گفت‌و‌گوی کیهان با «جواد فروغی» به مناسبت روز‌پرستار

از فداکاری در سنگر کرونا و دفاع از حرم تا قهرمانی المپیک

روز میلاد حضرت زینب(س) روز تجلیل از ‌پرستاران نام‌گذاری شده است، مردان و زنان زحمت‌کشی که همواره در سخت‌ترین روزها، فداکارانه یار و دلسوز مردم بوده‌اند.

کد خبر: ۲۷۷۵۰۰

تاریخ: ۲۷ آبان ۱۴۰۲ - ۲۱:۴۹

سرویس اجتماعی- مهدی برازنده:

به گزارش کیهان، پنجم جمادی‌الاول، سالروز ولادت با سعادت حضرت زینب(س)، اسطوره صبر و مقاومت به عنوان روز ‌پرستار نامگذاری شده است تا ضمن پاسداشت یاد این بانوی بزرگوار، بهانه‌ای باشد برای قدردانی از زحمات جامعه زحمتکش ‌پرستار، مردان و زنان زحمت‌کشی که با الگو گرفتن از صبر و مقاومت حضرت زینب(س) همواره در سخت‌ترین روزها، فداکارانه یار و دلسوز مردم بوده‌اند. مردم ما تلاش و جانفشانی این قشر خدوم در دوران جنگ تحمیلی یا در شرایط سخت کرونایی که بیش از 150‌ پرستار در خط مقدم مقابله با این بیماری به شهادت رسیدند یا عرصه‌های مختلف و در زندگی روزمره و مراجعه به مراکز درمانی به چشم خود دیده‌اند و قدردان آنها هستند و البته این قدردانی باید از سوی مسئولان و به صورت عملی هم بیشتر دیده شود.

هرچند بسیاری از‌ پرستاری تصور کاری زنانه را دارند اما چه بسیار مردان تلاشگر در این شغل شریف همدوش زنان ‌پرستار و کادر درمان مشغول خدمت‌رسانی هستند. یکی از این مردان پرستار که نه‌تنها در ‌پرستاری بلکه در عرصه ورزش و جهاد نیز سابقه درخشانی دارد، «جواد فروغی»، ‌پرستار بیمارستان بقیهًْ‌الله(عج) است که علاوه‌بر مدال خدمت به مردم، صاحب مدال‌های رنگارنگ در مسابقات جهانی و دارنده مدال طلای المپیک 2020 توکیو در رشته تیراندازی است و البته تجارب ارزشمندی هم به عنوان پرستار در جنگ سوریه و نبرد با نیروهای تکفیری دارد. به بهانه روز ‌پرستار با جواد فروغی به گفت‌و‌گو نشسته‌ایم.

***

*پرستاری یکی از مشاغل سخت و سنگین است، در عین حال رشته ورزشی تیراندازی یکی از رشته‌های نیازمند تمرین و تمرکز بسیار بالاست. شما چطور این دو حرفه را کنار هم مدیریت کرده‌اید؟

- تداخل پرستاری و تیراندازی برای بنده اتفاقی بود، بنده در سال 1389 با توجه به امکاناتی که در بیمارستان محل کارم وجود داشت، تیراندازی را امتحان کردم و به‌واسطه استعدادی که خودم و استادم در این رشته کشف کردیم، تیراندازی را به‌صورت حرفه‌ای ادامه دادم. پرستاری و تیراندازی اگرچه دو حرفه سخت، پرفشار و نیازمند مدیریت ذهنی هستند، اما تفاوت‌هایی هم دارند؛ مثلاً در ‌پرستاری به‌دلیل ایستادن و سر زدن به بیماران و نیازهای آنها، عمدتاً جسم انسان درگیر می‌شود، اما در تیراندازی ذهن انسان درگیر می‌شود. با این حال اشتراک مهمی بین ‌پرستاری و تیراندازی وجود دارد و آن هم عبارت است از «بردباری»، فردی که بردباری نداشته باشد در ‌پرستاری و تیراندازی نمی‌تواند موفق باشد. همچنین داشتن مدیریت ذهنی بالا نیز در موفقیت حرفه پرستاری و تیراندازی بسیار مهم است.

بنده زمانی که پس از شیفت‌های سخت ‌پرستاری، خودم را مشغول تمرین تیراندازی و مسابقات می‌کردم، به‌واسطه کسب مدال و بردهای مختلف، بازخوردهای خوبی می‌گرفتم و همین بازخوردهای مثبت باعث بالا رفتن انگیزه من می‌شد و می‌توانستم کار و ورزش را مدیریت کنم. به همین دلیل معمولاً بلافاصله پس از چندین ساعت شیفت ‌پرستاری، بعد از استراحت بسیار کوتاه در اردو حاضر می‌شدم و مشغول تیراندازی بودم.

*به نظر شما که علاوه‌بر تجربه حضور در سنگر مقابله با کرونا، دو سال به عنوان ‌پرستار در جنگ سوریه حاضر بودید، ‌پرستاران چطور در مواقع بحرانی می‌توانند فشارهای مختلف روانی را مدیریت کنند؟

- پرستاران در هنگام تشکیل گروه بهداشتی درمانی و در زمان‌های جنگ و سیل و زلزله، هسته اصلی آن گروه هستند.‌ پرستاران در بخش بهداشت و آموزش فعالیت می‌کنند و در واقع عضو اصلی این گروه‌ها هستند. در بسیاری از گروه‌ها می‌بینیم که مدیریت آن گروه نیز برعهده‌ پرستاران است و این‌ها به‌دلیل کسب تجارب مختلف و توان بالای آنهاست؛ مثلاً‌ پرستاران با حضور در گروه‌های جهادی، به عنوان گروه‌های داوطلب در حوادثی مثل سیل و زلزله به مناطق می‌روند و تجربه کسب می‌کنند. بنابراین مدیریت فشارهای مختلف در مواقع بحران، برایشان راحت‌تر می‌شود. نمونه آن در زلزله بم و شیوع کرونا در کشورمان بارز است.

* از حضور در سوریه و همراهی مدافعان حرم به عنوان ‌پرستار خاطره‌ای دارید؟

- ما ‌پرستاران به‌دلیل مواجهه با زخمی‌ها و بیماران مختلف و صحنه‌های وحشتناک، بیشتر خاطرات‌مان تلخ و ناراحت‌کننده است. با این حال، یادم می‌آید که در یک شب سرد و در محل استقرار رزمندگان، یک پیرمرد سوری همراه با کودک دو ماهه‌اش که ماسک به سختی اندازه صورتش می‌شد، به سراغ ما آمد و توضیح داد که کودک باید داروی استنشاقی مصرف کند، از آنجایی که ما در آن زمان تجربه تزریق داروی استنشاقی نداشتیم و این کار باید با ماسک‌های مخصوص انجام می‌شد و امکانات در آنجا وجود نداشت، به ذهنم رسید که داروی کودک را در نانومتر اکسیژن (ظرفی که در آن آب مقطر می‌ریزند) بریزم و از این طریق ماسک را به صورت کودک وصل کنم؛ خوشبختانه بعد از چند دقیقه و با این اقدام، حال کودک بهبود یافت و از این بابت بسیار خوشحال شدیم.

خاطره دیگری دارم که یک روز، چند اسیر داعشی که صورت و پشت آنها دارای آثار جراحت بود را دیدم، از رزمندگان و سربازان سوری که البته مخالف درمان آن‌ها بودند، خواهش کردم که پانسمان و دارودرمانی این اسرا را انجام دهم که در نهایت موفق شدم؛ به هر حال در جایگاه یک ‌پرستار باید رأفت داشت و اگرچه اینها دشمن ما بودند. همچنین تجربه رسیدگی به اسرا و خانواده پناهجویان، چند مرتبه دیگر نیز در طول جنگ برایم اتفاق افتاد.

* شما به عنوان یک‌ پرستار، در حال حاضر مهم‌ترین نیاز‌ پرستاران را چه مواردی می‌دانید و انتظار شما از مسئولان ذی‌ربط چیست؟

- اول از همه باید گفت که ‌پرستاری رشته‌ای با قدمت است و حتی قبل از اینکه پزشکی و درمان به وجود بیاید، کار مراقبت در سطح خانواده، گروه و... وجود داشته است، بنابراین همه با‌ پرستاری به نوعی آشنا هستند و ارزش آن را می‌دانند. با این حال شاید آن‌طور که شایسته است، قدر این رشته در کشورمان دانسته نشده است. در دوران کرونا کمی ارزش و مطالبات پرستاری دیده و شنیده شد، اما با اتمام دوران کرونا، این مطالبات هم تقریباً به فراموشی سپرده شد. این در حالی است که رهبر انقلاب در دیدار با‌ پرستاران فرمودند بی‌توجهی به جامعه‌ پرستاری می‌تواند در بزنگاه‌ها خطرناک باشد.

مثلاً در بحث حقوق و مزایا که یکی از مطالبات‌ پرستاران است، اصطلاحی به نام حقوق فوق‌العاده خاص وجود دارد که‌ پرستاران انتظار اجرائی‌شدن آن را دارند تا در حقوق آنها تاثیرگذار باشد، اگرچه حقوق فوق‌العاده ویژه و فوق‌العاده عملیاتی بعد از دوران کرونا اختصاص داده شد، اما چیزی که جامعه‌ پرستاری اکنون به آن نیاز دارند، حقوق فوق‌العاده خاص است.

اکنون برای پزشکان بحثی به نام محرومیت از مطب، اختصاص داده شده است که قانو‌نگذار می‌تواند برای ‌پرستاران نیز اختصاص دهد. بحث دیگر، توجه به مسائل رفاهی ‌پرستار در محل کار و خارج از محل کار است که امیدواریم مسئولان به این موضوع توجه کنند؛ هرچه جسم و روان ‌پرستار احساس آرامش بیشتری داشته باشد، بازدهی او نیز بالاتر می‌رود. به عنوان مثال می‌توان مانند سهام عدالت، سهام ویژه‌ای برای ‌پرستاران اختصاص داد که به نوعی در درآمد آن‌ها نیز اثرگذار باشد. یکی دیگر از مطالبات، افزایش جایگاه اجتماعی ‌پرستاران است، اگرچه همان‌طور که گفتیم بعد از کرونا جایگاه ‌پرستاران نزد مردم بیشتر شناخته شد.

*نظر شما درباره کمبود ‌پرستار در کشور چیست؟

- اکنون اخبار خوبی درباره افتتاح بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی درمانی شنیده می‌شود، اما باید در نظر داشت که افتتاح این مراکز، بدون در نظر گرفتن تعداد‌ پرستاران، ارزشی ندارد. تا جایی که بنده مطلع هستم برای استخدام ‌پرستاران، وزارت بهداشت در این زمینه سنجشی انجام داده و سازمان امور استخدامی و برنامه و بودجه، دوسالی است که خروجی لازمی برای برطرف کردن کمبود ‌پرستاران در کشور نداشته‌اند. باید افزایش ظرفیت‌ پرستاران را به چشم سرمایه‌گذاری ببینیم و نه هزینه. یکی از معضلاتی که در حوزه ‌پرستاری وجود دارد، موضوع مهاجرت و خروج برخی ‌پرستاران از کشور است، این در حالی است که سال‌ها هزینه و زحمت برای پرورش این قشر می‌شود، اما گاهی مواجهه با برخی مشکلات،‌ پرستار را ناچار به مهاجرت می‌کند، اگرچه با رفع این مسائل می‌توان حتی شاهد مهاجرت معکوس ‌پرستاران باشیم.

* در پایان اگر نکته، پیشنهاد و توصیه‌ای به مناسبت روز‌ پرستار دارید، بفرمایید.

- این روز که یادگاری از حضرت زینب(س) است و خاطرات روزهای سخت عاشورا و بعد از آن را به یاد ما می‌آورد، بسیار ارزشمند است؛ امیدواریم پرستاران کشور بتوانند از این حضرت مدد بگیرند. مطمئناً اگر خواسته‌ها و مشکلات جامعه ‌پرستاری مرتفع شود، همه ‌پرستاران علاوه‌بر شغلی که دارند، می‌توانند در حوزه‌های ورزشی، هنری و فرهنگی نیز شرکت و حتی آنها را به‌صورت حرفه‌ای دنبال کنند.