روایت صدثانیه‌ای

بوی زینبیه

کد خبر: ۲۷۳۵۳۰

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۴۰۲ - ۱۹:۵۷

ابوالقاسم محمدزاده

خنده‌ام می‌گیرد. سرم را خوب شیره مالیدی محمدجان. همه باور کرده‌اند که آمده‌ای. اما من هنوز آمدنت را باور ندارم. آخر تو به آن قد و قامتی که رفتی نیامدی.

تو! آن‌قدر کم آمدی که در آغوش دخترمان زینب جا می‌شدی و زینب می‌توانست تو را بلند کند. توکه این نبودی محمد جان!

تو الگوی نظم و انضباط خیلی‌ها بودی. پس چرا نامنظم و پراکنده آمدی و تکه‌هایی از تو در خان‌طومان جا مانده است.

ایرادی ندارد بوی زینبیه می‌دهی و غروب پنج‌شنبه‌ها جایی برای قرارمان داریم. همان‌جایی که تا ابد خواهد ماند.

سنگ‌نوشته مدافع حرم «شهید محمد بلباسی»