقدند سیاست‌های کیسینجر در دوران ریاست‌جمهوری جرالد فورد باعث بروز جنگ داخلی در آفریقا و به ویژه در آنگولا شد. این دیپلمات آمریکایی اما هرگز برای تبعاتی که سیاست‌های او به همراه داشت ابراز پشیمانی نمی‌کرد. او البته هیچ‌گاه بابت پیگیری این سیاست‌ها هزینه‌‌ای هم پرداخت نکرد و همواره به انتقاداتی که به کارنامه‌اش در زمینه‌های حقوق بشر اشاره می‌کردند با لحنی سخره‌آمیز پاسخ می‌داد.