اخبار ویژه

کد خبر: ۲۶۹۶۱۴

تاریخ: ۳۱ تير ۱۴۰۲ - ۰۰:۰۶

با این کارنامه افتضاح روی‌تان می‌شود کلاس دیپلماسی هم بگذارید؟!
روزنامه هم‌میهن مدعی شد روابط با کشورهای آفریقایی بیهوده است و باید با کشورهای قدرتمند تعامل کرد.
این روزنامه در یادداشتی نوشته است: «آمدوشد با کشورهای جهان، امری پذیرفته‌شده در عرف دیپلماتیک است. لکن ‌این سفرها زمانی دلچسب و مفید است که هدفمند و متضمن منافع‌ملی باشد، نه این‌که از روی ناچاری و به‌روایتی احساسی و صرفاً در شکل‌وشمایل نمایشی و تشریفاتی انجام شود.
کشورها معمولاً یا بازیگرند یا غیربازیگر. البته دراین‌ميان نیز برخی تحت عناوینی خودساخته در لاک توهم و خیال‌پردازی رفته و نرم‌ها و دنیایی در مراودات به‌زعم خود ابداع کرده‌اند که جز خسران و انزوا نتیجه‌ای دربر ندارد. تجربه نشان‌داده است که در گوشه انزوا و به‌دور از ارکستر جهانی، تکنوازی خود را سر دادن، عایدی نصیب کشور‌ها نمی‌کند.
سفرهای دیپلماتیک به‌ویژه سفر سران به دیگر کشورها باید متناسب با وزن و جایگاه روابط دو کشور باشد و نتیجه ملموس این سفرها به سمع و نظر مردم‌ رسانده شود. صرف تنظیم چند سند و برگزاری چند مراسم و ردوبدل ‌شدن چند واژه یا گفتمان غیرواقعی، گرچه ممکن است خوراک تبلیغاتی برای مصرف داخلی فراهم کند ولی از دید صاحب‌نظران و کسانی‌ که دستی بر آتش روابط بین‌الملل و دیپلماسی دارند، حنایی بی‌رنگ و نمایشی فاقد رنگ‌وبو است. کشور پهناور ایران با پشتوانه تاریخ بی‌نظیر خود به‌علاوه موقعیت ویژه جغرافیایی، سرمایه‌های مادی، معنوی و انسانی، استحقاق و لیاقت و شایستگی میهمانی یا میزبانی قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی که در زمره بازیگران سیاسی، اقتصادی، صنعتی، تکنولوژیکی و... هستند را دارد، نه این‌که از این همه کشورهای مقتدر منطقه‌ای بریده و تنها به دامن کشورهای ورشکسته و عقب‌مانده جهان ازجمله ونزوئلا، کوبا، نیکاراگوئه، کنیا، زیمبابوه، اوگاندا و... پناه ببریم. این امر نشان از انزوا، سیکل معیوب و درنهایت ظلم به کشور باعظمتی مثل ایران است. نگاهی به برخی شاخصه‌های کشورهایی که اخیراً میزبان سیدابراهیم‌رئیسی بودند این واقعیت تلخ را به‌اثبات می‌رساند و کام‌ هر ایرانی را تلخ می‌کند.
اوگاندا کشوری است با حدود ۴۶میلیون جمعیت با مجموع تجارت خارجی حدود ۱۲میلیارد دلار که ۴میلیارد دلار آن را صادرات
و ۸میلیارد دلار را واردات تشکیل می‌دهد. درباره جایگاه بین‌المللی اوگاندا همین‌‌بس که تنها ۲۲سفارت در کشورهای جهان‌ دارد و میزبان ۴۱سفارت خارجی از حدود ۲۰۰کشور جهان است. کنیا کشوری است با جمعیت ۵۳میلیون نفر و تجارت خارجی حدود ۲۱میلیارد دلار که حدود ۱۵میلیارد دلار
آن را واردات و ۶میلیارد دلار آن را صادرات تشکیل می‌دهد. کنیا دارای
۵۶ سفارت در کشورهای جهان و میزبان ۹۳سفارت خارجی است.
زیمبابوه نیز کشوری است با جمعیت ۱۶میلیونی که حدود ۱۳میلیارد تجارت خارجی دارد که ۶میلیارد دلار صادرات و حدود ۷میلیارد دلار واردات است. در پایتخت زیمبابوه ۴۲سفارت خارجی حضور دارند و این کشور نیز ۵۱ سفارت در جهان دارد.
در خبرها از میزان حجم یک‌میلیون‌دلاری صادرات ایران به زیمبابوه گزارش شده است. درحالی‌که مطمئناً هزینه سفر ابراهیم رئیسی بیش از این میزان است. به نظر می‌رسد دستاورد فنی و تکنولوژیک این سفر حتی از سفر ناصرالدین‌شاه به فرنگ کمتر باشد.
بزرگ‌ترین خدمت به ایران در عرصه بین‌المللی، بازگرداندن جایگاه واقعی ایران و برقراری رابطه متوازن با تمام کشورها و اجتناب از فرو افتادن در دام کشورهای معدود چون چین و روسیه و باز کردن ‌دست‌وپای روابط از قید کشورهای عقب‌افتاده، منزوی و ضعیف جهان و درنهایت حرکت به‌سوی اعتلای ایران، متناسب با جایگاه واقعی آن است».
درباره این نوشته پر غلط، نکات متعددی شایان تذکر است که به چند مورد ‌اشاره می‌شود. نخست این که برخلاف ماموریت غربگرایان برای ترویج نگاه تحقیر‌آمیز به جهان غیر غرب، خود دولت‌های غربی به کشورهای آفریقایی و آمریکای لاتین و آسیایی به عنوان کشورهای پر از فرصت اقتصادی - چه در تامین نیاز‌های راهبردی خود و چه در زمینه صادرات و نفوذ سیاسی و فرهنگی و امنیتی- نگاه می‌کنند. غربگرایان از یک‌طرف روابط با کشورهای معمولی انباشته از فرصت‌های اقتصادی را مسخره می‌کنند و از طرف دیگر تعامل با کشورهایی مثل چین را زیر سؤال می‌برند و حال آن‌که در این مورد نیز بالاترین تجارت با چین را در دنیا همین کشورهای اروپایی و آمریکا دارند. به بیان دیگر غربگرایان همان‌گونه که در هشت سال دولت خود نشان دادند، دنیا را در چهار کشور و دیپلماسی را در حد التماس و انفعال می‌شناسند و دیپلماسی را باج‌دهی و گدایی متقابل تصور می‌کنند.
در همین سفر آقای رئیسی، صادرات محصولات پتروشیمی، تاسیس پالایشگاه فراسرزمینی، کشت فراسرزمینی، صادرات فنی و... پیش‌بینی شده و از جمله بناست بخشی از نیاز‌های ایران برای تامین کالاهای اساسی بدون پرداخت دلاری تامین شود که ضربه بزرگی به تحریم‌ها و مدیریت درست منابع ارزی برای مصارف ضروری دیگر است. ضمنا تجارت با آفریقا هم نه یکی دو میلیون بلکه به بالای یک میلیارد دلار رسیده و البته دولت بنا دارد این حجم تجاری را به ده برابر افزایش دهد. در موضوع آمریکای لاتین نیز تعاملات گسترده موجب افزایش صادرات نفتی و غیر نفتی، درآمدزایی ارزی (مثلا در زمینه کشتی‌سازی و پالایشگاه ‌سازی) و تامین معادل ارزی یا چند تن طلا به عنوان پشتوانه مهم اقتصاد کشور شد.
دیگر این‌که باید از غربگرایان پرسید آیا خروجی واگذاری انبوه امتیازات نقد در برجام و دیپلماسی کذایی با چشم آبی‌های غربی، چیزی جز دو برابر شدن تحریم‌ها، تعطیلی برنامه در حال پیشرفت هسته‌ای، توقف پروژه‌های بزرگ نیروگاهی و پالایشگاه ‌سازی و عقب‌انداختن اقتصاد کشور به مدت هشت سال بود تا جایی که اقتصاد ایران در رتبه‌بندی جهانی شش پله سقوط کرد!؟
مدیران هم میهن بهتر از هرکس می‌دانند اما کتمان می‌کنند که دولت متبوع آنها با همان نسخه معیوب دیپلماسی به جایی رسید که زیر
300 هزار بشکه نفت فروخت، خزانه ارزی را جارو کرد و 480 هزار میلیارد کسری به علاوه 1500 هزار میلیارد تومان بدهی به ارث گذاشت اما دولت بعدی توانسته در کنار توسعه صادرات غیر نفتی، رکورد فروش نفت بدون برجام را به رکورد پنج ساله برساند و کسری بودجه را کاهش دهد و بخشی از بدهی‌ها را تسویه کند. این‌ها تفاوت دو دیپلماسی است.

رئیس ‌MI6: چین در جنگ اوکراین شریک کامل روسیه است
رئیس‌سرویس جاسوسی انگلیس، رئیس‌جمهور چین را شریک در حمله به اوکراین معرفی کرد.
جان مور رئیس‌ام‌آی‌سیکس، گفت دولت چین و رئیس‌‌جمهور این کشور، شی جین پینگ، شریک کامل حمله روسیه به اوکراین هستند.
به گزارش روزنامه گاردین‌، ریچارد مور در یک سخنرانی کم‌سابقه در پایتخت جمهوری چک گفت: از آغاز حمله روسیه به اوکراین، چین به طرزی روشن از مسکو حمایت کامل دیپلماتیک کرد که ایستادن در کنار روسیه در سازمان ملل متحد، از نشانه‌های آن بود.
او افزود: توازن قدرت بین روسیه و چین به نفع پکن تغییر کرده و این امر به اعتبار ولادیمیر پوتین در روسیه لطمه زده است.
به گزارش گاردین، سخنان ریچارد مور در پراگ دومین حضور عمومی او از سال ۲۰۲۰ بود که ریاست ام‌آی سیکس را به‌دست گرفته است. چین به اظهارات مور واکنش نشان نداده ‌اما به نوشته گاردین، پاسخ پکن خشمگینانه خواهد بود. دراین میان، روسیه پیشنهاد رئیس‌تشکیلات مخفی انگلیس به «روس‌های ناراضی از جنگ در اوکراین» برای همکاری اطلاعاتی با غرب جهت پایان دادن به جنگ را محکوم کرد.
گفتنی است طرف‌های غربی تلاش دارند از نزدیکی چین و روسیه ممانعت به عمل آورند. تلاش مور برای تحقیر روسیه بر سر روابطش با چین در حالی است که طرف اروپایی، از موضع ضعف با چین تعامل می‌کند. چنان‌که دویچه وله آلمان، سه ماه قبل در گزارشی نوشت: «یک ماه پس از سفر نخست‌وزیر اسپانیا، رئیس‌جمهور فرانسه و رئیس‌کمیسیون اتحادیه اروپا نیز راهی چین شدند. به غیر از تشویق چین برای اعمال فشار جهت توقف جنگ اوکراین، مهم‌ترین هدف این سفر‌ها، نگرانی‌های فزاینده از شتاب گرفتن تراز تجاری منفی ۲۷ عضو اتحادیه اروپا با چین است. از سال ۲۰۲۰ تا کنون، واردات ۲۷ عضو این اتحادیه از چین، با جهش
۶۲ درصدی به ۶۲۶ میلیارد یورو رسیده، در حالی که صادرات اروپا به چین تنها
۱۳ درصد رشد کرده و به رقم ۲۳۰ میلیارد یورو رسیده است. این حجم عظیم شکاف تراز تجاری، در حالی است که اتحادیه اروپا به شدت نیازمند رونق تجارت خارجی برای بهبود وضعیت اقتصادی است. چین همچنین سال گذشته ۵۸۱ میلیارد دلار صادرات به آمریکا داشت، اما تنها ۱۸۰ میلیارد دلار
واردات از این کشور انجام داد. تولید ناخالص داخلی چین با رقمی بالای
۱۸ تریلیون دلار از مجموع اقتصاد ۲۷ عضو اتحادیه اروپا فراتر رفته و اکنون به سطح اقتصاد آمریکا نزدیک می‌شود».
از سوی دیگر امانوئل ماکرون رئیس‌جمهور فرانسه دو ماه قبل در بازگشت از سفر چین گفت: «اروپا باید در برابر فشار برای تبدیل شدن به دنباله‌روی آمریکا مقاومت کند، وابستگی خود را کاهش دهد و از کشیده‌شدن به رویارویی چین و آمریکا بر سر تایوان اجتناب کند. خطر بزرگ این است که وسط بحران‌هایی گیر بیفتیم که بحران‌ ما نیست. اروپایی‌ها نمی‌توانند بحران در اوکراین را حل کنند، چطور ما می‌توانیم درباره تایوان بگوییم مراقب باشید، اگر‌اشتباهی انجام دهید، ما آنجا خواهیم بود؟ اگر تنش‌ها بین آمریکا و چین داغ شود، ما زمان و منابع لازم برای تأمین مالی خود را نخواهیم داشت».
همزمان با سخنرانی رئیس‌ام‌آی سیکس درباره شراکت چین و روسیه، ویلیام برنز رئیس‌سازمان سیا نیز تاکید کرد: چین تنها کشوری است که درصدد تغییر نظم‌ بین‌الملل است و قدرت اقتصادی، دیپلماتیک، نظامی و فناوری برای تحقق این هدف را دارد.
یادآور می‌شود ویلیام برنز دو سال قبل هم گفته بود: «در صحنه بین المللی که بیش از پیش پیچیده و رقابتی شده، رویکرد چین، بزرگ‌‌ترین چالش ژئوپولیتیک آمریکاست... روسیه و ایران، دیگر تهدید‌‌های بزرگ امنیتی هستند.».

کلاهبرداری چند میلیاردی یک مجرم امنیتی
طبق مدارک موجود، حسین رونقی و خانواده‌اش طی پروژه‌ای کثیف و دروغین، با سوءاستفاده از اعتماد دیگران از طریق حساب‌های خانواده و نزدیکانش، حداقل ۳ میلیارد تومان پول دریافت کرده است.
به گزارش  روزنامه جوان، یکی از براندازان حامی پهلوی ادعا‌هایی افشاگرانه را درخصوص سوءاستفاده حسین رونقی، از چهره‌های مجازی براندازان و مجرم امنیتی، از کمک‌های مالی بیان کرده است. او گفته که حسین رونقی به بهانه کمک به زندانیان سیاسی در ایران، مبلغ ۳ میلیارد تومان دریافت و برای مصارف شخصی خود استفاده کرده است.
این فرد با انتشار تصاویر فیش‌های واریزی در صفحه اینستاگرامش نوشته «طبق مدارک موجود، حسین رونقی و خانواده‌اش طی پروژه‌ای کثیف و دروغین، با سوءاستفاده از اعتماد دیگران و برای کمک به مردم، از طریق حساب‌های خانواده و نزدیکانش، حداقل ۳ میلیارد تومان پول دریافت کرده است. این مبالغ طی چند ماه به صورت مداوم به حسابشان واریز شده. او حتی کراوات و سنجاق سینه شیروخورشیدش هم از خودش نیست و در مورد اینکه این پول‌ها صرف چه شده، نه تنها پاسخگو نبوده بلکه با آنفالو و بلاک سعی در فرار از حقیقت داره. درخصوص اعتصاب غذا با عسل و ارده و پا‌های شکسته و ادعا‌های خانواده‌اش، مبنی بر خون بالا آوردن و خطر مرگ هم جز جوکی کثیف و بازی با احساسات مردم، چیز دیگری نبود. درخصوص دروغ‌های دیگرش، زندانیان سیاسی و هم‌بندانش قبلاً افشاگری‌هایی کرده‌اند.»
لازم به ذکر است زمانی که حسین رونقی بازداشت شد، از همان ابتدا و حتی برای سوار شدن در ماشین ضابطین قضایی هم هیاهوی بیهوده کرد. در دوران بازداشت و زندان هم هر روز یک دروغ از سوی خانواده او درباره شکنجه رونقی منتشر می‌شد و حتی گفتند هر دو پای او در زندان شکسته شده است و بعد همه او را سالم دیدند! گفتند در اعتصاب غذاست و بعدتر مشخص شد حتی صبحانه کاملش را هم در زندان می‌خورده و عسل و ارده هم داشته و همه این افشاگری‌ها هم از سوی خود براندازان انجام می‌شد. از جمله، علی نوری درباره او نوشته بود: «زمانی هم که توسط زندانی‌های سیاسی دیگر مدام‌تر و خشک می‌شد، مصرف عسل و ارده بخشی از اعتصابش بود!»
فرد افشاکننده سپس طی یک استوری از کمک مالی و اعتماد به رونقی ابراز پشیمانی کرد. همین افشاگری مقدمه مطالب دیگری از این دست علیه حسین رونقی در توئیتر شد و یک کاربر دیگر در توئیتر هم نکاتی را درخصوص کلاهبرداری حسین رونقی به اسم کمک به زندانیان مخالف جمهوری اسلامی بیان کرد. او در چند توئیت نوشت: «من که نه قبل از بازداشت و نه طی بازداشت ایشون از ماجرای این پول‌ها خبر نداشتم. بی‌خبر از همه جا به نیابت از شخصی بخش اعظم هزینه بیمارستان ایشون رو درست بعد از آزادیشون پرداخت کردم و البته که بیمارستان بیش از مبلغ پرداختی بنده به ایشون تخفیف داد. البته که این موضوع رو من زمانی که برگ ترخیص ایشون رو تحویل گرفتم متوجه شدم و بی‌هیچ صحبتی برگ ترخیص رو تحویل جناب نظری و رسید پول رو هم تحویل جناب پناهی وکیلشون دادم که البته هم جناب نظری هم جناب رونقی با این قضیه به تندی برخورد کردند. تا به امروز هیچ یک از این سه نفر نه به بنده و نه به شخصی که من به نیابت ازشون پول رو واریز کردم این موضوع رو اطلاع ندادن. البته که بعد از آزادیشون بار‌ها حضوراً هم جناب رونقی رو دیدم و هم جناب نظری رو و بار‌ها هم با هم تماس تلفنی داشتیم. جناب رونقی این مبلغ برای درمان شما پرداخت شده بود به نظرتان وظیفه شخصی و اخلاقی حکم نمی‌کرد که این موضوع را به بنده اطلاع دهید؟ لطفا توضیح می‌دید زمانی که همه در تمدید قرارداد اجاره خود مانده‌اند چطور در عرض یک سال از نواب به فاطمی و بعد هم به محله‌ای بالاتر از سعادت‌آباد نقل مکان کردید و همزمان خودرو و موتورسیکلت خریداری و البته کل وسایل منزل را نیز عوض کردید و اون سه تومنم نگرفتید؟»