اخبار ویژه

کد خبر: ۲۶۰۶۲۰

تاریخ: ۰۲ اسفند ۱۴۰۱ - ۲۲:۱۹

آقای جهانگیری! نامه اعتراض به خاتمی را حاج قاسم نوشت
اسحاق جهانگیری معاون روحانی در دولت سابق گفت: حاج قاسم می‌فهمید که برای حل مسائل کشور باید از ظرفیت خاتمی استفاده شود.
وی در گفت‌و‌گو با سایت جماران گفته است: حاج قاسم هم دهاتی و هم شهری و هم استانی من بوده است. من در جهاد بودم و ایشان در سپاه بود و مثل دوتا برادر بودیم. ممکن است این حرفم را خیلی‌ها قبول نداشته باشند ولی خودم باور دارم که حاج قاسم در مسئولین جمهوری اسلامی، حالا در کنار رهبری که مسئله‌اش جداست، با هیچ‌کس رابطه‌اش صمیمی‌تر از من نبوده است... حاج قاسم همان بود که ساعت‌ها با من مذاکره کرد که چگونه راه‌حل پیدا کنیم این محدودیت‌ها و حصر را از روی آقای خاتمی برداریم. اتفاقاً در این جلسه من به دفتر ایشان رفتم. یک جمعه صبح به دفتر ایشان رفتیم با یک مقام امنیتی که در قید حیات است؛ سه نفری بحث کردیم که چگونه مسئله آقای خاتمی را حل کنیم.
وی می‌افزاید: حاج قاسم می‌فهمید که برای حل مسائل این کشور باید همه پای کار باشند؛ خاتمی یک ظرفیت دارد و باید از آن استفاده شود. هر انسانی ممکن است چهار تا اشتباه هم کرده باشد. مگر دیگران اشتباه نکردند. مگر جایی بحث شده که خاتمی چه اشتباهی کرده و آن یکی اشتباه نکرده؟ من چه اشتباهی کردم که آن یکی مرتکب نشده است. ما همه‌ انسانیم و همه‌مان می‌توانیم اشتباه کنیم. امام(ره)عذرخواهی را به ما یاد داد... عذرخواهی که بد نیست. ما باید خودمان از مردم عذرخواهی کنیم؛ چه اشکالی دارد؟
جهانگیری گفت: حاج قاسم اصلاً به خط و خطوط دولت کاری نداشت، ولی از دولت اشکال می‌گرفت؛ گاهی اوقات می‌آمد گله‌های تندی از دولت و از اشخاص داخل دولت به من می‌گفت. گاهی اوقات تلخی‌هایی در جلسه اتفاق می‌افتاد؛ برخی‌هایش را هم شاهد بودم و برخی هم وساطت می‌کردم و آشتی می‌دادم. وقتی می‌دیدم باید وقت بگذارم، وقت هم می‌گذاشتم که حل شود چون می‌دانستم که تبعات کشور زیاد می‌شود.
سخنان آقای جهانگیری در حالی است که اولا خاتمی نه درباره خیانت سال 88 و نقش‌آفرینی در نقشه دشمن برای آشوب افکنی (آن هم با دروغ تقلب)، و نه درباره فریب مردم در انتخابات و تحمیل رئیس‌دولتی بی‌کفایت و غربگرا، از مردم و نظام عذرخواهی نکرده است. او با وجود این که در پستو بارها اقرار کرده تقلبی در انتخابات 88 رخ نداده، در آن هشت ماه فتنه و آشوب افکنی نقش‌آفرینی کامل طبق نقشه کودتای مخملین غرب داشت. او همچنین در سر کار آوردن تیم روحانی و تحمیل تورم‌های 100 تا 700 درصدی به مردم در اقلام مختلف سهیم بود؛ اما دریغ از یک عذرخواهی چنان که آقای جهانگیری ادعایش را می‌کند.
ثانیا مواضع شهید حاج قاسم سلیمانی درباره غربگرایان و فتنه گران و آشوب افکنانی که خاتمی در راس آنهاست، غیر قابل انکار است.
سردار سلیمانی و برخی سرداران انقلابی همدل با او، دو هفته پس از فتنه
18 تیر 1378، نامه اعتراض‌آمیزی را به خاتمی رئیس‌جمهور نوشتند که در آن تاکید شده بود: «نحوه برخورد با حوادثی که همه ما شاهد شادی و رقص دشمنان پیرامون آن هستیم، باعث شده جریان‌های معاند با انقلاب گستاخ‌تر و در مقابل آن، مدافعان انقلاب محافظه‌کارانه و با دلزدگی توأم با ناامیدی، هر روز تحقیر شده و به ثمره این همه خون نگریسته و انگشت خود را با تاسف و تاثر می‌گزند... آیا چند روز امنیت کشور را دچار اخلال کردن و به هر مؤمن و متدین حمله کردن و آتش زدن فاجعه نیست؟ آیا زیر سؤال بردن جمهوری اسلامی، این یادگار ده‌ها هزار شهید و شعار علیه آن دادن فاجعه نیست؟.. ما امروز رد پای دشمن را در این حوادث به خوبی می‌بینیم... در پایان با کمال احترام و علاقه به حضرت‌عالی اعلام می‌داریم کاسه صبرمان به پایان رسیده و تحمل بیش از آن را در صورت عدم رسیدگی، بر خود جایز نمی‌دانیم».
مرحوم‌هاشمی در خاطرات روز 29 شهریور 1378 یادآوری می‌کند: «سردار [قاسم] سلیمانی، فرمانده نیروی قدس آمد. درمورد نامه‌ای که فرماندهان سپاه، چند هفته پیش به آقای خاتمی نوشتند و سروصدای زیادی به پا کرد، توضیحی داد. گفت، تصمیم همه بوده، ولی به قلم خود او نوشته شده و هدف سیاسی نداشته‌اند و قبل از نوشتن، از آقای خاتمی وقت خواسته‌اند که تذکرات را خصوصی بگویند؛ چون وقت نداده، نوشته‌اند».
آن نامه هنوز در شرایطی نوشته شده بود که خیانت‌های بعدی و بزرگ‌تر خاتمی اتفاق نیفتاده بود. بنابراین در دوره متاخرتر، شهید سلیمانی به طریق اولی مثل برخی جریان‌های تحریفگر دنبال بزک کردن و احیای خط سیاسی آفت زده خاتمی نبود، بلکه از وی و برخی اصلاح‌طلبان مشابه مطالبه داشت که توبه کنند و به دامان نظام و انقلاب برگردند.
ثالثا آیا جهانگیری نمی‌داند شهید سلیمانی هشدارش درباره چه کسانی بود که مهرماه 95 گفت: «در خط مقدم جنگ با دشمن، نباید دو صدا بلند شود و کسانی بگویند دشمن نیست، دوست است. خوارج، محصول ‌ترویج همین نگاه بودند. اگر صاحب ‌منصبانی آدرس غلط دادند و در جامعه دوصدایی دشمن درست کردند، مرتکب خیانت شده اند. کوچه دادن به دشمن، بدترین نوع خیانت است.‌ ترویج فهم غلط از دشمن، حساسیت جامعه را از بین‌بردن و در درون آن تفرقه درست کردن، خیانت است».
رابعا رهبر انقلاب درباره شخصیت و مرام و مکتب شهید سلیمانی تاکید فرمودند: «در مسائل داخل کشور- چون این حرف‌ها غالباً ناظر به مبارزات منطقه‌ای و فعالیت‌های منطقه‌ایِ او بود- اهل حزب و جناح و مانند اینها نبود، لکن بشدت انقلابی بود. انقلاب و انقلابیگری خطّ قرمزِ قطعیِ او بود؛ این را بعضی‌ها سعی نکنند کمرنگ کنند، این واقعیّتِ او است؛ ذوب در انقلاب بود، انقلابیگری خطّ قرمز او بود. در این عوالم تقسیم به احزاب گوناگون و اسم‌های مختلف و جناح‌های مختلف و مانند اینها نبود اما در عالم انقلابیگری چرا، به‌شدت پایبند به انقلاب، پایبند به خط مبارک و نورانیِ امام راحل (رضوان الله علیه) بود».

روحانی و زنگنه سرمست از برجام به چینی‌ها بی‌محلی کردند
رئيس اسبق کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی می‌گوید: در دولت قبل در تعامل با چین غفلت کردیم.
علاءالدین بروجردی درباره نگاه غربزده و ضدچینی برخی محافل می‌گوید: از ابتدای پـیـروزی انقلاب تا امـروز یک نگاه و گرایش جدی میان برخی مسئولان وجود دارد که آن هم تمایل شدید به غرب است؛ علت وجــود ایـن گرایش هم چندان پیچیده نیست. بسیاری از مسئولان کشور ما تحصیل‌کرده غرب هستند و در آمریکا یا کشورهای اروپایی درس خـوانـده‌انـد. بـه همین دلیل هـم بـه آن سیستم علاقه‌مند هستند.
سفیر اسبق کشورمان در چین، در گفت‌وگو با روزنامه ایران می‌افزاید: نکته مهم دوم عدم شناخت از کشور چین است. چین امـروز از لحاظ توانمندی‌های علمی و فناوری مساوی با آمریکا، اروپا و تمام کشورهای توسعه یافته جهان است. ولی خیلی از مسئولان کشور ما چنین فهم و شناختی ندارند. ما با چین هیچ‌گونه سوءپیشینه تاریخی نداریم و هرچه بوده اعم از روابط فرهنگی و اقتصادی عمیق از طریق جاده ابریشم بوده است. منطق حکم می‌کند امـروز هم که کشور ما تحت فشار اقـتـصـادی قـــرار دارد همین روابـط عمیق با چین ادامـه پیدا کند.
وی گفت: وقتی برجام را امضا کردند ظاهرا فضای مثبتی در کشور ایجاد شد و می‌گفتند تحریم‌ها برداشته خواهد شد. خیلی از شرکت‌ها مجاز به کار در ایـران شدند و شرکت‌های نفتی مانند توتال و شل هم راهی کشور ما شدند. براساس همان دیدگاهی که در سـؤال قبلی عرض کـردم وزیر نفت دولت قبل چینی‌ها را به‌صورت کاملا توهین‌آمیزی از مجموعه‌های نفتی مانند یادآوران اخراج کــرد. توهین و بـدرفـتـاری بیش از این امکان پذیر نبود که در دولت قبل انجام گرفت. ما در مجلس اصرار زیادی کردیم که ثابت کنیم این کار اشتباه و خطای استراتژیک است. تلاش کردیم به دولت بگوییم برای موفقیت اقتصادی باید جا پای محکمی گذاشت و اگر فردا توتال و شل از ایران خارج شدند ما هر دو طرف موازنه اقتصاد جهان را از دست داده‌ایم.
دقیقا هم همین اتفاق در عرض مدت کوتاهی افتاد.
بروجردی اظهار کرد: ۶ سال قبل در سفر رئیس‌جمهور چین به ایران پیشنهاد مهم و روی میز چینی‌ها هم این بود که ما حاضریم کارهای اقتصادی راهبردی با شما انجام بدهیم. آن روزها ما مَست برجام بودیم و خیال می‌کردیم تا ابد می‌توانیم با غرب کار کنیم. در آن سفر برخورد بسیار نامناسبی با رئیس جمهور چین شد و ایشان پاسخ درستی از آقای روحانی دریافت نکرد. روحانی دو روز بعد تهران را به مقصد پاریس ترک کرد و سفر رئیس جمهور چین هم نصفه کاره ماند و برگشت. جزئیات این سفر مهم به تاریخ پیوسته ولی تبعات اقتصادی آن هنوز هم برای کشور ما باقی است.
بروجردی هرچند در گذشته نگاه مثبتی به برجام داشته، می‌گوید: ما باید بپذیریم که غرب به‌دلیل اختلافات گسترده با ما که مهمترینش قطع رابطه با آمریکاست هیچ‌وقت همکاری اقتصادی جدی با ما نخواهد کرد. به‌دلیل تأثیرپذیری ۱۰۰ درصدی این کشورهای اروپایی از آمریکا آنها قادر به همکاری با کشور ما نیستند. فرصت‌ها گذراست و زود می‌گذرد. خط‌آهن سریع‌السیری که ما هفت سال پیش دنبال آن بودیم امروز در عربستان توسط چینی‌ها افتتاح می‌شود. می‌بینیم که ما فرصت را از دست دادیــم.

اروپایی‌ها درباره حمایت از اوکراین به تردید افتاده‌اند
یک کارشناس روابط بین‌الملل، سفر جو بایدن به اوکراین را تبلیغاتی و دارای آثار منفی خواند و ضمنا تصریح کرد: این سفر نشان می‌دهد اروپا نمی‌خواهد حمایت بیشتری از اوکراین انجام دهد.
علی بیگدلی به روزنامه آفتاب یزد گفت: «این‌گونه سفرها بیشتر از آن که آثاری مثبت در پی داشته باشد نشان‌دهنده اوج اختلافات آمریکا و اتحادیه‌ اروپایی است اختلافاتی که روز به روز بیشتر می‌شود. ‌حضور رئیس جمهور آمریکا در کی‌یف بلافاصله پس از حضور تقریبا بی‌نتیجه زلنسکی در اروپا به تحلیلگران گوشزد می‌کند اروپایی‌ها چندان تمایلی برای ارسال کمک‌های بیشتر به اوکراین ندارند و همین مسئله بایدن را مجاب کرده تا در سفری تبلیغاتی چنین وانمود کند که همه‌جوره از زلنسکی و اوکراین حمایت خواهد شد در حالی که بررسی اخبار و گزارش‌ها حقیقت تلخ دیگری را حکایت می‌کند!»
وی می‌افزاید: «البته بعد از سفر زلنسکی به اروپا و برخورد نسبتاً سردی که با وی شد انجام این سفر می‌تواند آنچه جامعه جهانی باید درک کند را آسان‌تر به دست آورد از آن جهت که؛ اروپایی‌ها چندان تمایلی به عصبانی کردن پوتین و گسترش دامنه‌های جنگ اوکراین به دیگر نواحی این قاره نداشته و به شدت مراقب هستند تا به اصطلاح، آن روی پوتین نشان داده نشود! ‌بارها اعلام کرده ام، بازهم اعلام می‌کنم که پوتین قطعاً دست خالی از اوکراین بیرون نخواهد رفت.
علی بیگدلی تأکید می‌کند: «اتحادیه اروپا اگرچه تا به امروز از زلنسکی حمایت کرده اما همچنان مردد به انجام این کار است از آن جهت که
سر به سر پوتین گذاشتن می‌تواند تبعات وحشتناکی برای قاره سبز داشته باشد.» اتحادیه اروپا تمام سعی خود را به کار بسته تا وضعیت به سمت پوتین احساس خطر کند زیرا؛ احساس خطر کردن پوتین مترادف است با دست زدن به اقداماتی که حتی می‌تواند تبعات غیرقابل پیش‌بینی‌ای در پی داشته باشد از جمله آن که حتی مسکو اقدام به استفاده از سلاح‌های نامتعارف کند.»
وی گفت: «فرانسوی‌ها همچنان از برخی بدعهدی‌ها و بداخلاقی‌های سیاسیِ بایدن و آمریکا در موضوع قراردادهای نظامی عصبانی هستند این انتظار که شکاف به وجود آمده مابین اروپا و آمریکا روز به روز بیشتر و بیشتر شود چندان دور از ذهن نیست.»
وی ادامه می‌دهد: «چنین به نظر می‌رسد که فرانسه در کنار آلمان خواهان پایان دادن به این جنگ هستند چون در شرایط بد اقتصادی که بسیاری از کشورهای اروپایی را با مشکل مواجه کرده، ادامه این جنگ می‌تواند وضعیت را بغرنج‌تر از همیشه کند و همین مسئله نیز تشدیدکننده تردید اروپایی‌ها از حمایت همه جانبه از اوکراین است.»
بیگدلی همچنین تأکید کرد: «همزمانی سفر بایدن به اوکراین و سفر وزیر امور خارجه چین به روسیه حکایت از آن دارد که سیاست‌های آمریکا در فشار بر پکن برای دوری گزیدن از مسکو و کمک به انزوای پوتین یک سیاست شکست خورده است. اگرچه رسانه‌های بین‌المللی بر سفر بایدن به اوکراین متمرکز خواهند شد اما از نظر میزان اهمیت قطعاً حضور وزیر امور خارجه چین که شریکی ایدئولوژیک برای کرملین محسوب می‌شود حائز اهمیت‌تر است.» این استاد دانشگاه می‌گوید: «هرچند هنوز نشانه‌ای از حمایت نظامی چین از روسیه به دست نیامده اما انجام این سفر نشان‌دهنده عمق روابط پکن - مسکو است و در آینده می‌توان آثار بیشتری از این حضور را درک کرد.»

دویچه‌وله: بیلان کنفرانس مونیخ نا امیدی و سرخوردگی بود
دویچه‌وله رسانه رسمی دولت آلمان، بیلان کنفرانس امنیتی مونیخ را مایوس‌کننده خواند.
این رسانه آلمانی در تحلیلی نوشت: جنگ اوکراین و حمله روسیه، موضوع محوری کنفرانس امنیتی مونیخ بود. به‌ویژه نمایندگان صنایع تسلیحات مخاطب گفت‌وگو و رایزنی‌ها بودند. امیدهای ناکام، بخشی از بیلان کنفرانس امنیتی مونیخ بود. بخشی از این سرخوردگی از امید به میهمان چینی برمی‌گشت. این‌که وانگ‌یی، مقام ارشد دیپلماسی چین، تنها برای حضور در این کنفرانس به مونیخ سفر کرده بود، برخی از شرکت‌کنندگان را به این تأمل واداشت که شاید او بتواند پلی به سوی مسکو برقرار سازد و یا مستقیماً روی رئیس‌جمهور روسیه اعمال نفوذ کند؛ هر چه باشد او می‌خواست از مونیخ مستقیم راهی مسکو شود. اما این امیدها به جایی نرسید.
در هیچ یک از موضع‌گیری‌های وانگ نشانی از انتقاد او از جنگ روسیه علیه اوکراین دیده نمی‌شد. اورزولا فون درلاین چند روز قبل از شروع جنگ یادآور شده بود: «چین با توافق دوستی نامحدود [با روسیه]، موضع بسیار روشنی اتخاذ کرده است. این بدان معناست که چین به وضوح در یک طرف مناقشه ایستاده است.» خود رئیس‌کمیسیون اتحادیه اروپا چند بار تلاش کرد تا چین را حداقل در موضوع تحریم‌ها به سمت غرب قرار دهد، اما بی‌فایده بود.
در طول شب، آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا، سعی کرد در حاشیه این کنفرانس امنیتی با مهمان چینی وارد گفت‌وگو شود، اما با نتایج ناچیزی رو‌به‌رو شد. آن‌قدر ناچیز که حتی به صدور یک بیانیه مشترک هم نرسید. بلینکن از کاربست بالن‌های نظارتی چینی بر فراز آمریکا انتقاد کرد و دیپلمات ارشد چینی سرنگونی آن را واکنشی هیستریک خواند.
متفاوت از سال‌های گذشته، این بار در کنفرانس امنیتی مونیخ به دلیل جنگ تهاجمی روسیه علیه اوکراین، کانون توجه معطوف به مواضع و نگرش کشورهای اروپای شرقی بود. نخست‌وزیر استونی گفت که این جنگ، به طور کلی، تنها جنگ پوتین نیست. او مردم روسیه را نیز مسئول دانست و ‌با تاکید بر این‌که او تنها در مورد پوتین صحبت نمی‌کند، گفت: «اینها رویاهای امپریالیستی است که روس‌ها دارند. غرب باید این «چرخه را بشکند».»
موضوع کمک‌های مالی به صنایع تسلیحاتی از سوی یک صندوق اروپایی که کشورهای عضو در آن سهیم باشند، هنوز باز است و معلوم نیست که پایتخت‌ها در مورد آن چه فکر می‌کنند. به‌ویژه که صنایع تسلیحاتی در حال حاضر در مضیقه مالی نیست. بسیاری از تولیدکنندگان تسلیحات در طول یک سال جنگ به سودهای بالایی دست یافته‌اند. به عنوان مثال، راین متال توانست ارزش سهام خود در بازار بورس را در طول یک سال دو برابر کند.
اما اظهارات دو تن از اعضای دولت اوکراین تا‌اندازه‌ای باعث عصبانیت شد. الکساندر کوبراکوف، معاون نخست‌وزیر و دیمیترو کولبا، وزیر امور خارجه اوکراین، گفتند که کشورشان می‌تواند استفاده از مهمات خوشه‌ای و سلاح‌های آتش‌زای فسفری را به عنوان یک گزینه در نظر بگیرند. هر دو نوع سلاح بر اساس قوانین بین‌المللی ممنوع است و منجر به سوختگی و مسمومیت شدید می‌شوند.