«انسیه خزعلی» معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده در گفت‌وگو با کیهان:

ایستادگی رهبر فرزانه انقلاب در برابر سند ۲۰۳۰ یک «نه» بزرگ به سلطه فرهنگی غرب بود

کد خبر: ۲۷۲۰۳۹

تاریخ: ۰۶ شهريور ۱۴۰۲ - ۲۱:۲۱

مهدی برازنده

یکی از حوزه‌های اساسی و مهم در کابینه دولت، حوزه زنان و خانواده است که توسط معاونت رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده مدیریت می‌شود. از آن‌جایی که مسئله زنان و خانواده در رشد و تعالی جامعه بسیار اثرگذار است، این معاونت می‌تواند نقش مهمی در مسیر پیشبرد اهداف کشور ایفا کند. به مناسبت هفته دولت، با خانم دکتر «انسیه خزعلی»، معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده گفت‌وگو کردیم تا علاوه‌ بر بررسی عملکرد این معاونت طی دو سال گذشته، نگاهی به وضعیت زنان در قبل و بعد از انقلاب و ارزیابی عملکرد دولت قبل در حوزه زنان و خانواده و همچنین هدف سوءاستفاده اغتشاشگران از زنان در آشوب‌های سال گذشته داشته باشیم.

به نظر شما پس از انقلاب اسلامی، مهم‌ترین دستاورد حوزه زنان شامل چه مواردی است و تفاوت زندگیِ امروز زنان و دخترانِ با قبل از انقلاب‌، خصوصاً زمان پهلوی که حامیان آن پرچم «زن، زندگی، آزادی» را به دست گرفته‌اند، در چه نقاطی می‌بینید؟

یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای زنان ایران بعد از انقلاب اسلامی، مشارکت در عرصه‌های مختلف از جمله عرصه‌های اجتماعی، سیاسی و همین‌طور عرصه‌های علمی و کارآفرینی بوده است. بسیاری از خانواده‌های مذهبی قبل از انقلاب به دلیل شرایطی که بر محیط‌های اجتماعی، اعم از علمی، اداری و سیاسی حاکم بود یا اجازه ورود نداشتند یا خود به خاطر حفظ حریم دخترانشان وارد چنین محیطی نمی‌شدند و تلاش می‌کردند از تبعات و مسائل مبتلا به جامعه در عرصه زنان فاصله بگیرند.

رژیم پهلوی با سرعت زیادی تلاش داشت به دستور اربابان خود، مسائل ارزشی را از بین برده و با رویکرد سرتاپا غرب‌زده، سبک زندگی زنان را تغییر دهد، این امر موجب موضع‌گیری خانواده‌ها شد، یعنی اکثریتی که در جامعه با نگاه مذهبی برای حفظ دین و ارزش‌هایش حاضر بود تا پای جان بایستد و لذا شاهد محرومیت جامعه از قشر بزرگی از زنان بودیم که پس از انقلاب با همت امام خمینی رحمت‌الله علیه و با دستور و حمایت ویژه ایشان زنان به میدان آمده‌اند و در همه عرصه‌ها با حفظ ارزش‌های دینی خود حماسه آفرینی کردند، چه در عرصه‌های سیاسی- اجتماعی، حمایت و پشتیبانی از ۸ سال دفاع مقدس با ایستادگی و صبوری و چه در عرصه‌های علمی توانستند بسیاری از کرسی‌های دانشجویی را به خود اختصاص دهند.

در نگاه آماری به وضعیت دانش‌آموزان قبل و بعد از انقلاب هم به این مهم دست پیدا می‌کنیم، چرا که شیب تندی که بعد از انقلاب برای ورود به مدارس ابتدایی و در ادامه در دوره دبیرستان از جانب زنان دیده می‌شود، نشان دهنده جایگاه ویژه و حمایتی است که انقلاب اسلامی از تحصیل زنان در مراحل مختلف داشته است، به طوری که اختلاف درصد باسوادی در سال ۵۵ در میان زنان و مردان نزدیک ۲۴ درصد بوده و پس از دهه‌های انقلاب به ۶ درصد می‌رسد؛ از این قبیل آمارها فراوان است و دانشگاه‌ها نیز نمونه دیگری از این وضعیت را به نمایش می‎گذارند، به گونه‌ای که برخی از سال‌ها حدود ۶۰ درصد کرسی‌های دانشگاه را دختران به دست می‌آورند.

طبیعتاً وقتی نگاه رئیس‌حکومتی مانند شاه، در ترسیم و توصیف زنِ خوب این است که «دلربا و زیبا باشد» و وقتی معتقد است که «زنان حتی نمی‌توانند آشپز خوبی باشند»، این نگاه موجب تربیت زنانی می‌شود که نهایت بتوانند ابزاری برای بهره‌ مندی بیشتر مردان باشند، اما وقتی نگاه رهبری مثل امام خمینی(ره) این است که «زنان رهبر نهضت هستند» یا نگاه رهبر جمهوری اسلامی آیت‌الله خامنه‌ای این است که «زنان باید در مرزهای دانش حرکت کنند و به هیچ قدری اکتفا نکنند و برای پیشرفت علمی و برای فتح قله‌های دانش از هیچ تلاشی فروگذار نکنند»، یا نظر ایشان این است که «زنان باید در همه عرصه‌ها حضور داشته باشند» و البته نقش و جایگاه مهم تربیت نسل را نیز متذکر می‌شوند، نتیجه این شد که زنان ما توانستند در عرصه‌های مختلف، چه در تربیت فرزند و پشتیبانی از جبهه‌ها و حمایت از مسائل مهم و کلان انقلاب و جنگ در جایگاهی مثل خانواده شهدا بدرخشند.

در دولت سیزدهم، مهم‌ترین دستاوردهای شما در حوزه زنان و خانواده چه بوده و به‌طور کلی تمرکز شما در 2 سال گذشته، عمدتاً روی چه مواردی بوده است؟

در دولت سیزدهم بر دو امر اصلی تمرکز کردیم، اول آموزش و توان افزایی بانوان و رفع موانع شکوفایی استعداد آنان و دوم آسیب‌زدایی از زن و خانواده.

در بخش اول با نگاه به جایگاه زن در خانواده و با نگاه به استعدادها و توانمندی‌های زنان به رفع موانعی که در جامعه وجود دارد، چه برای رشد زن، چه برای بالندگی خانواده و بهره‌وری حداکثر از توانمندی‌های خانواده، برای ارتقای یک جامعه، اهتمام شده و یکی از کارها توانمند‌سازی زنان سرپرست خانوار بوده و این دولت تلاش کرده برنامه‌های زمین مانده برنامه ششم در ارتباط با تدوین برنامه جامع توانمند‌سازی زنان را در حیطه‌های مختلف آموزش، مشاوره، حمایت و اشتغال برای این زنان فراهم کند و در طرح کسب و کار پایدار خانواده محور، توانسته زمینه اشتغال 3600 زن سرپرست خانوار را تحت نظارت کارآفرینان زن در 21 استان فراهم سازد، همچنین برای شناسایی ایده‌های خلاق دختران و برنامه‌های هویتی آنان تلاش شده مباحث تربیتی و آموزشی آنها را تکمیل ‌نماییم، در این زمینه «ویترین دخترانه» توانسته فضای مناسبی را برای نیازمندی‌های مشاوره‌ای، بهداشتی، فرهنگی و تفریحی دختران ۱۲ تا ۱۸ سال فراهم آورد.

در مرحله بعد، آسیب زدایی از زنان و خانواده و همه آنچه که مرتبط با مشکلات زن و خانواده است، طرح‌های متعددی را معاونت زنان توسط گروه‌های مردمی و نهادهای مرتبط اجرائی کرده و برخی از آنان در دست اقدام و تدوین نهایی برای اجراست. طرح‌هایی مانند «نیلوفرانه»، «زیست عفیفانه زندگی و بالندگی»، طرح‌های سوادآموزی و جلوگیری از بازماندگی از تحصیل زنان روستایی و عشایری، طرح بازگشت به زندگی زنان ترک اعتیاد نموده و حمایت از خانواده‌های آنان، طرح اشتغال آفرینی برای زنان پس از بازپروری، همچنین در عرصه بین‌الملل برای شناساندن توانمندی‌های زنان ایران و راهبری برخی از برنامه‌های مرتبط با زنان از جمله برنامه مبارزه با فساد و سوءرفتار با زنان در محیط‌های اداری و اجتماعی و حمایت از ساختار خانواده و حفظ آن از آسیب‌های روزافزون غربی و حفاظت خانواده از ناپایداری و از هم پاشیدگی از برنامه‌هایی است که با همکاری سایر کشورها در منطقه و کشورهای همسو در سایر مناطق و در قالب تفاهمنامه‌های دو جانبه و چند جانبه در سطح بین‌الملل مورد وفاق قرار خواهد گرفت.

تفاوت عملکرد این دوره معاونت زنان و خانواده با دولت‌های قبل، در چه حوزه‌هایی است؟

تفاوت اصلی این معاونت با دوره قبل، همان تفاوتی است که این دولت با دولت قبل دارد، یعنی همان‌گونه که دولت قبل نگاه به بیرون داشت و از توانمندی‌های داخل غافل شده بود، معاونت قبل هم با نگاه به بیرون و مجامع بین‌المللی از یک سو می‌خواست که آنان برای مشکلات داخل راه‌حل ارائه دهند و از سوی دیگر تلاش داشت تمام شاخص‌های تعیین شده و تحمیل شده از مجامع بین‌المللی را در مورد زنان بدون توجه به بوم کشور اجرائی کند، که از جمله آنان سند2030 بود که دولت گذشته با شدت و حدت تلاش داشت آن را اجرائی کند اما این دولت همان‌گونه که در برنامه‌های کلان اقتصادی تغییر روش داده و نگاه به درون دارد، در بخش زنان نیز با نگاه به توانمندی داخلی امکان و شرایط پیشرفت و توسعه را فراهم نمود، لذا شاهد هستید که با بازگشت به درون، بازگشت به توانمندی‌ها و به کارگیری استعدادهای زنان در داخل کشور توانسته هم زمینه تلاش بیشتر زنان در عرصه‌های علمی و ورزشی را فراهم کند، هم شرایط کار مناسب‌تری را برای زنان تدارک ببیند، به گونه‌ای که شاهد کاهش بیکاری در سال گذشته در بخش زنان بودیم و توانستیم از نفوذ بیگانگان در نهاد‌های مرتبط با زنان جلوگیری کنیم.

از سوی دیگر معاونت زنان دولت سیزدهم به داشته‌های خود توجه کرده و به جای چشم‌دوختن به شاخص‌ها و دیکته‌های بیرونی، معیارها و ملاک‌های ارزشی خود را مورد توجه قرار داده و همین امر موجب رشد و ارتقای زنان شده است.

این دولت به جای اینکه مسئله سند 2030 را مورد توجه قرار دهد، به سند تحول دولت مردمی عنایت داشته و تعهد دارد که به هیچ صورتی موارد تحمیل شده‌ای که با فرهنگ اصیل ایرانی اسلامی ما سازگاز نیست را اجرائی نسازد، لذا اینکه به غلط سعی کردند القا کنند که سند 2030 با تحفظ اجرا می‌شود مطلب کاملا انحرافی و غلطی است. سند 2030 در داخل به هیچ صورتی چه با تحفظ چه بی‌تحفظ اجرا نمی‌شود، اصلا سند 2030 قابلیت تحفظ مصطلح در امر حقوقی را ندارد و آنچه که دولت قبل گفته بود که ما سند 2030 را با تحفظ اجرا می‌کنیم، دروغی آشکار بود، چرا که چنین امری در مورد سند 2030 که سندی الزام آور نیست، مصداقیت ندارد اما آنچه در ارتباط با «ایورا» (کارگروه توانمند‌سازی اقتصادی زنان اتحادیه کشورهای حاشیه اقیانوس هند) گفتیم که این امر یک آموزش اقتصادی از سوی زنان ایران برای زنان کشورهای حاشیه اقیانوس هند است و آن‌جا اشکال وارد کردند که در چارچوب سند 2030 است (چرا که ممکن است این‌گونه تلقی شود که هر فعالیت بین‌المللی در چهارچوب توسعه پایدار تعریف شده است)، عنوان کردیم که مثل همه فعالیت‌های بین‌الملل ما با تحفظ صورت می‌گیرد، این به معنی تحفظ اصطلاحی بر اسناد نیست بلکه به معنی آن است که اصول و ارزش‌های خود را حفظ می‌کنیم، اگر چه آنان پایبند به این اصول نباشند ولی ما به آن مقید هستیم، مثل وقتی که در مهمانی‌های بین‌الملل برسر میزی که مشروبات باشد نمی‌نشینیم، یا با نامحرم دست نمی‌دهیم، در آموزش «ایورا» هم حدود و مسائل خودمان را نگه می‌داریم و آموزش ما بر پایه ارزش‌های بومی خودمان استوار است، لذاست که در آغاز پذیرش این مسئولیت ذکر کردیم فقط جنسیت مرد و زن را به رسمیت می‌شناسیم و خواستیم که سایر جنس‌ها را حذف کنند و همین‌طور در دعوت از آنان در نشست تهران، طرح خود را برای حمایت از زنان در برابر فساد و مقابله با سوءرفتار با آنان در محیط‌های اداری و اجتماعی مصوب نمودیم.

خدا را شاکریم که رهبر فرزانه ما محکم در برابر اجرائی شدن سند۲۰۳۰ ایستادند و می‌توان گفت حرکتی که ایشان انجام دادند، همانند حرکت امام در برابر کاپیتولاسیون بود و یک «نه» بزرگ به سلطه‌گری فرهنگی غرب به شمار می‌آید.

یکی از دستگاه‌هایی که در مسئله «حجاب و عفاف» مسئولیت دارد، معاونت زنان و خانواده است، عملکرد خودتان در این حوزه را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

همان‌طور که می‌دانید ما به عنوان یک دستگاه ستادی عمل می‌کنیم، بنابراین قدرت اجرائی برای پیاده ‌سازی یا اجرائی کردن مستقیم یا مقابله و ترویج به شکل وسیع را نداریم؛ بله ما حمایت‌هایی را از جمعیت‌ها و گروه‌هایی که در این زمینه کار می‌کنند و همین‌طور برنامه‌هایی را برای آموزش و رفع شبهه از طریق گروه‌ها و جمعیت‌های مردم‌نهاد داریم، همین‌طور مسئولیت عمده معاونت در همکاری با شورای انقلاب فرهنگی و سیاستگذاری‌های مرتبط با حجاب و عفاف هست که در آن جلسات نقش فعال و ارائه دهنده پیشنهاد در حیطه‌های مختلف را داشته ایم. همچنین معاونت در کمیسیون‌های مرتبط با لایحه عفاف و حجاب نقش فعال و موثری را ایفا کرده است، اما در ارتباط با زنان سرپرست خانوار از طریق بهزیستی پیگیر برنامه‌های مرتبط با زیست عفیفانه نسبت به این زنان، که به عنوان یک تکلیف ذکر شده هستیم، یعنی در واقع رصد این امر به عنوان یک تکلیف بر عهده معاونت قرار داده شده و مراحل پیشرفت امور آموزشی و حمایتی را در این زمینه انجام می‌دهیم.

اما همان‌طور که می‌دانید، عمده مسئولیت پیاده ‌سازی این امر به عهده وزارت کشور، به عنوان قرارگاه مرکزی و دستگاه‌های اجرائی مربوطه است و آنچه امروز در سطح جامعه نمود دارد، عدم اجرای صحیح قوانین است وگرنه در داشتن قانون مشکلی نداریم و قوانین ما به طور کامل پاسخگوی مسائل مرتبط با عفاف و حجاب می‌باشد، اما در عمل و همین‌طور رویه‌هایی که برای اجرای قانون پیش گرفته می‌شود، نیاز به تجدید نظر و اصلاح و تکمیل داریم.

یکی از دستگاه‌هایی که در قبال مسئله «جوانی جمعیت» مسئولیت دارد، معاونت زنان و خانواده است، در این رابطه عملکرد خودتان را چطور ارزیابی می‌کنید؟

از اولین ابلاغ‌هایی که پس از تصویب قانون جوانی جمعیت انجام گرفت، خطاب به معاونت زنان بود که این معاونت تلاش کرد در راستای رصد چگونگی اجرای مواد مختلف قانون جوانی جمعیت، مکاتبات و پیگیری‌های متعددی را با دستگاه‌های اجرائی داشته باشد.

در مورد ماده ۲۰،۲۷،۲۲ و بسیاری از مواد دیگری که مرتبط با زنان بود، برخی از این پیگیری‌ها به نتیجه مثبت رسید و برخی هم به دلیل موانعی که وجود داشت، هنوز به نتیجه مطلوب نرسیده است، که از جمله آن ماده ۲۷ است که به دلیل کمبود پزشک در بسیاری از مناطق محروم، امکان انتقال پزشکان به محل کار همسر یا محل سکونت اصلی فراهم نمی‌شود. برخی از موارد دیگر مانند ایجاد مهدکودک‌ها، با وجود پیگیری‌های مستمر معاونت، به دلیل وجود نداشتن مکان یا بودجه، هنوز به نتیجه نرسیده است که البته ما امیدواریم با تصویب یک درصد بودجه دستگاه‌ها، بخشی از این مشکل را بتوانیم از این طریق پوشش بدهیم و رفع مشکلات، امکانات مادی و تجهیزات را از این مسیر انجام دهیم.

در زمینه فرزند‌آوری، از افراد و مجموعه‌هایی که تلاش می‌کنند، توسط معاونت، پشتیبانی شده و هم افزایی در قالب نشست‌های علمی برگزار شده است، همین طور پشتیبانی از گروه‌هایی که در مسئله سقط جنین و پیشگیری از آن فعال هستند، انجام و باز هم در دست انجام است که برخی از این موارد در قالب موادی به تصویب ستاد ملی جمعیت رسیده است.

برنامه‌های دیگری نیز در دست تدوین داریم که امیدواریم در ستاد ملی زن و خانواده به تصویب برسد تا بتوانیم بیمه اجتماعی زنانی که دارای چهار فرزند به بالا هستند را توسط دولت به مرحله اجرا در بیاوریم و همین طور برنامه‌هایی را برای اهداء جنین، حفظ سلول‌های بارداری برای زنانی که به سن عدم باروری نزدیک می‌شوند و مواردی مشابه این را در دستور تدوین لایحه داریم.

یکی از تلاش‌های معاونت برای پشتیبانی از جمعیت این بوده که برخی از قوانین موجود را به صحنه عمل بیاورد و با هماهنگی دستگاه‌های اجرائی برای حفظ جمعیت و حمایت از افزایش جمعیت، همچنین حمایت از خانواده‌های پرجمعیت تلاش نماید که از جمله آنها اهداء زمین به چهارقلوها بوده که به صورت نمادین انجام گرفته است، با توجه به اینکه تعداد چهارقلوها در سال حدود ۲۰ الی ۲۵ خانواده است، امکان عملیاتی شدن آن به واقع نزدیک‌تر بود، لذا این کار را به صورت نمادین از سال ۱۴۰۰شروع کردیم و بحمدالله جز در یکی دو استان که مشکل آپارتمان یا زمین داشتند در سایر استان‌ها این کار اجرائی شده است.

علاوه‌بر این‌ها، برای اینکه از تجرد قطعی دهه شصتی‌ها جلوگیری شود، که این امر در روستاها به صورت یک مسئله اضطراری و هشدار در آمده و ضرورت دارد برای آن برنامه‌ریزی فوری صورت بگیرد، برنامه تسهیلات ویژه ازدواج دهه شصتی‌های ساکن روستا با همکاری سه دستگاه مرتبط انجام گرفت که این مسئله می‌تواند تسهیلات کم‌بهره در بخش‌های کالابرگ جهیزیه، تسهیلات اشتغال و تسهیلات ازدواج دهه شصتی‌ها را رقم بزند، همین‌طور پوشش بیمه تامین اجتماعی این زوجین که این مسئله بحمدالله امسال در روز ازدواج صورت گرفت، در صدد هستیم برای زوجینی که از این مسیر وارد چرخه خانواده می‌شوند شرایط ویژه‌تری را برای فرزندآوری قرار دهیم تا از فرصت محدودی که دارند برای تشکیل خانواده استفاده کنند.

حذف جمهوری اسلامی ایران از «کمیسیون مقام زن سازمان ملل» یکی از اقدامات عجیب غربی‌ها بود که با وجود اتهامات خودشان در مسئله زنان، این‌گونه رفتار کردند؛ نظر شما در این باره چیست؟

بله، همان‌طور که فرمودید و قبلاً هم ما متذکر شدیم، این کار خلاف همه رویه‌های سازمان ملل بوده و بدعتی بسیار نامناسب و زننده را در سازمان ملل ایجاد کرد و تنها با فشارهای سیاسی از جانب قدرت‌های سلطه این‌کار انجام گرفت، چراکه فعالیت‌هایی که ایران داشت کشورمان را از سایر کشورها متمایز می‌کرد، از جمله اینکه ایران توانسته بود به زنان پناهنده افغانستانی سرویس‌های مختلف بهداشتی و آموزشی ارائه دهد و مدیر اجرائی زنان سازمان ملل هم از این اقدام ایران تشکر کرد.

به هر حال همان‌طور که همه جهان متوجه شده‌اند، مدعیان حقوق بشر با حرکت‌های یک جانبه و تحمیل افکار خود تلاش دارند بر جهان حکومت کنند، اما دوره آنها رو به زوال است و بحمدالله با سیاست‌های خوبی که ایران با همپیمانانش پیش گرفته است، از جمله در نشست «بریکس» اهتمام بر این است که این حرکت‌های ظالمانه خاتمه یابد. ملت‌ها می‌خواهند که مسئله چندجانبه‌گرایی و عدم تحکم قدرت‌های سلطه‌گر در سازمان ملل مورد توجه قرار گیرد.

عملکرد شما در زمینه تخصیص بیمه زنان خانه دار و تسهیلاتی مانند دورکاری و تغییر ساعت کاری برای بانوان که همواره مطرح بوده است، چگونه بوده است؟

در مورد بیمه زنان خانه‌دار موضع دولت مشخص است و معاونت زنان هم تلاش می‌کند در حد امکان و مقدورات دولت، این امر را پیگیری کند، همان‌طور که می‌دانید سال‌های زیادی است که این مسئله مطرح شده و بسیاری از رئیس‌جمهورها در سخنان انتخاباتی خود این امر را وعده می‌دهند اما متاسفانه شرایط اعتباری و پشتوانه بودجه‌ای برای چنین امری فراهم نیست. در این دولت به لطف خدا برای اولین بار بیمه زنان خانه‌دار در حال تحقق است و در مرحله نخست برای زنان خانه‌دار روستایی که دارای سه فرزند هستند شروع شده و امیدوار هستیم به سایر زنان سرایت نماید.

مسائل دیگری مانند دورکاری، از مواردی است که با پیگیری معاونت زنان پس از کرونا اجرائی شد، اگرچه ما از اجرای آن به صورت شامل و فراگیر راضی نیستیم و برخی مدیرانی که همکاری لازم را نداشتند، موجب عدم تحقق این امر به شکل کامل شدند.

کم شدن ساعت کاری هم در صورتی که به شکل دورکاری باشد، قابلیت پذیرش دارد اما بدون این امر با قوانین کار در تضاد است، البته کم شدن ساعت کاری برای مادرانی که دارای فرزند زیر ۶ سال هستند قانونی و در حال اجراست.

برای تربیت و پرورش مادرانِ آینده، مطابق با فرهنگ و ارزش‌های جامعه چه باید کرد؟ همچنین دستگاه‌های موثری مثل آموزش و پرورش، حوزه‌های علمیه، سازمان تبلیغات اسلامی، مساجد، بسیج و... چه نقشی در این رابطه دارند و شما برای نیل به این هدف، با این دستگاه‌ها چقدر تعامل داشته‌اید؟

ما با همه دستگاه‌ها و نهادهای فرهنگی هماهنگی‌هایی را داریم و در برخی موارد نیز تقسیم کار مناسبی را انجام داده‌ایم که از جمله آنها، مسئله رویداد خانواده فرهنگ عامه است؛ در این رویداد ۹ گروه خانواده‌محور تشکیل شده و مسائل خرد و کلان خانواده از جهت فرهنگی و تربیتی مورد توجه قرار می‌گیرد، این کارگروه‌ها که با همکاری دستگاه‌های اجرائی مرتبط و با اتصال حلقه‌های میانی، نیروهای مردمی، سمن‌ها و با محوریت معاونت زنان و خانواده مشغول به کار شده، درصدد است که برای بسیاری از خلاءهای فرهنگی خانواده برنامه داشته باشد و در راستای تربیت، مهارت‌آموزی، مقابله با شبهه‌ها، هجوم فرهنگی دشمن و در یک کلام ترویج سبک زندگی ایرانی اسلامی با یک حرکت جمعی و با تلاش همه دست‌اندرکاران فرهنگی هدف بزرگی را در طول یک سال جهت‌گیری کرده و به ثمر رساند. در همین رابطه، دوره‌های آموزشی برای مادران و پدران دانش‌آموزان جهت حفاظت و حمایت از فرزندانشان و در فضای مجازی دوره‌های دیگری برای سربازان جهت شیوه‌های رفتاری و مهارتی در خانواده تدارک دیده شده و با مسئولان مربوطه هماهنگی لازم به عمل آمده است.

به نظر شما پشت پرده اغتشاشات سال گذشته که شعار «زن، زندگی، آزادی» را علم کرده بودند، چه بود و چرا مسئله «زنان» همواره مورد توجه دشمنان ما است؟

شکی نیست که مثل همیشه خواستند از زنان برای مطامع خود استفاده کنند، در همه صحنه‌هایی که در سال گذشته اتفاق افتاد، زنان قربانی بودند، از آنان سوءاستفاده شد، آنها سپر اهداف و مطامع شوم استکبار قرار گرفتند و تلاش شد به نام آنها کام دشمن را شیرین کنند، وگرنه همان‌طور که در آغاز مصاحبه ذکر شد کسانی مانند سلطنت‌طلب‌ها اعتقادی به جایگاه‌های والا و تاثیرگذار برای زنان ندارند و سخن و عملکردشان قبل از انقلاب بیانگر این است که برای ازبین بردن ارزش‌های زن و وسیله قرار دادن او از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کنند؛ البته مردم ما به خوبی در جریان اغتشاشات سال گذشته آنها را شناختند، کسانی که حتی در کلام به حرمت و عفت زنان رحم نکردند و با سخنان، شعارها و الفاظ سخیف خود که در تقابل با فرهنگ ایرانی و با فرهنگ اسلامی بود، ماهیت و باطن خود را به مردم نشان دادند.

چشم‌انداز آینده و برنامه‌های آتی شما در معاونت زنان و خانواده چیست؟

آینده بسیار روشن است و «الگوی سوم زن» می‌تواند جهان تشنه و به بن‌بست رسیده در مسئله زن و خانواده را نجات بخشد. معتقدیم باید توان خود را برای ارتقاء مهارت‌، آگاهی‌، دانش و توان زنان به کار گیریم و از بسیاری از موانعی که از رشد زنان پیشگیری می‌کند، با حمایت فرهنگ اصیل خود جلوگیری‌نماییم؛ نیاز داریم همه زنان دست به دست هم دهند تا برای ارتقاء جایگاه مناسب زنان در عرصه‌های مختلف موفق شوند و از غرب که بیشترین ضربه را به حیثیت زن وارد کرده و بالاترین ظلم را به زنان در عرصه‌های مختلف خانواده و جامعه روا داشته، مطالبه‌گری کنند.