اعتراض به حجّی که گرداننده‌اش دستگاه یزیدی است

کد خبر: ۲۶۸۹۲۷

تاریخ: ۲۱ تير ۱۴۰۲ - ۲۰:۲۸

عجيب و فوق‏‌العاده است اينكه امام حسين(ع) در سوم شعبان وارد مكه مى‏ شود و ماههاى رمضان، شوّال، ذى‌القعده و ذى‌الحجه تا هشتم اين ماه را يعنى ايامى كه عمره مستحب است و مردم از اطراف و اكناف به مكه می‌آيند در آنجا می‌ماند.

كم‌كم فصل حج می‌رسد. مردم از اطراف و اكناف و حتى از اقصى‏ بلاد خراسان به مكه می‌آيند. روز «ترويه‏» مى‏‌شود، يعنى روز هشتم ذى‌‏الحجه، روزى كه همه براى حج از نو لباس احرام مى‏‌پوشند و می‌خواهند به منى و عرفات بروند و اعمال حج را انجام بدهند.

ناگهان امام حسين‌(ع) اعلام می‌كند كه من مى‌خواهم به طرف عراق و كوفه بروم. يعنى در چنين شرايطى پشت مى‏‌کند به كعبه، پشت مى‏‌كند به حج، يعنى من اعتراض دارم.

اعتراض و انتقاد و عدم رضايت خودش را به اين وسيله و به اين شكل اعلام می‌كند، يعنى اين كعبه ديگر در تسخير بنى‌اميّه است؛ حجى كه گرداننده‌اش يزيد باشد، براى مسلمين فايده‏‌اى نخواهد داشت.

اين پشت كردن به كعبه و اعمال حج در چنين روزى و اينكه بعد بگويد: من براى رضاى خدا رو به جهاد مى‌كنم و پشت به حج، رو به امر به معروف مى‏‌كنم و پشت به حج، اين يك دنيا معنى داشت، كار كوچكى نبود. اين پشت كردن به كعبه تسخير شده امويان و حجى كه گرداننده‏‌اش دستگاه يزيدى بود- حجى كه ظاهرش اسلامى و روحش جاهلى بود- نشان داد كه اسلام اين صورت خالى نيست كه خاطرها آسوده باشد، معنى و حقيقت است كه به خطر افتاده است.

ارزش تبليغاتى، اسلوب، روش و متد كار در اينجا به اوج خود می‌رسد.

سفرى را در پيش می‌گيرد كه همه عقلا (يعنى عقلايى كه بر اساس منافع قضاوت مى‏‌كنند) آن را از نظر شخص امام حسين ناموفق پيش‌‏بينى مى‌كنند؛ يعنى پيش‌بينى مى‌كنند كه ايشان در اين سفر كشته خواهند شد، امام حسين در بسيارى از موارد پيش‌‏بينى آنها را تصديق‏ می‌كند، مى‌گويد:

خودم هم می‌دانم. مى‌گويند: پس چرا زن و بچه را همراه خودت مى‌برى؟ می‌گويد: آنها را هم بايد ببرم،.... و به این وسیله در واقع خودِ دشمن را ناآگاهانه استخدام کرد که حامل یک عده مبلّغ برای امام حسین و برای اسلام حسینی علیه یزید و اسلام یزیدی باشد.

همه براى اين است كه اين صدا (اعتراض به کعبه در تسخیر بنی‌امیه و حجی که یزید‌، گرداننده‌اش است) هرچه بيشتر به عالم برسد، بيشتر به جهان آن روز اسلام برسد و بيشتر ابعاد تاريخ و ابعاد زمان را بشكافد و هيچ مانعى در راه آن وجود نداشته باشد..                                                                                  * مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى(حماسه حسینی ج1و2) ج‏17، ص: 370- ص369؛ ص641؛ ص225

با تلخیص و ویرایش جزئی