اخبار ویژه

کد خبر: ۲۷۶۰۶۸

تاریخ: ۰۷ آبان ۱۴۰۲ - ۲۲:۲۸

نیوزویک: تهاجم زمینی هدیه‌ای برای حماس است
نشریه آمریکایی، عملیات زمینی ارتش رژیم صهیونیستی را هدیه‌ای به حماس معرفی کرد.
مجله نیوزویک می‌نویسد: اینکه اسرائیل بخواهد حماس را با حمله زمینی سرنگون کند، احتمالا به تلفاتی بیشتر از هفتم اکتبر برای خود اسرائیل ختم خواهد شد. حماس 16 سال وقت داشته تا برای این لحظه آماده شود و می‌توان با اطمینان گفت که حتی پس از کارزار هوایی اسرائیل، هنوز هم تله‌های انفجاری در اختیار دارد. اسرائیلی‌ها با مقاومت شدیدی از ناحیه متعصبین حماس روبه‌رو خواهند شد که از تونل‌ها بیرون می‌پرند یا از روی پشت‌بام‌ها به آنها شلیک می‌کنند. حتی اگر اسرائیلی‌ها موفق هم بشوند، این شورش می‌تواند سال‌ها طول بکشد، همان‌طور که آمریکایی‌ها این واقعیت را در عراق دریافتند.
سطح کشتار و ویرانی همراه این عملیات احتمال گسترش منازعه را بیشتر می‌کند؛ حزب‌الله در لبنان، یا یک انتفاضه دیگر در کرانه باختری و احتمالا شورش‌های مرگبار توسط عرب‌های افراطی در داخل اسرائیل. واکنش اسرائیل به همه این رویدادها به کانون روایت‌ها تبدیل می‌شود و با کمرنگ کردن وحشت کشته‌ها در هفتم اکتبر، آن را به تدریج به فراموشی می‌برد.
یک پیمان صلح تازه با عربستان سعودی، که پیش از این اتفاق سیار مورد انتظار بود، از روی میز برداشته می‌شود. توافق‌های کنونی صلح با مصر، اردن، امارات و دیگران، شدیدا زیر فشار قرار گیرند و چه‌بسا که عملا ساقط شوند. اقتصاد اسرائیل، که پیش از کارزار امسال بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل برای مجازات کشور، رشک منطقه بود، شدیداً آسیب خواهد دید.
اینها همه، مجازاتی برای حماس و حامیانش در تهران نیست. آنها که تقریبا مسلم است که به حمله حماس چراغ سبز نشان دادند، قاعدتاً انتظار واکنش و حمله زمینی اسرائیل را داشته‌اند. آنها مشتاق آشفتگی و آشوب ناشی از حمله زمینی اسرائیل هستند. آنها می‌خواهند بار دشوارِ یک اشغال ویرانگر دیگر را بر اسرائیل تحمیل کنند تا در اطراف جهان مورد اعتراض قرار گیرد. آنها می‌خواهند که اسرائیل، کرانه باختری و غزه یک هویت واحد بشوند که نیمی از جمعیت آنها عرب خواهند بود. این هدیه‌ای است برای حماس و ایران و یک پایان خوش برای آنها.
به گزارش دیپلماسی ایرانی، در پایان این تحلیل خاطرنشان شده است: اسرائیل می‌تواند برای گفت‌وگو درباره گروگان‌ها تلاش کند. دیگر کشورها هم می‌توانند همین کار را بکنند و اگر این کار به نتیجه نرسید، غزه برای حمله زمینی، سرجایش هست. تانک‌های اسرائیلی زمان دیگری به حرکت در خواهند آمد، چه‌بسا با عنصر غافلگیری. در آن زمان، حماس ضعیف‌تر و پراکنده‌تر است و حتی کمتر مردمی. عجله کار شیطان است. افراد حماس به‌عنوان متعصبین مذهبی، این ضرب‌المثل را خوب می‌دانند، اسرائیل هم باید آن را بداند.

عرضه و کفایت نداشت اما رو، تا دلتان بخواهد!
در حالی که رژیم صهیونیستی از باز شدن پای ایران و متحدانش به جنگ غزه هراسان است، وزیر راه و شهر‌سازی روحانی مدعی شد اسرائیل خواستار ورود ایران به این جنگ است.
وزیر مسکن دولت روحانی در توئیتی نوشت: ورود ایران به جنگ خواسته مشترک اسرائیل و روسیه است.
عباس آخوندی در توئیتر نوشت: ورود ایران به جنگ، خواسته مشترک اسرائیل و روسیه است. هریک، منافع خود را در آن می‌بینند. اسرائیل درپی خروج از فشار افکار عمومی جهان علیه یک جنگ نابرابر با فلسطینیان و ورود به یک جنگ کلاسیک است. و روسیه، درپی انحراف افکار عمومی از جنگ اوکراین است.
این اظهارات در حالی است که نتانیاهو اخیرا گفت: ایران از حماس حمایت می‌کند اما من نمی‌توانم بگویم که ایران در طرح‌ریزی برای این حمله دست داشته است.
طبیعتاً اگر اسرائیل علاقه‌مند به ورود ایران به جنگ باشد، نتانیاهو باید بر نقش ایران در عملیات حماس تاکید می‌کرد نه اینکه استنکاف بورزد. علت این خودداری هم روشن است؛ اسرائیل همین الان زیر بار جنگ در غزه مانده است، چه رسد به اینکه چند جبهه جدید پیش رویش گشوده شود.
یادآور می‌شود آخوندی عضو ارشد ستاد انتخاباتی و ستاد فتنه موسوی در سال 1388 بود که به بهانه تقلب در انتخابات، به آشوب‌افکنی پرداختند اما در میانه راه با سر دادن شعار «نه غزه، نه لبنان» (شعار دیکته‌شده از سوی سایت وزارت خارجه اسرائیل)، نشان دادند که به‌عنوان پیاده‌نظام و مزدور رژیم صهیونیستی رفتار می‌کنند.
یکی از خدمات آخوندی به صهیونیست‌ها و آمریکایی‌ها و دیگر حامیان تحریم و فشار بر ملت ایران، تمسخر مسکن مهر و اصرار بر نساختن مسکن در دوره وزارت پنج‌ساله بود که موجب جهش هفت برابری قیمت مسکن شد. اما اگر خوش‌گمانی پیشه کنیم، باید گفت که او فاقد کمترین کفایت مدیریتی و سیاسی و در عین حال سرشار از پررویی نجومی- ناشی از عدم رسیدگی به پرونده تخلفاتش- است.

اندیشکده راند: ایران در سطح جهانی تهدیدی قدرتمند علیه آمریکاست
پژوهشگران مؤسسه آمریکایی راند می‌گویند با توجه به روند قدرتمند شدن ایران، این کشور دیگر صرفاً تهدیدی برای آمریکا در خاورمیانه نیست، بلکه تهدیدی جهانی‌ برای آمریکاست.»
به گزارش رادیو فردا، مؤسسه راند، اندیشکده سیاست‌گذاری‌های جهانی مستقر در آمریکا، در گزارشی به ارزیابی موقعیت ایران و روابطش با روسیه پرداختند. در این گزارش خاطرنشان شده است: روابط روسیه و ایران پس از تهاجم گسترده روسیه به اوکراین متحول شده و پیامدهای احتمالی برای آمریکا دارد.
از دهه ۸۰ میلادی تاکنون، دشمنی با آمریکا دلیل هم‌سویی روسیه و ایران بوده است: در اوج تنش با آمریکا، روسیه و ایران بهترین دوران در روابط دوجانبه را پشت‌سر می‌گذارند.
تا اوایل هزاره جدید، تلاش روسیه برای بهبود روابط با آمریکا باعث به درازا کشیدن روند تکمیل نیروگاه بوشهر و تحویل سامانه‌های دفاع موشکی اس-۳۰۰ و حمایت مسکو از تمام قطعنامه‌های تحریمی علیه ایران در شورای امنیت سازمان ملل شد. همزمان در داخل روسیه جناحی شکل گرفته که خواهان ایجاد قطب تمدنی در مقابل آمریکا بود و ایران را به‌عنوان هم‌پیمان طبیعی تلقی می‌کرد- با بازگشت ولادیمیر پوتین به کرملین این جناح در روسیه غالب شد. با آغاز جنگ سوریه و مداخله ایران و روسیه برای حمایت از بشار اسد، روابط دو کشور بیش از پیش تقویت شد. در میان تنش‌های شدید با آمریکا (به‌ویژه درپی خروج دولت دونالد ترامپ از برجام و تشدید تحریم‌های یک‌جانبه علیه ایران) تهران گسترش روابط با مسکو را از اولویت‌های اصلی سیاست خارجی خود اعلام کرد. ابراهیم رئيسی به محض رسیدن به سمت ریاست‌جمهوری، در نخستین تماس تلفنی خود با همتای روس‌اش خواهان امضای توافق همه‌جانبه ۲۰ ساله بین دو کشور شد و در اوایل ۲۰۲۲ لایحه این توافق را در نخستین سفر بین‌المللی خود به مسکو برد...
به‌رغم اعمال تحریم‌های بیشتر علیه مسکو و تهران، ایران به روسیه کمک کرد کارخانه تولید پهپادهای انتحاری را راه‌اندازی کند. همچنین مقامات غربی معتقدند روسیه در تلاش است تسلیحات بیشتر از جمله موشک‌های بالستیک از ایران دریافت کند. گفته می‌شود در مقابل، مسکو سلاح‌های غربی که در میدان جنگ اوکراین به دست نیروهای روس افتاده برای مهندسی معکوس به تهران تحویل داده و همچنین قرار است پیش از پایان سال جنگنده‌های سوخو-۳۵ در اختیار ایران بگذارد. همکاری در عرصه‌های دیگر نیز رو به گسترش است: ایران به روسیه راه‌های دور زدن تحریم‌ها را می‌آموزد‌، طرح ترانزیتی کریدور شمال- جنوب که بیش از بیست سال پیش روی کاغذ مانده بود کلید خورد، مسکو متعهد شده قطعه راه‌آهن رشت-آستارا را بسازد، احداث راکتورهای جدید در بوشهر آغاز شده و توافق‌های میلیاردی بین دو کشور امضا شده. پیش‌بینی تحولات آتی از جمله در روابط مسکو و تهران دشوار است اما پیامدهای زیر خارج از تصور نیست: نیاز روسیه به کمک تسلیحاتی ایران، ماهیت روابط دوجانبه که در آن پیش‌تر روسیه در موقعیت بالاتر و ایران در موقعیت پایین‌تر قرار داشتند را تغییر داد و اهرم‌های فشار را در اختیار تهران گذاشت. هرچند بسیاری از توافق‌ها از قبل امضا شده بود، اما ایران فرصت را غنیمت شمرد تا روسیه را به اجرای تعهدات خود ترغیب کند. دستیابی احتمالی ایران به جنگنده‌های جدید مهم‌ترین تحول در نیروی هوایی جمهوری اسلامی خواهد بود.
دستیابی به فن‌آوری، تجهیزات و تسلیحات جدید، تجربه استفاده از پهپادهای انتحاری‌اش در حملات علیه کشوری که از سامانه‌های رهگیری ناتو استفاده می‌کند و کمک روسیه برای بهبود بخشیدن این پهپادها و نمایش دستاوردهای صنایع دفاعی ایران به منظور افزایش صادرات تسلیحات از دیگر امتیازهای تهران است. تسلیحات و تجهیزات تولید ایران برای ارتش روسیه کمک اساسی بوده به‌ویژه در شرایط کمبود موشک، پهپادهای انتحاری به سلاح اصلی روسیه تبدیل شده. ارزانی این پهپادها در مقایسه با هزینه موشک‌ها بر اهمیت پهپادهای ایرانی برای روسیه افزود. اظهارات مقامات آمریکایی نشان می‌دهد برآورد آنها از تهدیدهای ناشی از ایران و همکاری روسیه و ایران بازبینی شده: «ایران دیگر تهدیدی در خاورمیانه نیست، تهدید جهانی‌ است.» مداخله ایران در بحران غیرمنطقه‌ای نشان داده تهران مایل و قادر است خارج از حوزه خود عمل کند و چنانچه روسیه این بحران را بیشتر به عمق اروپا ببرد، احتمالاً ایران از این رویکرد نیز حمایت می‌کند.
تهدید دیگر ناشی از همکاری بیشتر مسکو و تهران در حوزه نظامی‌ است: «اگر فشار بر صنایع دفاعی روسیه افزایش یابد بعید نیست روسیه ناچار شود برای استفاده از قابلیت‌های صنعتی ایران فن‌آوری حساس را در اختیار این کشور قرار دهد.» تجربه‌اندوزی ایران از جنگ روسیه علیه اوکراین تهدید بسیار جدی و فوری‌ برای آمریکا و متحدانش در خاورمیانه به‌ویژه اسرائیل است. هرچند جلوگیری از تجارت تجهیزات با کاربرد دوگانه بسیار دشوار است اما زمان آن فرارسیده که کنترل بر صادرات در آمریکا و کشورهای متحد سخت‌تر شود. چنانچه تحولی کلیدی داخل روسیه ویا ایران رخ ندهد و سیاست آمریکا در عرصه جهانی و در مقابل این دو کشور تغییر نکند به احتمال زیاد همگرایی مسکو و تهران ادامه یابد. اما هنوز زود است که روابط روسیه و ایران را اساساً متفاوت با دوره پیش از جنگ اوکراین بدانیم. آینده این همکاری و ایجاد هم‌پیمانی بادوام به مهارت طرفین بستگی دارد. آنها باید قادر باشند در راستای تضمین منافع خود موارد اختلافی را حل کنند و در تعاملات خود با طرف‌های ثالث منافع هم‌پیمان خود را مدنظر داشته باشند.

دویچه وله: اسرائیل از ابعاد گوناگون در منگنه قرار گرفته است
نه تنها اسرائیل قادر به حذف حماس نیست بلکه خود، به دلایل گوناگون در منگنه قرار گرفته است.
این تحلیل را وبسایت دویچه وله منتشر کرد و نوشت: روند تحولات جنگ غزه به گونه‌ای جلو رفته که فرجام آن و پیامدهایش نامعلوم‌تر از قبل شده است. ارتش اسرائیل اگر چه از ابتدا عملیات زمینی در غزه و پاک‌سازی آن از حماس را جزو اهداف اصلی و مهم خود اعلام کرده بود، اما تاکنون به حملات محدود زمینی بسنده کرده است. حذف و پایین کشیدن حماس از اداره ساختارهای اداری و سیاسی نوار غزه بدون حمله زمینی ممکن نیست. در عین حال اما حمله زمینی به غزه، می‌تواند به یک فاجعه بینجامد.
عملیات زمینی به غزه حتی در بین دولت‌های خارجی حامی اسرائیل چون آمریکا نیز، جدا از چالش‌های نظامی، مخالفان و منتقدانی جدی دارد. حتی تغییراتی در افکار عمومی اسرائیل نیز در این خصوص دیده می‌شود. برخی دولت اضطراری را نکوهش می‌کنند که با رویکرد تهاجمی امنیت جانی گروگان‌ها را به خطر انداخته و توجه لازم به آنها ندارد.
طبق نظرسنجی منتشر شده توسط روزنامه «معاریو»، ۴۹ درصد پاسخ‌دهندگان خواهان توقف و تاخیر در حمله زمینی به نوار غزه شده‌اند و تنها 29 درصد موافق حمله بوده‌اند. در حالی که در نظرسنجی مشابهی که هشت روز پیش انجام شده بود، ۶۵ درصد موافق حمله زمینی سریع بودند. در حال حاضر بین مقامات دولتی و نظامی اسرائیل حول چگونگی، زمان و سطح علمیات زمینی اختلاف وجود دارد. روزنامه نیویورک‌تایمز گزارش داد که بینامین نتانیاهو نمی‌خواهد مسئولیت ناکامی احتمالی در حمله فوق، فقط متوجه شخص او شود.
جدا از عوامل فنی و نظامی که در مورد آنها حتی در داخل اسرائیل نیز صحبت شده، تغییر عوامل سیاسی و روانی جنگ و بخصوص تاثیرات تخریب غزه، مجازات جمعی و عملیات نظامی کور اسرائیل، در سه هفته گذشته موانعی جدیدی را ایجاد کرده است. کشته شدن هزاران نفر از ساکنان غزه که بخش قابل اعتنایی از آنها کودک هستند و محاصره اقتصادی شدید که منجر به گرسنگی، تشنگی، محرومیت از خدمات بهداشتی و پزشکی برای صدها هزار نفر شده‌،  خشونت نیروهای حماس در حمله به شهروندان عادی اسرائیل را تحت‌الشعاع قرار داده است. اکنون انتقادها و اعتراضات به آنچه انتقام‌جویی سرسختانه اسرائیل نامیده می‌شود، در دنیا گسترش پیدا کرده؛ ‌به‌گونه‌ای که ارتش اسرائیل از دید بخشی از افکار عمومی و برخی دولت‌های دنیا متهم به «نسل‌کشی» و «جنایت جنگی» است.
قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل نیز بیشتر دولت اسرائیل را نکوهش کرده و خواهان فوری توقف حملات هوایی و زمینی به نوار غزه شده است. نتیجه اینکه، توجیه عملیات، با تنگناهای بیشتری مواجه شده است. در این شرایط تظاهرات و تجمعات فزاینده‌ای علیه کشته شدن غیرنظامی‌ها و تخریب زیرساخت‌های غزه، در سراسر دنیا در جریان است. این برخوردها در تعارض با قوانین جنگ و کنوانسیون ژنو است. اما چالش‌های اسرائیل فراتر از اعتراض به نادیده گرفتن تفکیک اهداف نظامی و غیرنظامی در چارچوب ملاحظات بشردوستانه است. اکنون از نقطه‌نظر سیاسی نیز اسرائیل و متحدان غربی‌اش در منگنه قرار گرفته‌اند.
با قطعیت می‌شود گفت که افکار عمومی کشورهای اسلامی حماس را مشابه داعش نمی‌داند. آنچه آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل نکوهش کرد، پایه اصلی داوری بخش‌هایی از جامعه جهانی اعم از دولتی و غیردولتی است که اسرائیل را در ایجاد زمینه برای فاجعه رخ‌داده مقصر می‌داند. استاندارد دوگانه دولت‌های غربی در کنار سیاست مجازات جمعی اسرائیل و سوابق قبلی باعث شده تا عملا جنگ غزه در اذهان شمار زیادی از مردم کشورهای اسلامی، به تقابل غرب و اسلام تبدیل شود. شکاف در داخل اسرائیل و ناشکیبایی فزاینده خانواده‌های گروگان‌ها نیز عامل دیگری است که دولت اضطراری را تحت فشار قرار داده است. اعلام آمادگی حماس برای آزادی اسرای غیرنظامی در ازای آتش‌بس موقت و مبادله زندانی نیز تمایل به مخالفت با حمله زمینی به غزه و دستیابی به مصالحه در داخل اسرائیل را تقویت کرده است.
عوامل یادشده و بخصوص آشکار شدن افزایش چشمگیر مخالفت با سیاست‌های دولت اسرائیل در دنیا، به‌ویژه در بین جوانان، موانع موجود در حمله زمینی تمام‌عیار به غزه به عنوان نبردی طولانی و پرهزینه را افزایش داده است. مخالفت فزاینده در دنیا می‌تواند محدودیتی جدی در ابعاد و دامنه حمله زمینی اسرائیل به نوار غزه به وجود آورد. از این رو، عملی بودن نابودی حماس و پایان دادن به حکمرانی آن در غزه غیرواقع‌بینانه‌تر از گذشته به نظر می‌رسد.