قانونمداری‌ رمز پیشرفت ورزش (نکته ورزشی)

کد خبر: ۲۷۲۵۹۴

تاریخ: ۱۷ شهريور ۱۴۰۲ - ۲۰:۴۵

سرویس ورزشی-
با شروع فصل جدید فوتبال چنین به نظر می‌رسد که مسئولان و متولیان این رشته پرطرفدار و جذاب و درعین حال پرسروصدا قصد دارند سروسامان بیشتری به امور دهند و نظم و حساب و کتاب بیشتری حاکم کنند. تعیین سقف بودجه و قرارداد باشگاه‌ها، صحبت‌های رئیس‌فدراسیون در مراسم قرعه‌کشی و تاکید بر قانون و برخورد با خاطیان (مثل داوری که روز فینال جام حذفی با همان لباس داوری کنار سکو با تیم قهرمان مسابقات عکس یادگاری‌انداخت!!) و برخورد و اعمال آئین‌نامه‌های مقرراتی و انضباطی و در نظر داشتن مسائل اخلاقی به عنوان یک ملاک مهم در کنار قابلیت‌های فنی در دعوت بازیکنان به اردوی تیم ملی و... از جمله نشانه‌ها و مواردی است که برداشت و دریافت ما را تقویت و اهالی فوتبال را امیدوار می‌کند.
یکی از کمبودهای مهم و درعین حال حیاتی و تعیین‌کننده در فوتبال و بلکه ورزش، چنان‌که بارها‌ هم ما و هم دیگر کارشناسان و دلسوزان نوشته‌ایم، حاکمیت یک نوع وانهادگی و مماشات با قانون‌شکنان و هنجارستیزان در حد یک روال عادی و... است و این بدون هیچ شک و شبهه‌ای یک آفت و سم مهلک بر سر راه ورزش ایران و رشته‌هایی مثل فوتبال است. تردیدی وجود ندارد که در شرایط هرج ومرج و فقدان نظارت و هرهری مسلکی‌، هرکسی و چیزی منتفع شود‌، ورزش و رشته‌های مختلف ورزشی حتما ضرر خواهند کرد. برای همین است که به طور روشن و خیلی عیان می‌بینیم که عناصر و باندهایی از سروسامان گرفتن و حاکمیت قانون- مثلا در رشته‌ای مثل فوتبال- ترسان و بیمناک هستند و در مقابل هر اقدام و تلاشی که با این قصد و نیت صورت می‌گیرد- یا حتی می‌خواهد صورت بگیرد و هنوز در مرحله حرف و وعده است- مخالفت می‌کنند و با راه‌انداختن هو و جنجال و تمسخر و تحقیر، تلاش می‌کنند آن اقدام را در نطفه خفه کنند و هر مدیر و مسئولی را که می‌خواهد گامی در جهت سرو سامان بخشی و به اصطلاح قانونمند کردن امور بردارد، مرعوب و از کرده خود پشیمان سازند!
در این باره مثال‌ها و نمونه‌های زیادی وجود دارد که حتی‌اشاره به آنها موجب طولانی شدن مطلب و خسته شدن مخاطب می‌شود. یکی از دلایل اصلی که ورزش ما و رشته فوتبال نمی‌تواند آن‌طور که باید و انتظار می‌رود در مسیر پیشرفت حرکت کند یا اگر حرکت هم می‌کند حرکتی بسیار بطئی و کند باشد که خیلی وقت‌ها قابل لمس و مشاهده نیست‌، ضعف در اجرای قانون و مقررات است.
وجود جو بی‌اعتمادی و سوءظن و سوء تفاهم به جای مناسبات مبتنی بر اعتماد و احترام‌، ناشی از فقدان اجرای قانون و اعمال مقررات است. وقتی قانون نباشد یا کمرنگ و سلیقه‌ای اعمال شود احساس تبعیض به وجود می‌آید و در چنین حال و احوالی‌، بی‌اعتمادی و حرمت شکنی و... مانع از تفاهم و انسجام لازم میان اجزای مجموعه می‌شود و همه به جای دست به دست هم دادن و متحد شدن برای حرکت به سوی یک هدف و آرمان، همدیگر را به بی‌عدالتی و تبعیض و خیانت و... متهم می‌کنند و طبیعی است که در چنین اوضاعی هرچند مشتی آویزان نام و نان خود را تامین می‌کنند، اما هرگز نمی‌توان انتظار پیشرفت و بهبود حال و روز ورزش و رشته‌ای مثل فوتبال را داشت.
لذا امیدواریم مسئولان فوتبال و کلیت ورزش به این نتیجه رسیده باشند و یا هرچه زودتر به این نکته بدیهی و توصیه و تجربه شده برسند که به موضوع مهمی به نام قانون و مقررات و اعمال آن توجه جدی و عملی مبذول کنند و در این راه جدی و ساعی باشند.
هیچ قانون و مقرراتی نیست که کاملا خالی از ‌اشکال و ضعف باشد اما دلیل نمی‌شود که به این بهانه کل قانون و مقررات را تخطئه کرده و کنار بگذاریم و هرهری مسلکی پیشه کرده و از « هرکی به هرکی» و هرج و مرج دفاع کنیم. بر مسئولان ورزش و فوتبال است که در تدوین آئین نامه‌ها و مقررات و... از اهل فن و حقوقدانان و همچنین‌، مدیران و مسئولان (فدراسیون‌ها‌، باشگاه‌ها و...) رشته‌های مربوطه دعوت و در جلسات کارشناسی، مسائل و موضوعات را حسابی «چکش کاری» کنند و بعد از تصویب با قاطعیت و بدون مسامحه و مصلحت‌اندیشی‌های ویرانگر‌، آن را به اجرا بگذارند.
آنها مطمئن باشند و شک نکنند که اکثریت قریب به اتفاق اهالی ورزش طرفدار نظم و قانون هستند و حتما در این مسیر یاری و همراهی‌شان خواهند کرد‌، منتها همان‌طور که شنیده‌ایم حرمت مسجد با متولی آن است‌، در مسیر قانونمداری و مبارزه با قانون‌گریزی و هنجارشکنی گام اول را باید خود مسئولان ورزش محکم بردارند و به قوانین و مقرراتی که خود تصویب کرده‌اند بیش از هرکسی پایبند و وفادار باشند.