موسی حقانی:

پرویز ثابتی از صدای ناله شکنجه‌شدگان لذت می‌برد

رئیس پژوهشکده تاریخ معاصر گفت: هر وقت «ثابتی» برای سرکشی به کمیته ضدخرابکاری می‌رفت، سرشکنجه‌گر به افرادش می‌گفت، که شکنجه کنید زیرا که ثابتی از صدای ناله زندانی‌ها لذت می‌برد.

کد خبر: ۲۶۰۱۳۵

تاریخ: ۲۵ بهمن ۱۴۰۱ - ۲۲:۱۸

پرویز ثابتی که از او به‌عنوان یکی از مخوف‌‌ترین و مرموز‌ترین رجال دوران پهلوی دوم یاد می‌شود، به تازگی به‌ همراه خانواده‌اش در تجمع افراد و نیروهای ضدانقلاب در شهر لس‌آنجلس شرکت کرد و شعار دموکراسی‌خواهی و آزادی سر داد. حضور ثابتی در تجمع مزبور و انتشار تصاویری از او در فضای مجازی، در شرایطی است که «شکنجه‌گر مخوف ساواک» سال‌های مدید است خود را از انظار رسانه‌ها مخفی نگاه داشته و گوشه‌نشینی اختیار کرده است.
اما حضور ثابتی در تجمع براندازان واکنش‌های زیادی را برانگیخته است. کسی که آزادی‌خواهان واقعی این سرزمین را شکنجه می‌کرد و به قتل می‌رساند، حالا این ساواکی حامی زن، زندگی، آزادی شده است. در ادامه گفت‌وگوی رئیس پژوهشکده تاریخ معاصر درباره سابقه شکنجه‌گری این نفر دوم ساواک و افکار او را در زمان پهلوی می‌خوانید.
موسی حقانی رئیس پژوهشکده تاریخ معاصر در گفت‌وگو با مهر با اشاره به حضور پرویز ثابتی در تجمع براندازان و مخالف جمهوری اسلامی گفت: پرویز ثابتی در سال ۵۷ به‌دنبال آن بود، همان کشتاری را که علم در سال ۴۲ انجام داده بود، انجام دهد.
وی افزود: ثابتی در این خصوص طرحی را آماده کرده بود که براساس آن ۱۵۰۰ نفر از افراد مخالف نظام پهلوی دستگیر شوند. از جمله ۳۰۰ نفر از وعاظ معروف سراسر کشور و ۴۰۰ نفر از طلاب حوزه‌های علمیه که در لیستی قرار داده بود.
این کارشناس سیاسی و تاریخ معاصر ادامه داد: او این طرح را به آموزگار می‌دهد که به خاطر گستردگی افراد، آموزگار چندان با آن موافقت نمی‌کند، زیرا نگرانی وجود داشت که با عکس‌العمل شدیدی از سوی مردم مواجه شود. پس از آن طرح را هویدا که وزیر دربار بود، به شاه ارجاع می‌دهد. شاه هم با زدن مثبت و منفی در کنار اسامی افراد می‌گوید که چه کسانی دستگیر بشوند و یا نشوند. در واقع آن زمان شاه با دستگیری جبهه ملی و نهضت آزادی مخالفت می‌کند، زیرا با نهادهای حقوق بشر در تماس بودند ضمن آنکه آنان با آمریکایی‌ها هم ارتباطاتی داشتند و صلاح نمی‌دانست، دستگیر شوند. در نتیجه آن ۳۰۰ نفر وعاظ و چند نفر از چهره‌های انقلابی دیگر با موافقت شاه دستگیر می‌شوند و این رویکرد ثابتی به سرکوب و دستگیری تا ۱۰ روز مانده به پیروزی انقلاب ادامه داشت.
حقانی خاطرنشان ساخت: او بعداً در مصاحبه‌هایی که از جمله با صدای آمریکا داشت می‌گوید، که «ما باید در شش ماه پایانی با خشونت، با انقلاب و حرکت مردم مقابله می‌کردیم، تا منجر به فروپاشی رژیم پهلوی نشود.» چنین شخصیتی که در رأس اداره سوم ساواک است و تمام مردم ایران در هر صنفی را تحت کنترل خود دارد و سابقه ترور زندانیان سیاسی را دارد، نمی‌تواند نمایش دموکراسی خواهی بدهد.
مختومه کردن پرونده قتل محافظ ثابتی
وی ادامه داد: او در مصاحبه با صدای آمریکا می‌گوید که ما تمام گروه‌های مخالف را تا سال ۵۴ سرکوب کرده بودیم. همچنین آرش از ساواکی‌هایی بود که بعداً اعتراف کرد، ماجرای کشتن ۹ نفر به خاطر ترور رئیس کمیته ضدخرابکاری در تپه‌های اوین به دستور ثابتی بود. حتی در دهه ۵۰ در یک طلافروشی محافظ ثابتی، به‌خاطر گم شدن کیف همسر ثابتی و یک جر و بحث با یک خانم دیگر، به او شلیک کرده و منجر به زخمی و کشته شدنش بعد از دو هفته حضور در بیمارستان می‌شود. پرویز ثابتی این پرونده را مختومه کرده و اجازه پیگیری نمی‌دهد.
موسی حقانی تأکید می‌کند: ثابتی کسی است که ریاست اداره سوم ساواک را برعهده داشت. شکنجه‌گاه‌های مختلفی از جمله کمیته مشترک ضدخرابکاری که اکنون موزه عبرت شده است، در اختیارش بود و در آنجا شکنجه‌های شدید ضدانسانی، علیه فعالان سیاسی اعمال می‌شد. ساواک از جهنمی‌ترین دستگاه‌های امنیتی بود که اساس کارش بر دستگیری، زندان، شکنجه مخالفین و قتل آنها بود.
وی در ادامه افزود: رئیس پژوهشکده تاریخ معاصر اذعان داشت: شکنجه‌گرهای کمیته ضدخرابکاری بعدها در خاطراتشان گفتند، که هر وقت ثابتی برای سرکشی به آنجا می‌آمد، سرشکنجه‌گر به آنها می‌گفت، که شکنجه کنید زیرا که آقا یعنی پرویز ثابتی از شنیدن صدای ناله شکنجه‌شدگان بسیار خوشش می‌آید.
توصیه ثابتی به شاه
مردم ایران آمادگی پذیرش دموکراسی ندارند
این استاد دانشگاه اذعان کرد: چنین شخص سرکوبگری به شاه توصیه می‌کند که ملت ایران آمادگی اجرای دموکراسی را ندارند. جالب است که خود شاه هم به دموکراسی اعتقاد نداشت. او دموکراسی‌های اروپا را به تمسخر می‌گرفت و می‌گفت آنها باید حکومت‌داری را از ما یاد بگیرند و می‌توان گفت این ذهنیت شاه در نتیجه القائات پرویز ثابتی به او بوده است.
وی با اشاره به حضور ثابتی در تجمع براندازان در آمریکا تصریح کرد: کسی با این سابقه سرکوب وارد تجمع ضدانقلاب می‌شود که اساس آن تجمع نیز دروغین است. فردی که در رأس یک دستگاه شکنجه‌گر و کشتار قرار داشت، نمی‌تواند ادعای دموکراسی‌خواهی کند. هرچند این یک مضحکه و سیرکی بود که توسط اپوزیسیون به نمایش گذاشته شد و شاید بهترین دلیل برای عدم صداقت این جماعت همین حضور ثابتی باشد. حال این افراد خیال بازگشت به همان دوران سرکوب و شکنجه و غارت در کشور را دارند، اما حضور مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن، ۴۴ سال بعد از انقلاب اسلامی خواب آنها را آشفته کرده است.
حقانی ادامه داد: پرویز ثابتی اهل سنگسر سمنان است که در آن منطقه عده‌ای قابل توجه از جمله پدر و مادرش بهائی بودند. البته خودش ادعا می‌کند از زمانی که خودش را شناخته به هیچ دینی پایبند نیست و اعتقادی ندارد. اما متأسفانه حضور او در ساواک موجب گسترش حضور و نفوذ اعضای بهائیت در ساواک می‌شود که نشان می‌دهد ارتباط تشکیلاتی‌اش با این فرقه قطع نشده بود. رشد او در ساواک هم به‌دلیل حمایت افرادی مثل عبدالکریم ایادی پزشک شاه از او است.
این پژوهشگر تاریخ معاصر با اشاره به کتاب پرویز ثابتی، خاطرنشان ساخت: او در کتاب «در دامگه حادثه» از ترس اینکه مبادا مورد بازخواست و پیگیری نهادها و گروه‌های حقوق بشری قرار بگیرد، دستش در هرگونه شکنجه را انکار می‌کند. بسیاری چه در داخل و چه خارج از کشور، با داشتن سند، مطالب کتابش را مورد اعتراض و نقد قرار داده‌اند. او نفر اصلی ساواک بوده و حتی بعد از انقلاب هم با سرویس‌های جاسوسی ازجمله موساد، سیا در تماس بوده است. او بعد از انقلاب همچنان به اسرائیل سفر می‌کرد و با آنان در ارتباط بود و حتی رد پای او در برخی از پروژه‌ها علیه انقلاب اسلامی دیده می‌شود.