نگاهی به دیروزنامه‌های زنجیره‌ای

تفاوت «اصولگرایی» با «قبیله‌گرایی» به روایت روزنامه اصلاح‌طلب

کد خبر: ۲۴۶۸۰۵

تاریخ: ۱۰ مرداد ۱۴۰۱ - ۲۱:۳۶

سرویس سیاسی-

روزنامه اعتماد روز گذشته در گزارش تیتر یک خود با عنوان «اصولگرا عليه اصولگرا» قصد داشته از نامه احمد توکلی به رئیس‌جمهور در‌باره مصوبه کنکوری شورای عالی انقلاب فرهنگی ماهی سیاسی خود را صید کند و به زعم خود جریان اصولگرایی را مقابل دولت قرار دهد اما ناخواسته قلم به مدح اصالت اصولگرایی و دولت سیزدهم زده و به عبارتی به تفاوت اصولگرایی با قبیله‌گرایی مدعیان اصلاحات اعتراف کرده است.

دولت سیزدهم و آیت‌الله رئیسی که در طول یک سال گذشته و در مقاطع مختلف نشان داده اولویت دولتش مسائل سیاسی و حزبی نیست و به دنبال تحقق مطالبات به‌حق مردم و حل مسائل اصلی کشور است و در این مسیر با رویی گشاده پذیرای نقدهای منصفانه، دلسوزانه و سازنده بوده است و از سوی دیگر جریان اصیل اصولگرایی که همواره منافع مردم و انقلاب را بر هرگونه روابط حزبی، گروهی و جناحی ترجیح داده است.

درست برخلاف طیف آلوده به نفاق و قبیله‌گرایی و رئیس‌جمهور برآمده از این جریان که هیچ انتقادی به عملکرد فاجعه‌بار مدیریتی خود را برنمی‌تابید و کوچک‌ترین نقدی را با توهین و فحاشی پاسخ می‌داد و از آن سوی جریان سیاسی حامی آن که طی 8 سال بر کلکسیونی از بی‌تدبیری‌ها‌، سوء‌مدیریت‌ها و ناکارآمدی‌های دولت قبل لب فروبسته و منافع مردم را فدای روابط سیاسی و جناحی کرده بود.

نگرانی اصلاح‌طلبان از حضور میدانی مدیران در مناطق سیل زده

روزنامه ابتکار در مطلبی با عنوان «سلفی با گل» نوشت: «آقای شهردار تا زانو در گِل است و نمایندگان مجلس سوار بر باب‌کت صحنه بدیعی را خلق می‌کنند. دلیلش هم این است که به مناطق سیل‌زده رفته تا نشان دهند مانند همیشه در کنار مردم و با مردم هستند!»

در ادامه این مطلب آمده است: «البته این قبیل موارد و نمایش‌ها در کشور ما بی‌سابقه نیست؛ نمونه‌های دور و نزدیک آن آن‌قدر زیاد است که پرداختن به آنها در این مطلب کوتاه نمی‌گنجد. از حضور در صحنه برای نمایش مدیریت بحران تا رقم زدن فضاهایی برای نشان دادن همدردی و همبستگی تماماً از جمله مواردی است که نه تنها مورد پسند و قبول مردم واقع نمی‌شود، بلکه به دوری بیشتر آنها از مسئولان نیز دامن می‌زند.»

ابتکار نوشت: «البته در این رابطه منظور نفی سرکشی و بازدید از مناطق حادثه دیده نیست؛ اتفاقاً در شرایط و مواردی این اقدام می‌تواند امیدبخش و تسکین‌دهنده باشد؛ اما آنچه این روزها شاهد آن هستیم نه تسکین بلکه نمک پاشیدن به زخم مردم است. لزومی ندارد که یک مسئول یا نماینده مجلس به هر قیمت و شکلی به محل حادثه برود. اتفاقا در این میان رفتار معاون اول رئیس‌جمهوری در بازدید هوایی از مناطق سیل‌زده و برآورد خسارت‌های ناشی از آن یک اقدام حرفه‌ای بود. او با این اقدام هم در جریان شدت خسارت‌ها قرار می‌گیرد و هم بدون آنکه در گل و لای ناشی از سیل محل توجه دوربین‌ها باشد، به واسطه گزارش‌های کارشناسی به وظیفه اصلی خود یعنی مدیریت شرایط و جبران خسارت‌ها در آینده می‌پردازد.»

مدعیان اصلاحات از این نگران هستند که افکار عمومی با مشاهده همت و تلاش جهادی مدیران و نماینده‌های مجلس و مقایسه آن با دوره قبل به این تحلیل برسند که اصلاح‌طلبان کاری برای مردم نکردند. آنها نگران ادراک مثبت افکار عمومی نسبت به دولت سیزدهم و مجلس یازدهم هستند.

«ایرانِ نگران» آرزوی این روزهای اصلاح‌طلبان

روزنامه شرق در یادداشتی با عنوان عجیب «نگرانی ایران از آشتی عربستان و ترکیه» آورده است: « سفر رجب طیب اردوغان به ریاض در 28‌آوریل و به دنبال آن سفر محمد بن‌سلمان به استانبول کمتر از یک ماه بعد در 22 ژوئن، آشتی رسمی همراه با وعده عصر جدیدی از همکاری‌ اعم از اقتصادی، دیپلماتیک و نظامی را به همراه داشت.»

این روزنامه در ادامه نوشت: «تنش شدید میان دو کشور پس از قتل جمال خاشقجی در کنسولگری عربستان در استانبول در تاریخ دوم اکتبر 2018، تنها یک خاطره بد است. هم رئیس‌جمهور ترکیه و هم ولیعهد عربستان دلایل خود را برای حمایت از نزدیکی روابط میان دو کشور دارند... اما ایران، همسایه ترکیه و رقیب پادشاهی وهابی، بلافاصله متوجه تأثیر منفی آن بر سیاست‌های منطقه‌ای خود شده است. تهران از انتقاد از اردوغان برای «فروش» سیاست خارجی کشورش به پادشاهی‌های نفتی خلیج‌فارس دریغ نکرده است. برخی از تحلیلگران ایرانی آمریکا را در این نزدیکی دخیل می‌بینند؛ زیرا با آشتی ترکیه و عربستان سعودی که هر دو کشور از متحدان واشنگتن هستند، این دو کشور قادر خواهند شد در راستای جلوگیری از افزایش قدرت ایران در خاورمیانه به صورت نیابتی به نفع آمریکا وارد میدان بشوند.»

اینکه یک روزنامه مدعی اصلاح‌طلبی مطلبی منتشر کند و در آن کشورش را نگران از آشتی 2کشور ترکیه و عربستان عنوان کند واقعا در نوع خود تعجب‌برانگیز و البته تاسف‌آور است. گویای آرزوی طیف موسوم به اصلاح‌طلب «ایران نگران» است که آن را روزی به این شکل واگویه می‌کنند و روزی دیگر به شکل سیاه‌نمایی از ایران.