در گفت‌وگو با امیر قادر رحیم‌زاده فرمانده قرارگاه مشترک پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص) بررسی شد

پدافند هوایی جهان اسلام و سامانه‌‌های لایه پنهان در دفاع هوشمند

کد خبر: ۲۶۲۴۲۲

تاریخ: ۱۵ فروردين ۱۴۰۲ - ۲۱:۰۹

گفت‌وگو و تنظیم: عزیزالله محمدی(امتدادجو)

جنگ اخیر روسیه و اوکراین و نقش آشوب‌برانگیز ناتو در ایجاد این جنگ و نیز تحولات پرشتاب منطقه غرب آسیا و همچنین لفاظی‌‌های برخی سیاستمداران ناپخته ومتوهم متصل به رژیم صهیونیستی در شمال غربی ایران، موضوعاتی بودند که نگاه‌ها و توجه‌ها را به موضوع پدافند هوایی ایران دوباره جلب کرد و با توجه به تغییر ساختار این نیرو در سال‌های اخیر، به‌ویژه طی دو سال گذشته و نیز رزمایش چند هفته قبل صورت گرفته از سوی این ساختار، تحت عنوان «مدافعان آسمان ولایت»، ما را برآن داشت که با امیر قادر رحیم‌زاده، فرمانده قرارگاه مشترک پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص) به یک گفت‌وگوی مفصل بنشینیم.

امیر رحیم‌زاده با رویی گشاده، درست مقارن با شب عید و سال نو، بعد از بازدید از مراکز پدافندی و در لحظاتی که باران بهاری نوید طراوت طبیعت و دلها را می‌داد در دفتر خودش پذیرای ما شد و با زبانی آمیخته به گویش شیرین آذری در نهایت صمیمیت و صداقت و با انرژی خاص بود؛ از وجوه عملکرد پدافند هوایی و ساختار تدافعی قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص) گفت.

تفاوت ساختار فعلی پدافند هوایی با ساختار قبلی در چیست ونسبت این دو به همدیگر چگونه است و ویژگی‌های ساختار فعلی چه مواردی هستند؟

ببینید! تا سال 1387 پدافند هوایی به عنوان یکی از فرماندهی‌‌های عمده نیروی هوایی ارتش بود؛همان‌طور که عرض کردم بنده هم زمانی فرمانده همان پدافند در نیروی هوایی بودم. در سال 87 بر اساس تغییر دکترین دفاعی کشور و به فرمان رهبری، قرار شد که پدافند نیروی هوایی از دل نیروی هوایی خارج و تفکیک گردد که بدین ترتیب در حقیقت تفکیک آفند و پدافند در ارتش صورت پذیرفت؛ بر مبنای همین دستور فرماندهی معظم کل قوا، همان موقع قرارگاه پدافندی تشکیل شد که عنوان نیروی پدافند هوایی را نداشت؛ این تاسیس و تشکیل قرارگاه پدافند هوایی

خاتم الانبیاء(ص) دهم شهریور 1387 بود که الان به‌نام روز پدافند هوایی در تقویم ثبت شده است.

علت آنکه در آن موقع و در بدو تفکیک این مجموعه به نام قرارگاه شناخته شد و تحت عنوان نیرو فعالیت نکرد؛ این بود که پدافند هوایی فقط در نیروی هوایی نبود و در سایر نیروها هم بخش‌های پدافندی موجود بودند که باید این توان پدافندی متمرکز و در یک شبکه یکپارچه به‌کار گرفته می‌شد؛ چون ماموریت تفکیک‌پذیر برای پدافند، بین پدافند ارتش و یا سپاه و سایر نیروها امکان نداشت و در نهایت باید تمام توان پدافندی کشور در یک بستر که همان شبکه یکپارچه پدافندی بود فعالیت می‌کرد.

تقریبا تمام نیروهای سه گانه ارتش و همین طور سپاه، به‌ویژه هوافضا، دارای توان پدافندی بودند و همین طور یکی از اجزای اصلی پدافند هوایی، هواپیماهای شکاری و رهگیری نیروی هوایی ارتش است که ما همیشه تعدادی از این هواپیما‌‌ها را به‌صورت هواپیماهای Alert به‌عنوان بازوان بلند پدافند هوایی در پایگاه‌های نیروی هوای داریم؛ بنابراین اگر در سال 87 بلافاصله تفکیک در قالب نیرو انجام می‌گرفت، بخشی از توان پدافندی نیروها به پدافند منتقل نمی‌شد؛ لذا تفکیک تحت عنوان و قالب«قرارگاه» انجام شد تا همه توان و اجزاء پدافندی، شامل سامانه‌‌ها و موشک‌‌ها و هواپیماهای طرح پدافندی و... ارتش و سپاه احصاء و جمع‌آوری و تحت کنترل عملیاتی قرار بگیرد.

این ساختار ادامه داشت تا اینکه در اوایل سال 98 این احساس در ستاد کل نیروهای مسلح به‌وجود آمد که اهمیت پدافند هوایی و ماموریت آن که همواره مورد تاکید فرماندهی معظم کل قوا نیز هست؛ تا به حدی‌است که باید این قرارگاه خودش یک شکل مستقل پیدا کند و آن قرارگاه سابق که در دل ارتش و جدا شده از نیروی هوایی بود می‌تواند تبدیل شود به نیروی پدافند هوایی.

بنابراین در ساختار جدید، فرماندهی قرارگاه پدافند هوایی فعلی، مسئول تام و تمام و کمال پاسخگویی به کلیه اقدامات عملیاتی و تاکتیکی در آسمان کشور است و همه سامانه‌‌های پدافندی نیروی پدافند هوایی ارتش، نیروی هوا فضای سپاه و هواپیماهای طرح پدافند نیروی هوایی و هر سامانه پدافندی نیروهای مسلح، تحت کنترل عملیاتی همین قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص) قرار دارند.

در این ساختار، نیروها به عنوان بازوی اجرایی ذاتا مسئولیت ایجاد توان عملیاتی را دارند که این توان به‌صورت شبکه‌ای در اختیار قرارگاه قرارمی‌گیرد و قرارگاه پدافند هوایی برای پوشش پدافندی کل کشور، براساس طرح‌های عملیاتی که در کشور دارد توان عملیاتی موجود نیروها را سازمان رزم می‌دهد و آنها را به‌صورت یکپارچه به‌کار می‌گیرد.

پس، با این توضیحات و بر اساس تجربیات دوران دفاع مقدس، آن چیزی که شاید جزء نکات ضعف پدافندی ما در آن دوران بود؛ برطرف شده و در واقع پدافند به‌صورت یکپارچه و شبکه‌ای عمل می‌کند تا ضمن رفع نیاز کامل پدافندی از عدم هماهنگی‌های احتمالی هم دچار آسیب نشویم؛ سیر اقدامات شبکه یکپارچه پدافندی برای انجام یک ماموریت چگونه است؟

بله! همین قرارگاه پدافند هوایی که خدمت شما عرض کردم -مسئولیت تام و تمام در قبال پدافند هوایی کشور دارد- این ماموریت و مسئولیت و توان فرماندهی عملیاتی را در قالب شبکه یکپارچه پدافند هوای انجام می‌دهد.

شبکه یکپارچه پدافندی از یک مرکز عملیات پدافند هوایی در تهران به‌عنوان مرکز فرماندهی فرمانده قرارگاه اقدام می‌کند و تعداد مشخصی ازمراکز منطقه‌ای هم به‌صورت مشترک در کل مناطق کشور، تحت عنوان SOC اقدام می‌کنند که کاملا تحت نظر و فرماندهی ADOC یا همان مرکزعملیات فرماندهی پدافند هوایی قرارگاه قرار دارند.

این یکپارچگی شبکه پدافند هوایی به این معناست که در کلیه مناطق سطح کشورهر سامانه‌ای برای هر نیرویی که باشد؛ همه باید متصل به مراکز کنترل فرماندهی باشند و بر اساس دستور العمل و آیین نامه‌‌هایی که تدوین شده و همین‌طور دستور کنترلی که به تک تک سامانه‌‌ها داده شده، همه باید تحت فرماندهی این شبکه یکپارچه قرار بگیرند و بر همین اساس، بنده این ادعا را دارم که امروز به حول و قوه الهی، یکپارچگی شبکه پدافندی کاملا محقق شده و ما الان هیچ سامانه‌ای نداریم که خارج از شبکه یکپارچه پدافندی اقدامی بکند و همه فرماندهان به این موضوع و مسئله ملزم هستند و دقیقا این مهم را رعایت می‌کنند.

ما هم افتخار می‌کنیم به این قدرت و عظمت و حمیت شما و همکارانتان، با توجه به اینکه اشاره داشتید به رزمایش، بفرمایید که جزئیات این رزمایش چگونه بود؟ آیا رزمایش اخیر یک رزمایش سالیانه بر اساس رزمایش‌های برنامه‌ریزی شده بود؛ یا یک رزمایش ویژه و خاص بر اساس نیاز زمانی؟

ما هم مثل همه نیروها بر اساس برنامه سالیانه باید رزمایش پدافندی داشته باشیم. علت آن این است که وقتی آموزش‌هایی به کارکنان داده می‌شود و یا وقتی که سامانه‌‌های جدیدی در مدارعملیاتی و سازمان رزم پدافند هوایی قرارمی‌گیرند؛ بعد از آموزش‌های تئوری و آموزش‌های عملی، تمرینات لازم نیز باید صورت بگیرد و بعد از انجام این تمرین‌ها در قالب رزمایش، کارکنان آموزش دیده و سامانه‌‌های جدید در یگان‌ها سازماندهی می‌شوند و امکان قرار گرفتن در شبکه برای این سامانه‌‌ها ایجاد می‌شود تا در داخل شبکه امکان انجام عملیات داشته باشند.

بنابراین رزمایش در حقیقت آخرین مرحله از فرآیندهای آموزشی است که بعد از آن سامانه‌‌ها و افراد و یگان آماده رزم واقعی هستند؛ ما همه ساله این رزمایش‌ها را انجام می‌دهیم. امسال با توجه به فرمایشات مقام معظم رهبری و فرماندهی کل قوا که در شرف یابی بنده نیز تاکید برارتقاء پدافند هوایی و به‌ویژه روی موضوع هوشمند ‌‌سازی داشتند؛ اقداماتی مبتنی بر ابتکارات جدید صورت گرفت و به این نتیجه رسیدیم که امسال متفاوت از سال‌های گذشته که رزمایش بصورت شبیه ‌‌سازی در یک منطقه حساس و یا در منطقه‌ای دیگر مثلا سمنان و یا مثلا منطقه انرژی هسته‌ای یا یک نیروگاه و یا هر مراکز حساس دیگر که ما آنها را در منطقه عمومی رزمایش شبیه ‌‌سازی می‌کردیم و برخی از سامان‌ها را در آنجا گسترش و استقرار می‌دادیم و تمرین آفند و پدافند را انجام می‌دادیم؛ انجام شود.

امسال در حقیقت برای اولین بار، به‌صورت مشترک این کار را کردیم و یکی از ویژگی‌های بارز قرارگاه خاتم الانبیاء(ص) را به رخ کشیدیم که «هم‌افزایی» بود و نتیجه مطلوب بیش از هر چیز، آن بود که کارها به‌صورت مشترک بین نیروها صورت می‌گرفت؛ یعنی کارکنان ارتش و سپاه به‌صورتی که در کنار هم قرار داشتند با یک همدلی قابل تحسین حقیقت شعار«ارتش و سپاه یک لشکر الهی» را به نمایش گذاشتند، که اگر جدی و صادقانه بخواهیم بگوییم، این اولین رزمایشی بود که ارتش و سپاه به‌صورت مشترک و با هم‌افزایی و وحدت آن را برگزار کردند. ضمن آنکه این نحوه برگزاری رزمایش نه تنها یکی از ویژگی‌های متفاوت این رزمایش با سایر زمایش‌های ما قبل بود؛ بلکه بخشی از تمرین جدی هماهنگی بین ارکان پدافندی هم بود که در منطقه‌ای به وسعت دو سوم آسمان کشور به‌صورت حقیقی و نه به‌صورت منطقه شبیه ‌‌سازی شده و در محل‌های استقرار سامانه‌‌ها و جنگ افزارها اعم از سامانه‌‌های موشکی و هواپیماها و رادارها و سامانه‌‌های جمع‌آوری اطلاعات و جنگ الکترونیک و... در یک فضای کاملا واقعی و بر اساس جمع‌آوری اطلاعات و تجزیه و تحلیل‌‌ها متناسب با تهدیدات احتمالی موجود، طرح حمله‌ای علیه مراکز حساس و قابل دفاع انجام دادیم و در محل‌های واقعی و با فرماندهان صحنه و با سامانه‌‌های موجود در مراکز، این مراکز مورد حمله قرار گرفتند و توانستیم برای اولین بار این نوع رزمایش را برگزار کنیم.

واضح‌تر اینکه رزمایش با کارکنان واقعی و با سامانه‌‌های واقعی و با فرماندهان و با مشارکت همه مراکز صورت گرفت و این یکی از بزرگ‌ترین ارزیابی‌ها برای شبکه یکپارچه خودمان بود که ببینیم، فرماندهی بر صحنه عملیات در شرایط اضطرار مثل مورد هدف قرار گرفتن چند مرکز چگونه می‌تواند باشد؛ واین بسیار در ارتقاء مهارت کارکنان ما موثر بود و الحمدلله دستاوردهای بسیار زیاد و خوبی حاصل شد.

با این توضیح می‌توانیم بگوییم که اگر در سال‌های قبل درخصوص وسعت منطقه‌ای رزمایش نسبت به یک جغرافیا اشاره می‌شد در واقع این وسعت به‌صورت ماکت در یک منطقه دیگر شبیه سازی می‌شد و این رزمایش اولین بار بود که در وسعت واقعی صورت پذیرفته؟

معمولا در سال‌های قبل یک یا دو مرکز شبیه به یک موقعیت حساس و استراتژیک و یا یک منطقه جغرافیایی هدف، شبیه ‌‌سازی می‌شد؛ اما برای حمله به این موقعیت شبیه سازی شده از آسمان کل کشور برای حمله استفاده می‌شد و وقتی می‌خواستیم با حمله مقابله کنیم و رهگیری انجام بدهیم، هواپیماها از آن منطقه مثلا سمنان بلند می‌شدند و در خارج از موقعیت شبیه ‌‌سازی شده و پس از درگیری هوا به هوا با اهداف تعین شده، به موقعیت باز می‌گشتند.

این مرحله مقابله دقیقا تا مرحله گرم ادامه پیدا می‌کرد و فقط نقطه نهایی که در واقع مورد اصابت قرار گرفتن هدف بود، انجام نمی‌گرفت؛ دقیقتر اینکه در نقطه‌ای معین هواپیماهای مهاجم و پدافندی همدیگر را پیدا می‌کردند و وقتی شماره دم هواپیمای مهاجم از سوی هواپیمای پدافندی خوانده می‌شد، یعنی عملیات با موفقیت انجام پذیرفته بود.

بنابراین اگر مثلا رزمایش در منطقه سمنان بود، اما چون آسمان مناطق دیگر درگیر برد موشکی و هواپیماها و رادارها و سامانه‌‌ها بودند در واقع متاثر از رزمایش بودند و رزمایش در وسعت آسمان مناطق درگیر گسترش پیدا می‌کرد؛ اما امسال به غیر از آسمان کشور کلیه مناطق حساس تعین شده متعدد به‌صورت واقعی در مراحل مختلف رزمایش قرار داشتند و به تبع تعدد این مناطق و مراکز حساس، طبیعی است که فضای آسمان بیشتری از کشور در حوزه جغرافیای انجام مراحل مختلف رزمایش قرار داشتند. یکی از ویژگی‌های متفاوت دیگر این رزمایش رزم همزمان در چند نقطه حساس معین شده بود؛ مثلا اگر در شمال کشور جنگ الکترونیک داشتیم، در مرکز مقابله پدافندی با پهپادهای نیروی نارنجی صورت می‌پذیرفت و شلیک‌‌های برای اهداف پهپادی صورت می‌گرفت که همزمانی این نوع سناریوهای رزمایش در واقع برای ارتقاء سطح مهارت کارکنان وحصول اطمینان از نحوه فرماندهی فرماندهان و مراحل آزمایش سامانه‌‌ها صورت می‌گرفت.

این رزمایش مضاف بر آنچه گفته شد، دارای دو ویژگی خاص نیز بود؛ اولین ویژگی این بود که عمده اقدامات و سناریوهای تمرینی این رزمایش در شب انجام گرفت و دارای وجه انتقال و جابه‌جایی سامانه‌‌ها بعد از اجرای هر مرحله و عملیات بود که سامانه‌‌ها به‌طور متعدد- از نقطه‌ای به نقطه دیگر مرتب بر اساس طرح‌های عملیاتی- جابه‌جا می‌شدند.

دومین ویژگی این رزمایش این بود که کاملا در فضای جنگ الکترونیک انجام شد؛ یعنی اینکه تاب‌آوری سامانه‌‌های ما در مقابل جنگ الکترونیک دشمن مورد ارزیابی قرار گرفت تا میزان توانمندی سامانه‌‌های خودمان را در مقابل اخلال‌‌های دشمن بیشتر بررسی

کنیم. پیش از این ما این توانمندی‌ها را فقط از زبان

تولیدکنندگان سامانه‌‌ها و تجهیزات شنیده بودیم- به‌طور مثال صنایع دفاع نسبت به تجهیزات، میزانی از تاب‌آوری را گفته بود که ما در رزمایش توانستیم با عینیت و به‌طورعملی این قدرت و توانمندی را فرکانس‌های مختلف بسنجیم و به این نتیجه رسیدیم که سامانه‌‌های ما این قدرت و تاب‌آوری را دارند که در مقابل جنگ الکترونیک دشمن ایستادگی کنند و توان اجرای ماموریت‌ها را دارا هستند و کارکنان ما هم در معرض یک آموزش واقعی عملیاتی بسیار مهم قرار گرفتند.

با توجه به متمایز بودن این رزمایش از سایر رزمایش‌ها، چه تسلیحات جدیدی در این رزمایش به‌کار گرفته شد؟

ما در رابطه با تسلیحات دو نوع اقدام داریم. یکی از اقدامات مبتنی بر تسلیحاتی است که سابق بر این در رزمایش وجود و یا حضور نداشتند و امسال برای مرتبه اول بود که درمعرض آزمایش قرارگرفتند؛ به‌طورمثال «سامانه مجید» که جهت به‌کارگیری درارتفاع پست است و تا به‌حال درمدارعملیاتی قرار نگرفته بود و سامانه‌‌های دیگری از این قبیل درابعاد جنگ الکترونیک و جمع‌آوری اطلاعات.

وقتی صحبت از سامانه‌‌های پدافندی می‌شود غالبا دیدگاه عام این هست که فقط با موشک سر و کار داریم و این در حالی‌است که این‌گونه نیست و ما در پدافند هوایی سامانه‌‌های جنگ الکترونیک و جمع‌آوری اطلاعات را هم داریم که این سامانه‌‌ها قبل از وارد شدن به مرحله درگیری سخت، به‌طور نیمه سخت و یا نرم به‌کار گرفته می‌شوند که می‌تواند مسیر هر عملیاتی را تغییر و حتی دچار کنسل شدن بکند. با این توضیح حتما متوجه شدید که در این رزمایش از سامانه‌‌های مختلف اخلالگر استفاده شد که برای اولین بار بود که به‌کار گرفته می‌شدند که در حال حاضر به دلیل موضوعات حفظ اطلاعات امکان انتشار جزئیات آن فراهم نیست؛ اما مردم عزیزمان بدانند که این موضوع در رزمایش بسیار مهم بود.

یک کار جدید هم در این رزمایش انجام پذیرفت -که آن هم به دلیل آگاهی ما از رصد خودمان و سامانه‌‌های مستقر روی زمین‌مان توسط دشمن بود- و تا به‌حال به‌عنوان رزمایش و صورت واقعی اقدامی مشابه به آنچه عرض می‌کنم انجام نداده بودیم -و فقط برای خودمان به‌عنوان تمرین انجام داده بودیم- این اقدام به این دلیل در رزمایش به‌صورت آشکار و علنی انجام گرفت که دشمن دچار محاسبات غلط نسبت به داشته‌‌ها و توان دفاعی ما نشود و دست به حماقت نزند. بنابراین ما در این رزمایش برای اولین بار از سامانه‌‌های دفاعی لایه پنهان استفاده کردیم.

لطفا اگر موانع درز اطلاعاتی نسبت به سامانه‌‌های لایه پنهان وجود ندارد در این مورد بیشتر توضیح بدهید؟

سامانه‌‌های پدافند هوایی ما دو سری هستند. یک سری همین سامانه‌‌هایی هستند که الان مستقر هستند و قابل مشاهده است. اما سری دیگر سامانه‌‌های ما، لایه پنهان هستند که به‌طور کمین‌گاهی اقدام می‌کنند و چنانچه احساس به خطر شود از تونل‌های زیرزمینی خارج می‌شوند و از سکوهای مشخص خود عملیاتی می‌شوند.

این سامانه‌‌ها، سکوهای استقرار و اقدامشان، ارتباطاتشان و شبکه‌‌هایشان کاملا مشخص است و در تمرین‌ها بارها به کار گرفته شدند و همین تجهیزات و سامانه‌‌های لایه پنهان نیز بخشی از شبکه یکپارچه پدافندی هستند که در پدافند هوایی به‌کار گرفته می‌شوند. درخصوص تمام ابعاد حضور فیزیکی و اجرایی و عملیاتی آنها فکر شده و طرح‌های عملیاتی طراحی شده که بعد از هرعملیات به محل اولیه خود در لایه‌‌های پنهان باز می‌گردند.

دشمن بداند که ما همه احتمالات و معابر عبوری و نفوذی را به‌طور کامل رصد می‌کنیم و آگاهانه، تمام فعالیت‌های دشمن را زیر نظر داریم و آنها را تجزیه و تحلیل می‌کنیم و نوع فعالیت‌های آنها و تمرین‌های آنها در زیر نظر ما هست و رزمایش‌های آنها را هم کاملا اطلاع داریم و در همه معابر و همه لحظه‌‌ها دارای آمادگی کامل هستیم. و در همه نقاطی که آنها فکر می‌کنند امکان نفوذ دارند؛ هم، به‌اندازه کافی سامانه‌‌های لایه پنهان داریم و هم، به تعداد کافی نفرات دیده بان و هم به تعداد کافی سامانه‌‌های ارتباطی.

در این رزمایش علی رغم رزمایش‌‌های قبل که به‌صورت تمرینی این سامانه‌‌ها و تجهیزات به‌کار گرفته می‌شدند؛ تصمیم گرفته شد این بار به‌طورعملی به‌کار گرفته شوند و حتی بعضی از ابعاد لایه‌‌های پنهان همان‌طور که دیدید رسانه‌ای هم شدند که این اخبار در اختیار مردم و دوستان و دشمنان نیز قرار گرفت تا دشمن کار غلطی نکند که بعدا نتواند آن را جمع و جور کند.

یک موضوع جدی در این خصوص هست که بحث هماهنگی سپاه و ارتش است. این هماهنگی‌ها چگونه است؟ آیا کار را برای شما سخت نکرده و موازی کاری در این دو ارگان چگونه رفع می‌شود؟

اگر بگویم کار سخت نشده بود که اشتباه است. اول کار بالاخره نیاز به تدبیر و برنامه‌ریزی خاص وجود داشت و کار به همین راحتی نبود ولی به لطف خدا به محض اینکه مراکز کنترل فرماندهی تشکیل شد کار را به‌خوبی پیش بردیم و با جلسات منظمی که فرماندهان داشتند هماهنگی‌ها و بازدیدهای میدانی و کنفرانسی انجام پذیرفت و امروز با آموزش‌های جانبی بین سازمانی که داشتیم؛ رسیدیم به این نقطه‌ای که کار به نحو مطلوب و با توجیه عملیاتی پیش می‌رود و برادران سپاه و ارتش بدون تعلق به رنگ لباس و معیار قرار دادن ارتش و یا سپاه، تنها ماموریت خود را انجام می‌دهند و اصل در واقع انجام ماموریت و دفاع از آسمان کشور است؛ بنابراین، این مسائل جزئی باید تدبیر شود که به نحو لازم انجام شده و به لطف خدا با صفا و صمیمیت و با هم افزایی ارتش و سپاه، در کنار همدیگر با اعتقاد به یکپارچگی و وحدت فرماندهی امر دفاع از آسمان کشور را به پیش می‌برند.

آیا به اهداف سناریوهای طراحی شده در این رزمایش رسیدید و چه پیامی برای منطقه و جامعه به اصطلاح بین‌الملل داشتید؟

هر رزمایش یک سری اهداف داخلی را دنبال می‌کند و یک سری اهداف برون مرزی را. ما وقتی رزمایش را انجام می‌دهیم بر اساس اطلاعاتی که از دشمن داریم -که از طریق مراکز اطلاعاتی جمع شده و همیشه فعال هستند و جمیع فعالیت‌ها و ارتباطات و موضع‌گیری‌ها و سناریوهای تمرینی آنها را در اختیار داریم- و بر اساس این جامعه اطلاعاتی، یک سری سناریوهای محتمل را طراحی می‌کنیم و بر اساس آن سناریو محتمل یک بازی جنگ را انجام می‌دهیم که این مرحله قبل از رزمایش است. یکی از سناریوهای ما در این رزمایش انجام «بازی جنگ» بسیارهوشمندانه بود که به‌صورت نرم‌افزاری انجام شد که بر مبنای تاکیدات رهبری و فرمانده معظم کل قوا بر موضوع هوشمند‌‌سازی صورت گرفته؛ در همان بازی جنگ سناریوهای محتمل تمرین شد وعملکرد خودمان را برآورد کردیم و بر اساس همان بازی جنگ و اصلاحاتی که صورت گرفت رفتیم به عرصه رزمایش که با همین شیوه به همه اهداف موجود در سناریوی احتمالی رسیدیم و موفقیت همرزمان من در معرض قضاوت همه داوران زبده و کارشناسان در جای جای مناطق انجام رزمایش قرار گرفت که به شکر خدا کاملا موفقیت‌آمیز بود و ارزیابی‌ها نشان از آن داشت که با مهارت و توانمندی و تکنولوژی که در اختیار داریم بدون در نظر گرفتن ذره‌ای تاثیر از تحریم‌های موجود به اهداف تعیین شده رسیدیم. و شعار ما همان شعار معروف مردم ایران است که «ما می‌توانیم»و با همکاری ارتش و سپاه و صنایع دفاع، سامانه‌‌های مورد نیازمان را تهیه کردیم.

یکی از اهداف، مقابله با سناریوهای احتمالی دشمن بود و دیگری ارزیابی توانمندی سامانه‌‌ها در انجام ماموریت و نیز برآورد مجدد توانمندی شبکه یکپارچه پدافند هوایی بود که همه این اهداف در نهایت موفقیت و با کسب افتخار به حول و قوه الهی حاصل شد.

با این نوع تمرینات و رزمایش‌ها پیامی که داریم آن است که آسمان کشور ما برای نیروهای متخاصم کاملا خطرناک است و بدانند که اگر خدای نکرده قصد سوئی داشته باشند؛ قطعا ضربات مهلکی خواهند خورد و پیام ما به همسایه‌‌های خودمان پیام صلح و آرامش است.

همه بدانند که ما پدافند هوایی هستیم. ما برای حفظ امنیت تلاش می‌کنیم و بنابراین همه بدانند که ما کشورهای منطقه، قطعا توان تامین امنیت منطقه را داریم و هرکسی فکر می‌کند که اگر متکی به خود نباشد و با قرض گرفتن از جاهای دیگر می‌تواند امنیت برقرار کند قطعا نخواهد توانست و آنهایی که از جاهای دیگر نیرو و تسلیحات قرض می‌دهند توان ایجاد امنیت برای منطقه را نخواهند داشت و آنها برای سوءاستفاده متوسل به هر بهانه واهی هستند و علاوه‌بر نظر سوء، امنیت برای آنها معنایی ندارد که هیچ، بالعکس دقیقا آنها مخل امنیت هستند و ما در راستای تامین امنیت آسمان کشور و آسمان منطقه‌این آمادگی را داریم که با همه همسایگان خودمان همکاری کنیم تا خودمان بتوانیم امنیت آسمان منطقه را در اختیار داشته باشیم.

به‌ویژه کشورهای اطراف و کشورهای اسلامی باید بتوانند به‌صورت یکپارچه از خود دفاع کنند که پیشنهاد ما «پدافند هوایی جهان اسلام» است که در یک شبکه بتوانیم این امنیت را برای جهان اسلام و منطقه مهیا کنیم. همان‌طور که دشمنان ما به یک نقطه‌ای رسیده بودند که مثلا سنتکام را به‌وجود آوردند. پس ما هم می‌توانیم چنین شبکه یکپارچه پدافندی تحت عنوان پدافند جهان اسلام به‌وجود بیاوریم که این از نظر ما کاملا شدنی است تا کسی نتواند به آسمان جهان اسلام چپ نگاه کند و این آمادگی و اقتدار را ما در نزد خودمان کاملا دارا هستیم و امیدواریم زمینه اجرایی شدن این موضوع فراهم شود تا به کل دنیا نشان بدهیم که امکان برقراری امنیت آسمان منطقه و آسمان کشورهای اسلامی با همکاری نیروهای نظامی کشورها موجود است.

در واقع پدافند جهان اسلام جزء آرزوهای من به‌عنوان سرباز این ملت است که اعتقاد قلبی راسخ به این موضوع دارم و معتقدم واقعا کشورهای منطقه و به‌ویژه کشورهای اسلامی می‌توانند در کنار هم مسائل و مشکلات ایجابی توسط دشمنان را حل کنند و خودشان حافظ امنیت خودشان باشند و منافع نامشروع دشمنان از منطقه را قطع کنند و اگر ارتش‌های جهان اسلام در کنار یکدیگر قرار بگیرند دارای قوی‌ترین ارتش‌های دنیا هستند، دارای قوی‌ترین آفند و پدافند و نیروهای دفاعی هستند و ما هم با همین رزمایش‌ها تلاش داریم که این توانمندی‌ها را به نمایش بگذاریم و کاملا آمادگی داریم و می‌توانیم با همین کشورها تمرینات و رزمایش‌های مشترک برگزار کنیم؛ اما این موضوع یک التزام دارد. و آن التزام به یک اعتقاد است. اعتقاد به آن که خداوند به ما نیرویی داده است که ما می‌توانیم روی پای خودمان بایستیم. اعتقاد به این داشته باشیم که اسلام از قدرتی بالقوه و ذاتی برخوردار است که می‌تواند خودش به‌عنوان یک مکتب و دین، اقتدار خودش را ثابت کند و این فقط منحصر به موضوع پدافند و امر نظامی نیست و در سایر موارد مثل اقتصاد و فرهنگ و اجتماع نیز چنین است.

باید اعتقاد به خدا و به توانمندی خود داشته باشیم تا این موارد را با چشم ببینیم. «و من یتوکل علی الله و هو حسبه»پس بنابراین کسی که توکل به‌خدا داشته باشد بهانه‌ای برای آویزان شدن به این و آن ندارد و کشورهای اسلامی می‌توانند این را به‌عنوان نقشه راه دنبال کنند و از وابستگی و ضعف رها شوند و به آزادی واقعی و به

خوداتکایی برسند؛ آن خود اتکایی که اعتماد به نفس به درون خودمان داشته باشیم و با همین اعتقاد و خوداتکایی و با مد نظر قرار دادن «واعتصوا بحبل الله جمیعا و لاتفرقوا» می‌توانیم امورمان را پیش ببریم.

خیلی از مشکلات منطقه رها کردن حبل الهی است و اگر حبل و ریسمان الهی را داشته باشیم می‌توانیم یکی باشیم و همه با هم همفکر باشیم و همه با هم در کنار هم «اشداء علی الکفار و رحماء بینهم» باشیم.

سپاسگزاریم که فرصتتان را در اختیار ما گذاشتید و شور و با صداقت و به‌صورت رسا با ما و مخاطبینمان گفت‌وگو کردید.