جهان

الماس‌های 450 میلیون ساله سرنخ‌هایی در مورد زمین ارائه می‌دهند

کد خبر: ۲۷۵۶۰۱

تاریخ: ۰۱ آبان ۱۴۰۲ - ۲۱:۱۵

دانشمندان با استفاده از الماس‌های 450 میلیون ساله اعماق زمین به مطالعه اسرار درونی آن می‌پردازند.

به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از ساینس، الماس‌های باستانی سرنخ‌هایی در مورد چگونگی توسعه و حرکت قاره‌ها ارائه می‌دهند. الماس‌ها فقط به‌عنوان جواهر کاربرد ندارند و می‌توانند برای زمین‌شناسان نیز بسیار مفید باشند. در حقیقت، همان‌طور که مطالعه جدید نشان داد، برخی از الماس‌ها حتی می‌توانند اسرار تکامل زمین را فاش کنند.

الماس به‌عنوان سخت‌ترین ماده معدنی طبیعی شناخته‌شده، می‌تواند تا حد زیادی در طبیعت باقی بماند. محققان الماس‌هایی را که میلیون‌ها سال پیش در ابرقاره گندوانا تشکیل شده‌اند، تجزیه و تحلیل کرده‌اند.

این جواهرات سرنخ‌های مهمی در مورد شکل‌گیری، تثبیت و حرکت ابرقاره در سراسر سیاره دارند که به چرخه ابرقاره معروف است.

کارن اسمیت، نویسنده این مطالعه توضیح داد: الماس‌های موجود در اعماق زمین بسیار نادر هستند و ما اکنون می‌دانیم که آنها می‌توانند چیزهای زیادی در مورد کل روند شکل‌گیری قاره به ما بگویند. ما به‌دنبال تعیین سن این الماس‌ها بودیم تا بفهمیم که قاره‌های اولیه چگونه شکل گرفتند.

ابرقاره‌ها می‌توانند فرورانش صفحات اقیانوسی عمیق را در مناطق بسیار خاص متمرکز کنند. مطالعه مستقیم چنین فرآیندهای زمین‌شناسی عمیقی، به‌ویژه در گذشته، بسیار دشوار بوده است، زیرا پوسته اقیانوسی جوان است و پوسته قاره‌ای تنها نمای محدودی از فعالیت‌های عمیق زمین را ارائه می‌دهد. الماس‌های قدیمی پنجره‌ای مستقیم به موتور تکتونیکی عمیق زمین و نحوه ارتباط آن با چرخه ابرقاره ارائه می‌دهند.

اسمیت گفت: «تحلیل‌های ژئوشیمیایی و تاریخ‌گذاری اجزای موجود در الماس‌ها، همراه با مدل‌های تکتونیکی صفحه‌ای موجود از مهاجرت قاره، نشان داد که الماس‌ها در اعماق زیاد (بین 650 تا 450 میلیون سال پیش) تشکیل شده‌اند.پایگاه گندوانا در این زمان ابرقاره قطب جنوب را پوشانده بود.» محققان با استفاده از مجموعه‌ای از تجزیه و تحلیل‌های شیمیایی در مورد تاریخ ادغام‌های ریز سیلیکات و سولفید در الماس‌ها مانند تجزیه و تحلیل ایزوتوپی، دریافتند که الماس‌ها بین 650 تا 450 میلیون سال پیش، حدود 300 تا 700 کیلومتر زیرزمین تشکیل شده‌اند. همان‌طور که آنها در حال شکل‌گیری بودند، سنگ‌های درون آنها شناور شدند و در کنار مواد گوشته به پایه ابرقاره منتقل شدند و آن را از پایین گسترش دادند.

حدود 120 میلیون سال پیش، گندوانا شروع به تجزیه شدن کرد و اقیانوس‌های کنونی مانند اقیانوس اطلس را تشکیل داد. در 90 میلیون سال پیش، الماس‌ها در فوران‌های شدید آتشفشانی به سطح زمین آورده شدند.

این فوران‌ها در تکه‌های گندوانا که اکنون به‌عنوان برزیل و آفریقای غربی می‌شناسیم رخ داده است. این مطالعه اهمیت الماس‌های کشف‌شده در نواحی فوق عمیق و تحقیق در مورد شکل‌گیری قاره را نشان می‌دهد. اسمیت گفت: «ما به این نوع تحقیقات نیاز داریم تا بفهمیم که قاره‌ها چگونه تکامل یافته و حرکت می‌کنند. بدون قاره‌ها زندگی وجود نخواهد داشت. این تحقیق به ما بینشی در مورد چگونگی شکل‌گیری قاره‌ها می‌دهد و به چگونگی تکامل حیات و آنچه که سیاره ما، زمین را از سایر سیارات متمایز می‌کند، ارتباط می‌دهد.» نتایج این مطالعه در مجله نیچر منتشر شده است.