تا مردم خودشان تغییر نکنند انتظار نصرت خدا بیهوده است

کد خبر: ۲۶۸۰۷۸

تاریخ: ۱۰ تير ۱۴۰۲ - ۱۸:۵۴

آيه۱۱ سوره رعد- «إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ» آب بسيار صاف و پاكى است بر سر آنهايى كه به انتظار هستند كه هميشه خدا از يك راه غيرعادى كارها را درست كند، مى‌‏ريزد.

انتظار بيهوده نكشيد.

«انَّ» يعنى تحقيقاً مطلب اين است؛

تحقق و واقعيت اين است كه: هرگز خداوند اوضاع و احوال را به سود مردم عوض نمى‌‌كند.

«حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ» مگر وقتى كه خود آن مردم آنچه مربوط به خودشان است، آنچه كه در خودشان هست: اخلاق، روحيه، ملكات، جهت، نيات و بالأخره خودشان را عوض كنند.

آيا ما مى‌توانيم مدركى بهتر از اين پيدا كنيم؟

آيا بيشتر از اين مى‌توان اطمينان پيدا كرد كه انتظارات به شكل انتظاراتى كه ما داريم- دفع بلاها و جلب رحمت الهی بدون تغییر در اخلاق، روحيه، ملكات، و بالأخره انقلاب و تحول درونی- بيهوده است؟

نصّ قرآن است، با نصّ قرآن نمى‌توان كارى كرد.

- بر اساس آیه مذکور-‌، ملت‌، بايد «يُغَيِّرُوا» باشد، بايد ابتكار و فكر و نقشه داشته باشد، بايد خودش شخصاً براى خود تصميم بگيرد و انتخاب كند.

هر وقت ملتى رسيد به جايى كه: خودش براى خودش تصميم گرفت؛ خودش راه خود را انتخاب كرد و خودش در كار خود ابتكار به خرج داد، چنين ملتى مى‌تواند انتظار رحمت و تأييد الهى را داشته باشد، انتظار آن چيزهايى كه قرآن نام مى‌برد:

فيض‌هاى الهى.

اعانت‌هاى الهى.

نصرت‌هاى الهى.

* مجموعه آثار استاد شهيد مطهری‌، ج‏17، صص: 225 -222-

با تلخیص و ویرایش