علت تعطیل شدن مسابقات بین‌المللی « دهه فجر» چیست؟

کد خبر: ۲۶۰۳۳۸

تاریخ: ۲۹ بهمن ۱۴۰۱ - ۲۱:۳۹

سید سعید مدنی

چهل و چهارمین سالگرد انقلاب اسلامی نیز فرا رسید و ایام دهه فجر با راهپیمایی بزرگ و کم نظیر و پرمعنا و پیام ملت هشیار ایران سپری شد. پیام بزرگ راهپیمایی سراسری و حماسی مردم‌، این بود که پای انقلاب خود محکم و استوار ایستاده و برای رسیدن به اهداف ملی و تحقق آرمان‌های داخلی‌، سخت جدی و مصمم هستند و هیچ ترفند و فریبی نمی‌تواند آنان را از این عزم جزم تاریخ ساز منصرف سازد. این پیام را بیش از هر کس، هم دشمنان قسم خورده و خارجی بی‌نقاب و علنی این ملک و ملت و هم عناصر داخلی سست عنصر انقلابی نما یا منافقان و ریاکاران ظاهرالصلاح داخلی‌، باید دریافت کنند و بفهمند. مخاطب این پیام مردم ایران‌، البته همه - در هرعرصه و حوزه و جایی که باشیم- هستیم و حوزه ورزش نیز از این داستان مستثنی نیست. همه کسانی که در عرصه ورزش این مملکت و برای این مردم کار می‌کنند‌، به ویژه آنها که ردای مدیریت و مسئولیت به تن کرده‌اند‌، باید با درک این پیامی که ملت همواره و همه ساله بر آن اصرار و تاکید می‌ورزد، به وظایف و مسئولیت خود به نحو احسن عمل کنند. ورزش ما تا رسیدن به ورزش مطلوب انقلاب و مقبول مردم و در شان « ایران عزیز و بزرگ» فاصله‌ای بس طولانی و بعید دارد. این فاصله طی شدنی است و باید هم طی شود‌، به شرط آنکه همه و از بزرگ و کوچک‌، از وزیر و مدیر و رسانه و صاحب قلم و میکروفون و کارشناس و... به وظایف و مسئولیت‌های خود در قبال ورزش و مطالبات مردم به درستی و با صداقت و صلابت کامل عمل نمایند و...

دهه فجر امسال نیز گذشت اما به این مناسبت در ورزش کشور جز نصب پارچه نوشته و تزئینات در اداره جات ورزشی و ورزشگاه‌ها و سالن‌ها و تبریکات معمول و اظهارات تکراری و کلیشه ای‌، اتفاق خاصی نیفتاد و امسال نیز مثل سال‌های اخیر، از جشنواره بین‌المللی ورزش خبری نبود‌، جشنواره‌ای که از همان سال‌های اول پیروزی انقلاب تا چند سال بعد از پایان جنگ تحمیلی برپا می‌شد و ستادی جدی و فعال‌، مخصوص آن تشکیل و تجهیز شده بود که در طول سال فعالیت می‌کرد.

مسابقاتی که چندین دوره با حضور کشورهای مختلف جهان با کیفیتی درخور توجه و در اکثر رشته‌های ورزشی (کشتی‌، والیبال، ژیمناستیک، شنا، دوومیدانی‌، پینگ پنگ و حتی فوتبال‌، البته یک دوره) و در شهرهای مختلف ایران(تهران‌، اصفهان، شیراز‌، ساری، تبریز‌، مشهد، اهواز و...)، حتی در شرایط جنگی و حمله بعثی‌ها برگزار می‌شد و حال وهوای خاص و متفاوتی بر فضای ورزش‌، تقریبا در سراسر مملکت حاکم می‌کرد و سایر رقابت‌های داخلی را تحت‌الشعاع قرار می‌داد و خلاصه ورزش هم مثل هنر و سینما و سایر حوزه‌ها در ایام جشن‌های انقلاب‌، فعال بود و نقش پررنگی داشت. اماکن ورزشی، سالن‌ها و ورزشگاه‌ها در این ایام روزهای شلوغ و گرمی داشتند و رشته‌های مختلف ورزشی(و نه فقط کشتی و فوتبال) مورد توجه رسانه‌های ورزشی و علاقه مندان قرار می‌گرفت. همه رسانه‌ها برای انعکاس رقابت‌ها به شهرهای محل میزبانی این بازی‌ها خبرنگار و عکاس اعزام می‌کردند و... نگارنده به یاد دارد در بهمن 68 مسابقات بین‌المللی پینگ پنگ که همه ساله در رقابت‌های دهه فجر به شکل جدی و با کیفیت بالا (هر سال در یک استان) برگزار می‌شد‌، به میزبانی تهران در سالن هفت تیر انجام می‌گرفت که در بعضی از شب‌ها با حضور تماشاگر تا دیر وقت به طول می‌انجامید و همه روزه سالن مملو از جمعیت بود‌، چنان‌که در روز فینال، چنان تماشاگر انبوهی برای تماشا آمده بود که سالن پیر و قدیمی شهر از نظر گنجایش در مقابل علاقه مندان‌، شرمنده شد.

در همان روز در ورزشگاه شهید شیرودی بازی دوستانه تیم‌های استقلال- واشاش مجارستان برگزار شد و بعد از پایان‌، تماشاگران با سردادن شعارهایی در حمایت از ملی‌پوشان پینگ پنگ ایران‌، دسته جمعی به سوی سالن هفت تیر حرکت کردند و... این البته یک نمونه و مثال بود. بازی‌هایی که رفته‌رفته سرو شکل گرفته و مسابقات بعضی از رشته‌های آن رفته رفته در تقویم فدراسیون‌های بین‌المللی جای خود را پیدا می‌کردند و همان موقع بسیاری از کارشناسان داخلی و خارجی درباره تاثیرات مثبت و کارکرد‌های مفید آن بر ورزش ایران‌، به ویژه از نظر میدان دادن به جوانان و بالا رفتن اعتماد به نفس و کسب تجربه برای رقابت با حریفان خارجی و کشف استعدادها و... اتفاق نظر داشتند و حالا نیز همان نظر از سوی آنان ابراز و بر آن تاکید می‌شود.

برای مثال در شماره قبلی کیهان ورزشی در صفحه « نگاهی دیگر»، در این باره از جمعی از کارشناسان شناخته شده ورزش ایران نظرخواهی شده بود که علاقه مندان می‌توانند به آن مراجعه کنند. اینکه چرا این بازی‌ها با آن سابقه و نتایج مثبتی که برای ورزش ما داشت‌، از برنامه و سیاستگذاری‌های مسئولان ورزش ما حذف شده‌، سؤالی است که برای آن‌، پاسخ مجاب‌کننده‌ای از سوی مسئولان ورزش دریافت نمی‌کنیم. مسلما بهانه « بودجه» و « کمبود بودجه»

به هیچ عنوان نمی‌تواند دلیل قانع‌کننده و موجهی باشد‌، چرا که همه می‌دانیم این ورزش برای کارهای حسابی و اساسی تقریبا پول و بودجه کافی را در اختیار دارد یا می‌تواند از راه‌های مختلف آن را تامین کند، اما ریخت و پاش‌ها و بذل و بخشش‌ها و اعزام‌های پر تعداد و پرهزینه و البته بی‌حاصل (مثل آنچه که تابستان گذشته در قونیه ترکیه اتفاق افتاد) و... مانع از این می‌شود که آقایان بودجه ورزش را دلسوزانه و متعهدانه خرج خود ورزش و مثلا برگزاری جشنواره بین‌المللی دهه فجر کنند که هم به نفع ورزش کشور است و هم نقش مثبتی در ارتقای جایگاه و‌پرستیژ بین‌المللی و جهانی ورزش ایران دارد!

ناگفته نماند که از میان فدراسیون‌های ورزشی‌، فدراسیون بدمینتون بر برگزاری رقابت‌های بین‌المللی دهه فجر اصرار می‌ورزد و امسال در سالن شهید افراسیابی تهران‌، سی ویکمین دوره رقابت‌های بدمینتون دهه فجر با حضور 26 کشور دنیا در سطح فنی قابل قبولی انجام شد. ضمن اینکه به سهم خود از مسئولان فدراسیون بدمینتون و همه کسانی که در برگزاری هر چه بهتر این رقابت‌ها تلاش کردند، قدردانی می‌کنیم‌، این نکته را هم اضافه کنیم که رئیس‌محترم فدراسیون بدمینتون در گفت‌و‌گو با کیهان ورزشی سؤال قابل تاملی را مطرح می‌کند که ما آن را در این‌جا عینا می‌آوریم. «... اصرار دارم که مسابقات بین‌المللی بدمینتون حتما در دهه مبارک فجر برگزار شود تا درخصوص انقلاب انجام وظیفه کنیم... مسابقات امسال ما تعداد قابل توجهی بازیکن سطح بالا داشت، ما برای یک اعزام باید میلیاردی هزینه کنیم. من در این دوره از 28 بازیکن در بخش دختران و 28 بازیکن در بخش پسران استفاده کردم. برای چنین اتفاقی چقدر باید هزینه می‌کردم؟» امیدواریم مسئولان ریز و درشت ورزش ایران‌، اگر نه برای اهالی ورزش‌، حداقل نزد خود و وجدان خود‌، پاسخ قانع‌کننده‌ای برای این سؤال داشته باشند.