یک فیلم‌ساز مطرح کرد لزوم ایجاد نهاد پایش راهبردی فرهنگ(اخبار ادبی و هنری)

یک کارگردان و متخصص امور راهبردی گفت: برای حل مشکلات و کاهش حواشی و ارتقای نظام فرهنگی کشور، نیازمند ایجاد یک نهاد فرهنگی جدید هستیم که من عنوانش را «نهاد پایش راهبردی فرهنگ» گذاشته‌ام. تفاوت آن نهاد با دیگر نهادهای فرهنگی در ایران این است که هر مفهومی وقتی در این نهاد وارد می‌شود اعم از مکتوبات، محصولات صوتی و تصویری و فضای مجازی با همه گستره‌اش و هر آنچه در کشور ما در حال فرهنگ‌سازی است، توسط این نهاد، پایش راهبردی شود.

کد خبر: ۲۵۶۸۶۸

تاریخ: ۰۹ دی ۱۴۰۱ - ۲۱:۲۲

سهیل سلیمی، کارگردان، متخصص مطالعات راهبردی فرهنگی و مشاور رسانه‌ای آزمایشگاه پژوهشی فضای سایبر دانشگاه تهران در گفت‌وگو با خبرنگار کیهان گفت: «نهاد پایش راهبردی فرهنگ» به این معنی است که هر گزاره و مولفه‌ای که امروز در هر حوزه‌ای وجود دارد و فعالیت می‌کند رصد و بررسی شود که چه تأثیری بر چیستی، چرایی و چگونگی فرهنگ ما دارد. به‌طور مثال، در امر ممیزی محصولات فرهنگی، فقط مولفه‌های اخلاقی و برخی مولفه‌های دم‌دستی اجتماعی وجود دارد که ممیزی می‌شود. مثل تبلیغاتی که در آن صورت آرایش شده یک خانم در تبلیغ را کمرنگ می‌کنند، اما کسی به خود آن تبلیغ که چه تأثیر مخربی بر جامعه می‌گذارد کاری ندارد. یعنی نگاه راهبردی به موضوع ندارند. نهاد پایش راهبردی فرهنگی، اولا این آسیب را برطرف می‌کند چون با هر مفهوم و مولفه فرهنگی به شکل کاملا راهبردی برخورد می‌کند و در آن، آسیب‌هایی که به خاطر ساختارها ممکن است به وجود بیاید پایش می‌شود. و بعد از پایش، راه علاج را طراحی می‌کند و در نهایت نیز یک راهکار ارائه می‌دهد. این نهاد باید دارای ساختاری باشد که بتواند هم پایش کند و هم بتواند قبل از هر اتفاقی در حوزه فرهنگی آن را از ممیزی‌های خودش عبور دهد. یعنی یک سریال قبل از ساخت باید از نظر مولفه‌های راهبردی بررسی شود که در آینده چه آسیبی بر چیستی، چرایی و چگونگی فرهنگ ما خواهد داشت و چه مولفه‌های قدرتی در آن وجود دارد و در صورت وجود مولفه‌های قدرت، این مولفه‌ها چگونه می‌توانند برجسته‌تر باشند.
وی ادامه داد: به این ترتیب ما می‌توانیم حتی مسائلی مثل تبلیغات فیلم‌ها که همیشه سر آن بین صداوسیما و وزارت ارشاد بحث هست را حل کنیم. نهاد پایش راهبردی فرهنگ، همه نهادها را پایش می‌کند. یعنی هم نهادهای آموزشی مثل آموزش‌وپرورش و آموزش عالی و هم نهادهای فرهنگی مثل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان صداوسیما و حوزه هنری و... هم اینکه می‌توان از پایش اینها به تولید محصول رسید که در قالب این نگاه راهبردی به تعالی برسد. چرا در سینمای ما این همه فیلم ضدخانواده تولید شده، در حالی که همه از ممیزی عبور کرده‌اند. چون افرادی که در این شوراها حضور دارند، کارشناسانی معمولی هستند و هیچ‌کدام با دیدگاه راهبردی به آثار نگاه نمی‌کنند و اسیر همان نگاه‌های کهنه هستند.