با دست خودم ریخته بودم... (گفت و شنودی از نوع دیگر )

کد خبر: ۲۶۹۹۵۶

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۴۰۲ - ۲۲:۲۲

این روزها که جهان اسلام در شهادت جانسوز حضرت

اباعبدالله الحسین و یاران بی‌تکرارش(علیهم‌السلام) به سوگ نشسته است، ستون گفت و شنود را به نوعی دیگر می‌نگاریم...

مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین سید محمد کوثری، پیرغلام حضرت اباعبدالله علیه‌السلام که مداحی و نوحه‌سرایی او در محضر امام راحل(ره)شهرت ویژه‌ای دارد، نقل می‌کند که؛ یکی از روزهای ماه محرم برای حضور در مراسم عزاداری از خانه خارج شدم. در میانه راه کودکانی را دیدم که موکب کوچکی زده بودند و اصرار کردند برایشان روضه بخوانم. اول قبول نکردم ولی با اصرار آنها به موکبشان وارد شدم و روی منبری که با روی‌هم گذاشتن آجر ساخته بودند نشستم و چند بیتی برایشان خواندم. برایم چای آوردند و من که از نوشیدن آن اکراه داشتم، بی‌آن‌که متوجه شوند، چای را در گوشه‌ای ریختم و با تشکر از کودکان خداحافظی کردم و به سراغ مجالس عزای معتبری که وعده داده بودم

رفتم.

مرحوم کوثری می‌گوید؛ آن شب وقتی به خانه رسیدم، دیروقت بود و با خستگی به خواب رفتم. در عالم رؤیا حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله علیها را دیدم که روی به من کرده و فرمودند:

ـ «‌آقای کوثری! تنها روضه‌ای که از تو قبول شد، همان چند بیتی بود که برای آن کودکان خواندی».

و در ادامه گفتند:

ـ «چرا آن چای را دور ریختی؟ من آن چای را با دست خودم برایت ریخته بودم».