توضیح و تصحیح

کد خبر: ۲۶۹۳۸۸

تاریخ: ۲۷ تير ۱۴۰۲ - ۲۲:۱۹

در واکنش به انتشار خاطراتی درباره شهید مهدی خوش‌سیرت در ستون «مقاومت در فضای مجازی»‌، سردار کمیل مطیع‌دوست از همرزمان این شهید، توضیحاتی را درج و برای صفحه فرهنگ مقاومت ارسال کرد. گرچه این مطلب همان‌طور که در ابتدای آن مشخص است، به نقل از سایت مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، چاپ گردیده است، اما در جهت روشنگری و نشر حقایق درباره یکی از سرداران شهید، این توضیحات ارائه می‌شود. متن ارسالی سردار مطیع‌دوست به این شرح است:

روزنامه کیهان در شماره 23337 تاریخ 7/4/1402 در صفحه 8 با استفاده از سایت مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس مطلبی را منتشر نموده که دچار ‌اشتباهاتی درباره سردار شهید مهدی خوش‌سیرت است. تیتر اصلی آن با خط درشت نوشته شده «راز شهیدی که مرخصی نمی‌رفت» اینجانب به عنوان سرباز کوچکی که تا آخرین عملیات هم در کنار این شهید بودم این جمله را تحریفی آشکار می‌دانم چرا که گاهی مرخصی‌هایمان نیز با هم بود. متأسفانه در متن این‌گونه به غلط درج شده است: «خوش‌سیرت در روزهای پایانی عمر شریفش از خجالت خانواده‌های شهیدان و به‌خصوص پس از شهادت دو برادرش حسین و رضا خوش‌سیرت، بعد از عملیات نیز به مرخصی نمی‌آمد.» این درحالی است که عقد ایشان در پشت خاکریزهای جبهه نبود بلکه ایشان کمتر از یک‌سال قبل از شهادتش در ایام مرخصی به سنت حسنه ازدواج گردن نهاد!!

ضمنا در مبحث امام جماعت مطلبی به رشته تحریر درآمده از جمله اینکه شهید مهدی خوش‌سیرت قبل از عملیات کربلای پنج با افراد ذیل‌الذکر به شناسایی می‌رفته، از جمله: 1- آقای حسین املاکی قائم‌مقام لشکر در حالی که حسین آقا تا همان ایام مسئول اطلاعات عملیات لشکر بود، نه قائم‌مقام! 2- اسم فرمانده گردان کمیل، مهدی اصغری‌خواه درج گردیده که آن بزرگوار محمد اصغری‌خواه بوده است. 3- برادر صادق رضایی جانشین گردان بوده و در شناسایی‌ها هم برادر حسن (هوشنگ) پروانه، فرمانده گردان امام حسین(ع) نیز ایشان را همراهی می‌کرد.

نویسنده در سطور پایانی به تواضع شهید اصغری‌خواه و اکراه ایشان از امام جماعت شدن پرداخته و ‌اشاره کرده که شهید اصغری‌خواه با توجه به اصرار زیاد همراهان هیچ‌گاه امامت جماعت را نمی‌پذیرفت و در کمال تواضع آن را رد می‌کرد ولی «خوش‌سیرت» خودش می‌رفت! و فقط نیروها می‌توانستند تشخیص دهند که چه کسی شایستگی دارد در جایگاه امام جماعت بایستد!

اینجانب این سطر آخر را هم دور از واقع می‌دانم.