روزه بدون توبه!

کد خبر: ۲۶۳۰۲۶

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۴۰۲ - ۱۸:۵۵

عبادت بدون توبه قبول نيست، اول بايد توبه كرد.

گفت: «شستشويى كن و آنگه به خرابات خرام» اول بايد شستشو كرد، بعد وارد آن محل پاك و پاكيزه شد.

ما تا توبه نكنيم، چه عبادتى مى‏ كنيم؟!

ما توبه نمى‏‌كنيم و روزه مى‏‌‌گيريم!

توبه نمى‏‌كنيم و نماز مى‏‌خوانيم!

توبه نمى‏‌كنيم و به حج مى‏‌رويم!

توبه نمى‏‌كنيم و قرآن مى‏‌خوانيم!

توبه نمى‏‌كنيم و ذكر مى‏‌گوييم!

توبه نمى‏‌كنيم و در مجالس ذكر شركت مى‏‌كنيم!

به خدا قسم اگر شما يك توبه بكنيد تا پاك بشويد و بعد يك شبانه‌روز با حالت توبه و پاكى نماز بخوانيد، همان يك شبانه‌روز به‌اندازه ده سال، شما را جلو مى‏ برد و به مقام قرب پروردگار مى‏‌رساند. سوراخ دعا را گم كرده‏ ايم، راهش را بلد نيستيم.

واقعاً توبه بكنيد، بعد خودتان را در يك جوّ و فضاى مقدس مى‏ بينيد، احساس مى‏ كنيد كه لطف و عنايت الهى بر روح شما سايه افكنده است، احساس مى‏ كنيد گروهى از فرشتگان دور شما را گرفته‌‏اند، پاك مى‏شويد، چون در حالت توبه‌، انسان خودبينى را از دست مى‌دهد، خود را ملامت مى‏ كند و گناهان خويش را در نظر مى ‏گيرد.

* مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى(آزادی معنوی)

ج‏ ۲۳؛ ص۵۴۹- با تلخیص و ویرایش جزئی