احمدیان در نشست بریکس:

پیوستن ایران، عربستان و ونزوئلا سهم بریکس را از ذخایر انرژی ارتقاء می‌دهد

کد خبر: ۲۶۹۸۶۳

تاریخ: ۰۲ مرداد ۱۴۰۲ - ۲۱:۴۳

دبیر شورای عالی امنیت ملی گفت: بی‌تردید پیوستن کشورهایی همچون جمهوری اسلامی ایران، عربستان سعودی و ونزوئلا می‌تواند سهم بریکس از ذخایر انرژی جهان را به سطح ممتازی ارتقا دهد.

علی اکبر احمدیان، نماینده مقام معظم رهبری و دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان که برای حضور در نشست دبیران شورای امنیت ملی اعضای بریکس به آفریقای جنوبی سفر کرده است، در جمع اعضای این نشست مواضع جمهوری اسلامی ایران درخصوص امنیت سایبری را تشریح کرد.

به گزارش مهر، احمدیان در ابتدای سخنان خود ضمن اعلام تشکر جمهوری اسلامی ایران از ابتکار رئیس‌جمهور و مقام‌های عالی جمهوری آفریقای جنوبی بابت تشکیل این نشست و دعوت از ایران ابراز امیدواری کرد تا با همکاری و مساعدت تمامی اعضای بریکس روند پذیرش درخواست جمهوری اسلامی در این مجموعه‌ مهم و اثرگذار آغاز و به سرعت به انجام برسد.

وی تاکید کرد: بی‌تردید پیوستن کشورهایی همچون جمهوری اسلامی ایران، عربستان سعودی و ونزوئلا می‌تواند سهم بریکس از ذخایر انرژی جهان را به سطح ممتازی ارتقا دهد.

دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان در ادامه گفت: فضای سایبر، زیست بومی برخاسته از ترکیب چند نوع فناوری نوین است که به موازات زیست بوم واقعی و فیزیکی موجود، با ماهیتی نو و به ‌صورت دیجیتال در ابعاد مختلف به‌سرعت در حال رشد و توسعه بوده و تقریباً همه‌ حوزه‌های فعالیت‌های جوامع بشری را تحت تأثیر قابلیت‌ها و مزایای خود قرار داده، به‌گونه‌ای که از یک سوی، آن را کاملاً متمایز از دوران‌های گذشته‌ حیات انسانی ساخته و از سوی دیگر، شاید زندگی انسانی بدون آن ناممکن باشد.

احمدیان افزود: این زیست بوم جدید اما همان‌گونه که دارای فرصت‌های فراوانی برای زندگی بشری بوده و چهره‌ متفاوتی به آن بخشیده است، می‌تواند تهدیدهای بی‌شماری را هم متوجه جوامع و افراد انسانی نماید که ضرورت ایجاب می‌کند با آنها هوشمندانه مواجه شویم.

وی خاطرنشان کرد: این فضا به دلیل ماهیت فنی و فناورانه‌ خاص، به‌صورت ذاتی و همچنین به‌صورت عمدی، دارای آسیب پذیری‌های فنی بوده و علاوه‌بر آن که امنیت سایبری سامانه‌ها، شبکه‌ها و زیرساخت‌های متصل به آن را دچار خدشه می‌گرداند، قادر خواهد بود، متناسب با سطح آسیب وارده، امنیت خصوصی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حتی امنیت ملی کشورها را با مخاطره‌ جدی مواجه نماید.

احمدیان افزود: حمله‌ سایبری به شبکه‌ برق سراسری و یا حمله‌ سایبری به شبکه‌ بانکی، شبکه‌ حمل‌ونقل ریلی و هوایی و دریایی و... از جمله مصادیق تهدیدهای زیست سایبری و مخاطرات امنیتی ناشی از آن است.

دبیر شواری عالی امنیت ملی گفت: ماهیت شبکه‌ای فضای سایبر و قدرت تعامل زیاد بر بستر آن و انجام فعالیت‌های تبادلی برای امور مختلف اقتصادی، اجتماعی و بانکی بر بستر این شبکه‌ها، امکان گسترش تهدیدات و حملات سایبری از درون شبکه‌های یک کشور به شبکه‌های سایر کشورهایی که با آنها تبادلات مذکور صورت می‌گیرد، را به وجود می‌آورد، در نتیجه، امنیت سایبری و به عبارت دیگر امنیتِ این کشورها به یکدیگر مرتبط بوده و متأثر از امنیت سایبری یکدیگر است.

احمدیان تاکید کرد: به بیان بهتر، امنیت سایبری دارای قلمرو جهانی و منطقه‌ای بوده و محدود به یک کشور نیست و به همین دلیل نیازمند همکاری و تعامل بین کشورهای هم‌سو با یکدیگر است تا از این رهگذر امنیت خود را در سایر حوزه‌ها نیز مصون بدارند.

وی خطاب به حضار گفت: یکی دیگر از چالش‌های حوزه‌ سایبر استفاده‌ برخی از کشورها از سامانه‌ها و سکوهای طراحی شده‌ خود برای وابسته کردن سایرین، در شکل و قالبی نوین و در نتیجه مداخله در تحولات داخلی کشورهای دیگر و امنیت آنها با سوءاستفاده از این محصولات است که نمونه‌ بارز چنین سوءاستفاده‌ای پلتفرم‌های ایالات متحده‌ آمریکاست.

احمدیان خاطرنشان کرد: تجربه‌ کشور من نشان داده که آمریکایی‌ها چگونه با بهره‌گیری از این امکانات تلاش کرده‌اند انواع مختلفی از مداخلات و ناامنی‌ها را در جوامع دیگر ایجاد نمایند.

دولت آمریکا با در اختیار داشتن مدیریت جهانی اینترنت

بر حکمرانی کشورهای مختلف به‌ویژه در حوزه‌ امنیت ملی آنها

اعمال نفوذ می‌کند

وی گفت: فقدان قوانین عادلانه‌ بین‌المللی در حوزه‌ی فضای سایبر موجب گردیده تا دولت آمریکا با در اختیار داشتن مدیریت جهانی اینترنت و توسعه‌ سکوهای (پلت‌فرم‌های) اینترنتی از قبیل گوگل، توئیتر، اینستاگرام و غیره، فضای سایبر بین‌المللی را قلمرو حاکمیتی خود بداند و بر حکمرانی کشورهای مختلف به‌ویژه در حوزه‌ امنیت ملی آنها اعمال نفوذ نماید.

فضای سایبری هر کشور مانند فضای فرکانسی آن کشور

باید به‌صورت اختصاصی توسط دولت‌ها مدیریت شود

دبیر شورای عالی امنیت ملی افزود: فضای سایبری هر کشور مانند فضای فرکانسی آن کشور، باید به‌صورت اختصاصی توسط دولت‌ها، مدیریت شود و فعالیت بدون مجوز سکوهای اینترنتی که عموماً آمریکایی هستند، موجب بروز چالش‌های امنیتی در کشورهای مختلف از جمله در ایران شده است. البته تصور می‌کنم، بسیاری از کشورهای شرکت‌کننده در این اجلاس نیز تجربه‌هایی از این قبیل داشته باشند.