مناسبات جمهوریّت و اسلامیّت در انتخاب ولیّ فقیه- ۷۰

نمی‌گذارم حکومت به دست لیبرال‌ها بیفتد

کد خبر: ۲۷۸۱۸۵

تاریخ: ۰۷ آذر ۱۴۰۲ - ۲۰:۲۷

سید یاسر جبرائیلی

ادامه نامه امام در سوم اسفند ماه 1367‌، معروف به منشور روحانیت: «... جنگ ما جنگ حق و باطل بود و تمام‌شدنی نیست؛ جنگ ما جنگ فقر و غنا بود؛ جنگ ما جنگ ایمان و رذالت بود و این جنگ از آدم تا ختم زندگی وجود دارد. چه کوته‌نظرند آن‌هایی که خیال می‌کنند چون ما در جبهه به آرمان نهائی نرسیده‌ایم، پس شهادت و رشادت و ایثار و ازخودگذشتگی و صلابت بی‌فایده است! درحالی‌که صدای اسلام‌خواهی آفریقا از جنگ هشت‌ساله‌ ما است. علاقه به اسلام‌شناسی مردم در آمریکا و اروپا و آسیا و آفریقا یعنی در کلّ جهان از جنگ هشت‌ساله‌ ما است. من در این‌جا از مادران و پدران و خواهران و برادران و همسران و فرزندان شهدا و جانبازان به‌خاطر تحلیل‌های غلط این روزها رسماً معذرت می‌خواهم و از خداوند می‌خواهم مرا در کنار شهدای جنگ تحمیلی بپذیرد. ما در جنگ برای یک‌لحظه هم نادم و پشیمان از عملکرد خود نیستیم. راستی مگر فراموش کرده‌ایم که ما برای ادای تکلیف جنگیده‌ایم و نتیجه فرع آن بوده است. ملّت ما تا آن روز که احساس کرد که توان و تکلیف جنگ دارد به وظیفه‌ خود عمل نمود. و خوشا به حال آنان که تا لحظه‌ آخر هم تردید ننمودند؛ آن ساعتی هم که مصلحت بقای انقلاب را در قبول قطعنامه دید و گردن نهاد، باز به وظیفه‌ خود عمل کرده است؛ آیا از اینکه به وظیفه‌ خود عمل کرده است نگران باشد؟ نباید برای رضایت چند لیبرال خودفروخته در اظهارنظرها و ابراز عقیده‌ها به‌گونه‌ای غلط عمل کنیم که حزب‌الله عزیز احساس کند جمهوری اسلامی دارد از مواضع اصولی‌اش عدول می‌کند. تحلیل این مطلب که جمهوری اسلامی ایران چیزی به دست نیاورده و یا ناموفّق بوده است، آیا جز به سستی نظام و سلب اعتماد مردم منجر نمی‌شود؟! تأخیر در رسیدن به همه‌ اهداف دلیل نمی‌شود که ما از اصول خود عدول کنیم. همه‌ ما مأمور به ادای تکلیف و وظیفه‌ایم نه مأمور به نتیجه. اگر همه‌ انبیا و معصومین(علیهم‌السّلام) در زمان و مکان خود مکلّف به نتیجه بودند، هرگز نمی‌بایست از فضای بیشتر از توانایی عمل خود فراتر بروند و سخن بگویند و از اهداف کلّی و بلندمدّتی که هرگز در حیات ظاهری آنان جامه‌ عمل نپوشیده است ذکری به میان آورند. درحالی‌که به لطف خداوند بزرگ، ملّت ما توانسته است در اکثر زمینه‌هایی که شعار داده است به موفّقیّت نائل شود.

ما شعار سرنگونی رژیم شاه را در عمل نظاره کرده‌ایم؛ ما شعار آزادی و استقلال را به عمل خود زینت بخشیده‌ایم؛ ما شعار مرگ بر آمریکا را در عمل جوانان پرشور و قهرمان و مسلمان در تسخیر لانه‌ فساد و جاسوسی آمریکا تماشا کرده‌ایم؛ ما همه‌ شعارهایمان را با عمل محک زده‌ایم. البتّه معترفیم که در مسیر عمل، موانع زیادی به‌وجود آمده است که مجبور شده‌ایم روش‌ها و تاکتیک‌ها را عوض‌نماییم. ما چرا خودمان و ملّت و مسئولین کشورمان را دست‌کم بگیریم و همه‌ عقل و تدبیر امور را در تفکّر دیگران خلاصه کنیم؟

من امروز بعد از 10 سال از پیروزی انقلاب اسلامی همچون گذشته اعتراف می‌کنم که بعض تصمیمات اوّل انقلاب در سپردن پست‌ها و امور مهمّه‌ کشور به گروهی که عقیده‌ خالص و واقعی به اسلام ناب محمّدی نداشته‌اند، اشتباهی بوده است که تلخی آثار آن، به راحتی از میان نمی‌رود؛ گرچه در آن موقع هم من شخصاً مایل به روی کار آمدن آنان نبودم ولی با صلاحدید و تأیید دوستان قبول نمودم و الان هم سخت معتقدم که آنان به چیزی کمتر از انحراف انقلاب از تمامی اصولش و هر حرکت به‌سوی آمریکای جهانخوار قناعت نمی‌کنند؛ درحالی‌که در کارهای دیگر نیز جز حرف و ادّعا هنری ندارند. امروز هیچ تأسّفی نمی‌خوریم که آنان در کنار ما نیستند چرا که از اوّل هم نبوده‌اند. انقلاب به هیچ گروهی بدهکاری ندارد و ما هنوز هم چوب اعتمادهای فراوان خود را به گروه‌ها و لیبرال‌ها می‌خوریم. آغوش کشور و انقلاب همیشه برای پذیرفتن همه‌ کسانی که قصد خدمت و آهنگ مراجعت داشته و دارند گشوده است؛ ولی نه به قیمت طلبکاری آنان از همه‌ اصول، که چرا مرگ بر آمریکا گفتید! چرا جنگ کردید! چرا نسبت به منافقین و ضدّ انقلابیون حکم خدا را جاری می‌کنید؟ چرا شعار نه شرقی و نه غربی داده‌اید؟ چرا لانه‌ جاسوسی را اشغال کرده‌ایم و صدها چرای دیگر.

و نکته‌ مهم در این رابطه اینکه نباید تحت تأثیر ترحّم‌های بیجا و بی‌مورد نسبت به دشمنان خدا و مخالفین و متخلّفین نظام، به‌گونه‌ای تبلیغ کنیم که احکام خدا و حدود الهی زیر سؤال بروند. من بعض از این موارد را نه‌تنها به سود کشور نمی‌دانم که معتقدم دشمنان از آن بهره می‌برند. من به آنهائی که دستشان به رادیوتلویزیون و مطبوعات می‌رسد و چه‌بسا حرف‌های دیگران را می‌زنند صریحاً اعلام می‌کنم: تا من هستم نخواهم گذاشت حکومت به دست لیبرال‌ها بیفتد؛ تا من هستم نخواهم گذاشت منافقین اسلام این مردم بی‌پناه را از بین ببرند؛ تا من هستم از اصول نه شرقی و نه غربی عدول نخواهم کرد؛ تا من هستم دست ایادی آمریکا و شوروی را در تمام زمینه‌ها کوتاه می‌کنم و اطمینان کامل دارم که تمامی مردم در اصول همچون گذشته پشتیبان نظام و انقلاب اسلامی خود هستند که علاوه‌ بر ده‌ها و صدها صحنه اعلام حضور و آمادگی خود امسال نیز در راه‌پیمایی 22 بهمن حقیقت آمادگی کامل خویش را به جهانیان نشان دادند و واقعاً دشمنان انقلاب را شگفت‌زده کردند که تا کجا حاضر به فداکاری‌اند. من در این‌جا خود را شرمنده و کوچک‌تر از آن می‌دانم که زبان به وصف و تقدیر از آنان بگشایم. خداوند پاداش عظیم این‌همه اخلاص و رشد و بندگی را خواهد داد؛ ولی به آنان که ناآگاهانه مردم شریف و عزیز ما را متّهم به روی‌گردانی از اصول و انقلاب و روحانیّت می‌کنند سفارش و نصیحت می‌کنم که در گفتار و کلمات و نوشته‌ها با دقّت و مطالعه عمل کنند و برداشت‌ها و تصوّرات نابه‌جای خود را به‌حساب انقلاب و مردم نگذارند.» 1

پانوشت‌ها:

1- صحیفه امام خمینی، ‌ج ۲۱، ص ۲۷۳