گزارش رسانه‌های آمریکایی؛آمار موفق خلبانان ایران با جنگنده‌های «تامکت»

وبگاه آمریکایی در مطلبی به توانمندی خلبانان جنگنده‌های «اف-14» نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد و نوشت، برخلاف آمریکا، ایرانی‌ها اولین آمار برتری و موفقیت‌های دیگر را با این جت داشتند.

کد خبر: ۲۴۸۳۵۹

تاریخ: ۰۵ شهريور ۱۴۰۱ - ۲۲:۰۷

یک وبگاه تخصصی نظامی آمریکایی روز شنبه در مطلبی به جنگنده‌های «اف-۱۴ تامکت» نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد و نوشت، برخلاف آمریکا کشور سازنده این جنگنده، ایران اولین برتری هوا به هوا را با این جنگنده‌ها کسب کرد.
وبگاه «19 فورتی فایو»، در گزارشی به قلم «مایا کارلین» تحلیلگر خود نوشت، حادثه‌ای که به خلبانان ایرانی عنوان اولین برتری هوا به هوای با جنگنده اف-۱۴ تامکت را اعطا کرد تنها چند روز پس از جنگ ایران و رژیم بعث عراق رخ داد.
اولین برتری هوا به هوای تامکت با خلبان ایرانی
طی آن درگیری در ۷ سپتامبر ۱۹۸۰، پنج فروند بالگرد تهاجمی «میل-۲۵» ارتش عراق به حریم هوایی ایران نفوذ و به چند پاسگاه مرزی حمله کردند. در پاسخ، دو خلبان اف-۱۴ ایران در مأموریتی برای مقابله با بالگردهای مهاجم عازم مأموریت شدند. در این رویارویی جنگنده ایرانی موفق به شکار یک فروند بالگرد عراقی می‌شود و این بالگرد در هوا منفجر شد.
دستاورد برتری هوا به هوای تامکت اف-۱۴ نیروی هوایی ایران یک سال قبل از اینکه نیروی هوایی ایالات‌متحده بتواند این دستاورد را در سواحل لیبی در سال ۱۹۸۱ به دست آورد، کسب شد.
در بخش دیگر به تداوم خدمت این پرنده در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران اشاره شده و آمده است، در طول سال‌ها، تامکت ستون اصلی نیروی هوایی ایران باقی مانده است. علی‌رغم ویژگی‌های قدیمی این هواپیما، ایران ناوگان تامکت‌های خود را برای چندین دهه در خدمت نگه داشته است. حتی برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که تکنسین‌های ایرانی حدود ۳۰۰ اصلاح جداگانه در این جنگنده ایجاد کرده‌اند.
علی‌رغم توانایی‌های تا حدی قدیمی جنگنده اف-۱۴، خلبانان ایرانی این جنگنده را به‌خوبی می‌شناسند و بدنه این جنگنده با گذشت سال‌ها مطابق نمونه اولیه خود باقی مانده است. به‌علاوه، ایران امتیاز نخستین شکار هوا به هوای این جنگنده را برای خود محفوظ نگه داشته است.
عملکرد قابل‌قبول تامکت
در نبردهای هوایی
پیش‌تر نیز این وبگاه در مطلبی به قلم «کریستین دی آور» افسر سابق نیروی هوایی آمریکا نوشته بود، جنگنده اف-۱۴ تامکت اگرچه به‌اندازه جنگنده «اف-۱۵ ایگل» در نبردهای هوایی رودررو (داگ فایت) آمار خیره‌کننده‌ای ندارد، اما تامکت دارای سابقه عملکرد رزمی بسیار قابل ‌احترامی در نبردهای هوا به هوا است.
بزرگ‌ترین طنز آمار تامکت این است که اکثر امتیازات آن نه توسط خلبانان آمریکایی و نه حتی خلبانان متحدان ایالات‌متحده، بلکه توسط خلبانان ایران، کشور دشمن با آمریکا کسب شده است.
این وبگاه نوشت: «هیچ‌یک از خلبانان آمریکایی تامکت به وضعیت «تکخال» (پنج یا بیشتر پیروزی هوایی) نرسیدند، اما دست‌کم یک خلبان نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران به این وضعیت دست یافت. سرهنگ «مصطفی روستایی»، خلبان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران که در جریان جنگ ایران و عراق پنج برتری هوایی برابر جنگنده‌های عراقی ثبت کرد. در مجموع، خلبانان ایرانی تامکت ۱۳۰ پیروزی مقابل تنها چهار شکست داشتند.»
در مورد آن معدود خلبانان خوش‌شانس عراقی که موفق به از بین بردن یک تامکت شدند، شواهد ناچیز نشان می‌دهد که دو مورد آن توسط «میگ-۲۳ فلانکر» و مورد دیگر توسط جنگنده «میراژ» انجام شد.
شکار ۳ میگ عراق
با یک موشک فینکس
این وبگاه آمریکایی در حالی این گزارش را منتشر کرده که حدنصاب دورترین شکار هوایی توسط تامکت نیز متعلق به خلبانان جمهوری اسلامی ایران است. طی جنگ تحمیلی، یکی از خلبانان تامکت ایران موفق به شکار یک فروند میراژ عراقی از فاصله ۱۵۰ کیلومتری می‌شود. آمار رسمی عملکرد این جنگنده در دوران دفاع مقدس شکار ده‌ها جنگنده و هواپیمای عراقی و از دست دادن تنها ۸ فروند تامکت بوده است. یکی از جالب‌ترین پیروزی‌ها شکار سه فروند جنگنده «میگ» عراق با شلیک یک تیر موشک «فینکس» از جنگنده تامکت بود.
دستاوردهای
مهندسان بخش بازآماد ایران
به گزارش فارس، چندی قبل نیز نشریه آمریکایی «نشنال‌ اینترست» نوشت، تا پایان جنگ با رژیم بعث، این جنگنده تنها ۸ شکست در کارنامه خود ثبت کرد. در سال ۱۹۸۸، تعداد هواپیماهای عملیاتی از این نوع به حدود ۳۰ فروند کاهش یافت. امروزه تخمین زده می‌شود که این تعداد به ۴۰ فروند افزایش یافته است، اگرچه از نظر میزان آمادگی متفاوت
هستند.
نشنال اینترست با اشاره به موفقیت مهندسان بخش بازآماد ایران نوشت، علی‌رغم محدودیت‌هایی که برای جنگنده‌های اف-۱۴ اعمال شده بود، مهندسان ایرانی نیز اقدام‌هایی در تامکت انجام داده‌اند، از جمله اضافه کردن محفظه بمب برای تبدیل آنها از جنگنده‌های برتری هوایی به جنگنده‌هایی با قابلیت تهاجم به اهداف زمینی.