روحیه «نقّادی و انتقادگری» در امور دینی

کد خبر: ۲۷۳۳۶۹

تاریخ: ۲۹ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۹:۵۷

انسان بايد در هر چيزى كه از ديگران مى‏‌شنود نقّاد باشد، يعنى آن را بررسى و تجزيه و تحليل كند.

صرف اينكه يك حرفى در ميان مردم شهرت پيدا مى‏‌كند خصوصاً كه با يك بيان زيبا و قشنگ باشد، دليل بر اين نيست كه انسان حتماً بايد آن را بپذيرد و قبول كند.

به‌ويژه در امر دين و آنچه كه مربوط به دين است، انسان بايد نقّاد باشد.

اینکه پيامبر(ص) فرمود: آنچه را از من مى‏‌شنويد به قرآن عرضه بداريد، اگر موافق است بپذيريد و اگر مخالف است نه، نوعى نقّادى- و توصیه به داشتن روحیه نقادی و تحلیل‌گری- است.

حديثى است كه ائمه ما آن را از حضرت عيساى مسيح نقل كرده‏‌اند و تقريباً مضمونش اين است: شما كه علم را فرا مى‌گيريد، اساس كار اين است كه نقّاد باشيد؛ يعنى قدرت انتقاد در شما باشد، كوركورانه تسليم نشويد، خواه گوينده صالح باشد و خواه ناصالح. در بين حديث دارد: كونوا نُقّادَ الْكَلامِ

نیز فرموده‏‌اند: در اين نسبت كه گفته‏‌اند اصحاب کهف صراف طلا و نقره بوده‏‌اند، ‌اشتباه شده است؛ «كانوا صَيارِفَةُ الْكَلامِ‏»؛ آنان صراف(نقاد) سخن بودند نه صراف طلا و نقره.

* مجموعه‏ آثار استاد شهيد مطهرى، ج‏22‌،

ص 539، ج‏21، ص 191-190 با تلخیص و ویرایش