زمزمه‌های شروع جنگی دیگر بین ارمنستان و جمهوری آذربایجان

کد خبر: ۲۶۹۶۶۷

تاریخ: ۳۱ تير ۱۴۰۲ - ۲۱:۴۰

نخست‌وزیر ارمنستان با‌ اشاره به تشدید تنش‌ها میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان از احتمال بروز یک درگیری جدید بین

2 کشور خبر داده و همزمان، رئیس‌جمهوری آذربایجان نیز گفته است آماده رو‌به‌رو شدن با هرگونه سناریویی است.

جمهوری‌های آذربایجان و ارمنستان از سال 2020 میلادی بر سر منطقه مورد مناقشه «قره‌باغ» وارد جنگ شده‌اند که در نتیجه آن جمهوری آذربایجان کنترل بخشی از قره‌باغ و 7 ناحیه اطراف آن را به کمک ترکیه و صد البته رژیم صهیونیستی به دست گرفت. پس از آن نیروهای حافظ صلح روسیه در کریدور «لاچین» و در خط تماس در قره‌باغ مستقر شدند.

حالا طی 2 سال گذشته باکو و ایروان بارها با پادرمیانی روسیه و اتحادیه اروپا مذاکره کرده‌اند اما این مذاکرات تاکنون نتیجه‌ای دربر نداشته است. یکی از مهم‌ترین مشکلات باقی‌مانده بر سر مسیر مهم «لاچین» است که باکو آن را مسدود کرده و یا ایست بازرسی شدید را اعمال می‌کند. تنش‌ها بر سر این مسئله طی روزهای اخیر نیز بار دیگر تشدید شده است. در همین راستا «نیکول پاشینیان» نخست‌وزیر ارمنستان در مصاحبه با خبرگزاری فرانسه که روز جمعه منتشر شد، هشدار داد در صورتی که دو کشور جمهوری آذربایجان و ارمنستان نتوانند درخصوص یک معاهده صلح به توافق برسند، «بسیار محتمل است» که یک درگیری جدید بین دو کشور رخ دهد. وی در این خصوص گفت: «تا زمانی که معاهده صلح امضا نشده و چنین معاهده‌ای به تصویب پارلمان‌های دو کشور نرسیده باشد، البته احتمال وقوع جنگ (جدید) (با جمهوری آذربایجان) بسیار زیاد است.»

نخست‌وزیر ارمنستان همچنین در بخشی از مصاحبه خود باکو را به «نسل‌کشی» در منطقه قره‌باغ کوهستانی که نیروهای ارمنستان و جمهوری آذربایجان تاکنون دو بار بر سر کنترل این منطقه کوهستانی با یکدیگر جنگیده‌اند، متهم کرد و گفت: «این آماده‌‌سازی برای یک نسل‌کشی نیست، بلکه خود نسل‌کشی است که در جریان است.»

رئیس‌جمهوری آذربایجان نیز در سخنانی امضای توافق‌نامه صلح با ارمنستان را منوط به عقب‌نشینی ایروان از «ادعاهای ارضی» خود علیه باکو دانست. الهام علی‌اف گفت: در شرایط امروز که نرم‌های قوانین بین‌المللی به طور فاحش نقض و به صورت گزینشی اجرا می‌شوند، آذربایجان باید برای هر سناریویی آماده ‌باشد و نیروهای مسلح خود را تقویت کند... زمانی که قوانین بین‌المللی کار نمی‌کنند و زمانی که امضا زدن دیگر چندان مهم نباشد، تنها نیروها تضمین‌کننده صلح خواهند بود.»